Το Αγγλία – Αργεντινή του 2026 θα είναι η δική μας διήγηση πως «δεν θα βγει άλλος σαν τον Μέσι», σε μία βραδιά που η Αλμπισελέστε απέδειξε ότι το πάθος της ψυχής θα είναι το μεγαλύτερο πειστήριο της ομαδικότητας και το κλειδί της επιτυχίας όταν όλα είναι εναντίον σου.
Από την άλλη, πίκρα, προβληματισμός κι ένας μπερδεμένος Τούχελ για τα «Τρία Λιοντάρια» που δεν κατάφεραν να τρομάξουν καθόλου την παρέα του GOAT Μέσι μετά το προβάδισμα με τον Γκόρντον στο 55′.
Η Αλμπισελέστε γύρισε το ματς με απόλυτη κυριαρχία στο κομμάτι από το 60′ μέχρι το τελευταίο σφύριγμα κι έναν Μέσι να τα κάνει ξανά όλα. Μα… όλα!
Αυτή την ομάδα δεν μπορείς να την κατηγορήσεις για «διαιτητική εύνοια» γιατί κάθε φορά θα σού αποδεικνύει ότι με την ψυχή της, θα τα ανατρέπει όλα. Είναι εκείνο το βλέμμα, εκείνο, το βλέμμα της ψυχής. Αυτό μένει στο φινάλε. Η φλέβα στο λαιμό, το λατίνικο πάθος, αυτή η πίστη ότι στο τέλος, όλοι μαζί, θα τα καταφέρουμε. Γιατί το ποδόσφαιρο, στην τελική, είναι πίστη. Μέσα στο χάος της τύχης, του ταλέντου, της τακτικής και της ποιότητας, όταν έχεις πίστη και τέτοια ψυχή, θα δικαιωθείς σε βάθος χρόνου.
Ο Τούχελ μπέρδεψε την ομάδα του και ξέχασε πως η Αργεντινή δεν είναι ούτε Μεξικό, ούτε Νορβηγία. Θα αντιδρούσε. Παγκόσμια πρωταθλήτρια είναι, με τον καλύτερο παίκτη όλων των εποχών στη σύνθεσή της. Δηλαδή τι περίμενε ο Γερμανός; Ότι θα κοιμόταν ξανά ο… ποδοσφαιρικός Θεός;
Μα τον είχε απέναντί του. Στην απέναντι ομάδα. Μετά το γκολ του Γκόρντον, άλλαξε όλο το ματς. Οι Αργεντίνοι κυριάρχησαν παντού και με κάθε τρόπο.
Ήρθε πρώτα η ισοφάριση με το αψεγάδιαστο τελείωμα του Έντσο Φερνάντες, για να ακολουθήσει μία ποδοσφαιρική ραψωδία με μαέστρο (ποιον άλλον;), τον αρχηγό με 10 στην πλάτη.
Πήρε την μπάλα μετά το δοκάρι του ΜακΆλιστερ, έκανε την «μπούκα» από τα δεξιά, έφερε την μπάλα από το αριστερό στο «κακό» του δεξί σαν να είναι μία απλή… Τετάρτη και μοίρασε έτοιμο γκολ στον Λαουτάρο Μαρτίνες, που απλώς βρέθηκε στον σωστό χώρο, την κατάλληλη στιγμή. Κι ήταν και αμαρκάριστος στη μικρή περιοχή στο 90′!
Λες και έχει ένα μοιρογνωμόνιο κολλημένο στα πόδια του ο Pulga. Την έστειλε συστημένη στο κεφάλι του «Toro» και το ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι πως το κατάφερε κόντρα σε μία περιοχή με 7 Άγγλους έναντι τριών Αργεντίνων. Και τελικώς η μπάλα κατέληξε στο κεφάλι του πιο κοντού παίκτη της μεγάλης περιοχής, του Λαουτάρου Μαρτίνες των 175 εκατοστών, απέναντι στα… αγγλική θηρία, που απλώς κοιτούσαν την πορεία της στρογγυλής θεάς ως το βάθος της εστίας του Πίκφορντ.
ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΣΥΛΛΗΠΤΗ ΕΙΚΟΝΑ, ΓΙΑ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ
