Τριάντα εννέα χρόνια μετά τον εντοπισμό της ακρωτηριασμένης σορού της, η υπόθεση της τετράχρονης Ινάς Τουλούμπ έφτασε σήμερα στις δικαστικές αίθουσες. Οι γονείς της άτυχης μικρής κάθισαν στο εδώλιο, σε μία από τις παλαιότερες ανεξιχνίαστες υποθέσεις της Γαλλίας, η οποία έχει απασχολήσει επί χρόνια βιβλία και ντοκιμαντέρ.
Η δίκη αναμένεται να διαρκέσει έως τις 18 Νοεμβρίου, ενώ οι δύο κατηγορούμενοι, που δεν τελούν υπό κράτηση, έφτασαν χωριστά στο δικαστήριο.
Η 72χρονη μητέρα προσήλθε έχοντας κρύψει το πρόσωπό της πίσω από το κασκόλ της. Ο 74χρονος πατέρας ανέβηκε με δυσκολία τα σκαλιά του δικαστικού μεγάρου, στηριζόμενος σε μπαστούνι και φορώντας μαύρη χειρουργική μάσκα για να μην είναι αναγνωρίσιμος.
Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος, η μητέρα βρέθηκε αντιμέτωπη με μέλη της συλλογικότητας Mouv’Enfants, η οποία είχε οργανώσει συγκέντρωση έξω από το δικαστήριο. Μικρή ομάδα την ακολούθησε για περίπου 100 μέτρα, φωνάζοντας «Δικαιοσύνη για την Ινάς» και «Ντροπή».
Χρειάστηκε η επέμβαση τουλάχιστον τριών αστυνομικών για να συγκρατηθεί ο Αρνό Γκαλέ, πρόεδρος της οργάνωσης. Οι δύο κατηγορούμενοι, οι οποίοι έχουν πλέον χωρίσει, δεν αντάλλαξαν βλέμματα και παρέμειναν ανέκφραστοι καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας.
Η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε με την εξέταση αιτήματος της υπεράσπισης για να διακοπεί η μετάδοση της δίκης σε δεύτερη αίθουσα. Το αίτημα απορρίφθηκε, ενώ εξετάστηκαν και τα αιτήματα για παράσταση πολιτικής αγωγής.
Η μητέρα και ο πατέρας της Ινάς Τουλούμπ αντιμετωπίζουν, αντίστοιχα, τις κατηγορίες για «βασανιστήρια και πράξεις βαρβαρότητας που προκάλεσαν τον θάνατο χωρίς πρόθεση ανθρωποκτονίας» και για «συνέργεια». Σε περίπτωση καταδίκης, αμφότεροι κινδυνεύουν να καταδικαστούν σε ισόβια κάθειρξη.
Η υπόθεση άρχισε στις 11 Αυγούστου 1987, όταν η σορός του κοριτσιού εντοπίστηκε σε χαντάκι δίπλα στον αυτοκινητόδρομο Α10, στο Σουέβρ, χωριό του Λουάρ ε Σερ, ανάμεσα στην Ορλεάνη και την Τουρ, στην κεντρική Γαλλία. Κανείς δεν είχε δηλώσει στις αρχές την εξαφάνιση της Ινάς.
Το σώμα έφερε έντονα σημάδια κακοποίησης, μεταξύ άλλων εγκαύματα από σίδερο σιδερώματος και ουλές από ανθρώπινα δαγκώματα. Σύμφωνα με τους ιατροδικαστές, τα δαγκώματα είχαν προκληθεί από γυναίκα.
Καθώς οι έρευνες δεν οδηγούσαν σε αποτέλεσμα, η χωροφυλακή οργάνωσε τη μεγαλύτερη επιχείρηση αναζήτησης μαρτύρων που είχε πραγματοποιηθεί έως τότε στη Γαλλία. Στόχος ήταν να ταυτοποιηθεί το παιδί σε περίπου 30 χώρες, ενώ η φωτογραφία της αναρτήθηκε σε 65.000 σχολεία και 30.000 δημαρχεία.
Παρά την τεράστια κινητοποίηση, η υπόθεση οδηγήθηκε δύο φορές στο αρχείο, το 1991 και το 1997, λόγω έλλειψης επαρκών στοιχείων. Η ταυτότητα του θύματος αποκαλύφθηκε περισσότερα από 30 χρόνια αργότερα, ενώ οι γονείς της συνελήφθησαν τον Ιούνιο του 2018, μετά την αξιοποίηση δείγματος DNA που είχε ληφθεί από έναν από τους αδελφούς της Ινάς σε άλλη υπόθεση βιαιοπραγίας.
Παρότι η σύλληψη έγινε το 2018, χρειάστηκαν ακόμη οκτώ χρόνια μέχρι να ξεκινήσει η δίκη. Η Χαλιμά Ελ Μπακτί καλείται να λογοδοτήσει για «εσκεμμένες, πολυάριθμες και επαναλαμβανόμενες σε βάθος χρόνου» πράξεις, οι οποίες, σύμφωνα με έκθεση των ερευνητών, οδήγησαν στον θάνατο της κόρης της.
Κατά την κράτησή τους, οι γονείς, που απέκτησαν συνολικά επτά παιδιά, συμπεριλαμβανομένης της Ινάς, αρνήθηκαν ότι ήταν οι δράστες των βιαιοπραγιών και αλληλοκατηγορήθηκαν για ενδοοικογενειακή βία.
Η μικρή Ινάς, η οποία σήμερα θα ήταν 43 ετών, αναπαύεται στο κοιμητήριο της Σουέβρ.
