Ήρθε λοιπόν η ώρα να γίνουμε μάρτυρες της ιστορίας. Να ετοιμάσουμε το μυαλό και κυρίως την καρδιά μας για ένα «αντίο» που τρομάζουμε να πούμε και που σίγουρα δεν θα μοιάζει με κανένα άλλο.
Δεν λένε, βέβαια, αντίο στους κορυφαίους. Γιατί θα είναι πάντα εδώ να μάς θυμίζουν τα χρόνια της κυριαρχίας του, το ότι όσα χρόνια κι αν περάσουν δύσκολα θα δούμε κάποιον να τους ξεπερνά. Αυτό είναι ο Λιονέλ Μέσι, το ποδοσφαιρικό μας ταξίδι στην αιωνιότητα. Το δικό του ταξίδι, στο οποίο όλοι εμείς οι ποδοσφαιρόφιλοι γίναμε συνοδοιπόροι του στην πορεία. Και ήταν, μακράν του δευτέρου, το πιο όμορφο ποδοσφαιρικό ταξίδι που θα μπορούσαμε να ζήσουμε. Ήταν η δική μας απάντηση στις διηγήσεις των παππούδων και των μπαμπάδων μας, πως «γιε μου δεν θα βγει άλλος σαν τον Πελέ και τον Μαραντόνα».
«Μπαμπά, παππού, τον βλέπω μπροστά στα μάτια μου. Και σήμερα θα τον δω ίσως για μια τελευταία φορά στη μεγάλη σκηνή». Ήρθε η ώρα να το απολαύσουμε όλοι, μα κυρίως ο ίδιος. Αυτός… μάς έφτασε ως εδώ. Κι αυτός θα το τελειώσει, όποτε κι όπως το αποφασίσει.
Πολύ ρομαντισμός, συσσωρευμένη συγκίνηση, αλλά έτσι είναι όταν πρόκειται να αποχαιρετήσεις τον σπουδαιότερο όλων. Γιατί στο Μουντιάλ 2026, έχει βαλθεί να γράψει το τελευταίο κεφάλαιο της αξεπέραστης καριέρας του, όπως μόνος αυτός ξέρει. Γεμάτο αναμνήσεις, στιγμές, ένα ατελείωτο μεγαλείο που ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια της ψυχής μας.
Γι’ αυτό τον λόγο, ο τελικός ανάμεσα στην Αργεντινή και την Ισπανία είναι ξεχωριστός, ιστορικός θα έλεγα. Είναι ο Μέσι κόντρα στη δεύτερη πατρίδα του, καθώς εκεί μεγάλωσε, στα δρομάκια της Βαρκελώνης και της «Μασία» έμαθε να την κλωτσά τόσο ωραία. Πιο ωραία από τον καθένα. Πώς το είπε κι ο ίδιος χθες όταν ρωτήθηκε, «το τερμάτισα το ποδόσφαιρο στο Κατάρ». Τι άλλο να πετύχει δηλαδή. Αν και ξέρει κι ο ίδιος μέσα του, πως απόψε υπάρχει μόνο νίκη και κούπα. Έτσι έμαθε από μικρός, με αυτή τη νοοτροπία νικητή.
Οι Ισπανοί πρώτα μαθαίνουν πώς να παίζουν σωστά ποδόσφαιρο και μετά πώς να κερδίζουν. Κι αυτή είναι η διαφορά τους με κάθε άλλον ποδοσφαιρικό λαό, με κάθε άλλη κουλτούρα. Γι’ αυτό και η δική τους κυριαρχία μοιάζει αξεπέραστη, αφού αν το σηκώσουν απόψε (19/7, 22:00) στη Νέα Υόρκη, θα γίνουν η πρώτη εθνική ομάδα που κατακτά δύο φορές τον τίτλο της πρωταθλήτριας Ευρώπης και κόσμου εντός μίας τετραετίας.
Απέναντί τους, ο μύθος που αυτοί δημιούργησαν, σε μεγάλο βαθμό. Ο Pulga που κάνει ξανά μία χώρα της φτώχειας, να πιστεύει πως μπορεί να κατακτήσει τον κόσμο για δεύτερη συνεχόμενη φορά. Ξέρετε τι σημαίνει κάτι τέτοιο γι’ αυτούς; Είναι όλος τους ο κόσμος. Και θα πιστεύουν σε αυτή την ομάδα και στον αρχηγό της, μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο.
Ας το(ν) απολαύσουμε όλοι μας, για μία τελευταία φορά…
