Σε μια έδρα που είχε ξεχάσει να κερδίζει (μία νίκη στα τελευταία επτά παιχνίδια κανονικής διάρκειας και πλέι οφ πρωταθλήματος στο «Κροίσος Πέρσης» απέναντι στον Μίλωνα), ο Ολυμπιακός υπενθύμισε με σοβαρότητα και ωραίο βόλεϊ – για την εποχή που βρισκόμαστε πάντα – πως φέτος έχει φροντίσει να παρουσιαστεί διαφορετικός. Μεταμορφωμένος προς το καλύτερο, με πολλές λύσεις στο ρόστερ και με σαφή στόχο εκτός από αποτελέσματα να παίξει και καλά.
Ο Μίλωνας δεν έχει την περυσινή ομάδα και όχι μόνο γιατί έφυγε ο Σάκης Ψάρρας: ο τραυματισμός του Χερ σε συνδυασμό με την αναδιαμόρφωση του ρόστερ με προσθήκες έμπειρων παικτών (άλλοι ικανοί να τραβήξουν κι άλλοι λιγότερο) διαφοροποιούν την κατάσταση για μια ομάδα που μπορεί ειδικά σε μονά παιχνίδια να γίνει επικίνδυνη, αλλά έχει δρόμο για να γίνει ένα καλό και απειλητικό σύνολο. Και σίγουρα, θα χρειάζεται πάνω από δύο παίκτες να απειλούν από τα εννέα μέτρα.
Ο Ολυμπιακός με διαφορές ασφαλείας και στα τρία σετ επί της ουσίας δεν απειλήθηκε πραγματικά. Μόνο όταν έδωσε δικαίωμα με λάθη έμειναν κοντά οι Νεοσμυρνιώτες του Ράτκο Πέρις που είχαν υψηλό κίνητρο και λόγω της ήττας από την πρεμιέρα.
Πολύ μεγάλα συμπεράσματα δεν θα βγουν από τη δεύτερη αγωνιστική για κανέναν. Άλλωστε, σε αρκετές ομάδες κάποιοι παίκτες κλειδιά εντάχθηκαν πριν από έναν μήνα λόγω του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος.
Οι Ερυθρόλευκοι αναζητούν τη χημεία, μια ξεκάθαρη στόχευση στο γήπεδο και εξέλιξη του παιχνιδιού τους μέσα από την καθημερινή προπόνηση, την τριβή και τους επίσημους αγώνες. Θα υπάρξουν σκαμπανεβάσματα, ωστόσο ο Αλμπέρτο Τζουλιάνι είναι ο πρώτος που αναγνωρίζει πως απαιτείται χρόνος για να συνθέσει το παζλ που έχει στο μυαλό του.
Δεν είναι τυχαίες οι δηλώσεις του από την ημέρα που ήρθε κρατώντας χαμηλά τους τόνους, έστω κι αν πρώτος γνωρίζει -από την πρώτη του θητεία- ποιοι είναι οι στόχοι. Αυτή τη στιγμή όμως δεν μπορεί να κοιτάει τον Μάιο, αλλά να δημιουργήσει αυτό ακριβώς που θέλει.
Είδαμε τον MVP Μικέλε Μπαρανόβιτς να κάνει μεγάλη εμφάνιση στη Νέα Σμύρνη παίζοντας εκπληκτικά την κόντρα μπάλα. Να παίζει γρήγορα και να έχει την ασφαλή επιλογή στο side out. Να κάνει τους συμπαίκτες του να τελειώσουν κάθε μπάλα στο δεύτερο σετ (62%).
Είδαμε τον Έλντερ Σπένσερ να είναι κομβικός από τα εννέα μέτρα και άκρως αποτελεσματικός στην επίθεση ακόμα κι αν χρειαστεί να είναι πιο μακριά από το φιλέ.
Είδαμε τον Αλμπέρτο Τζουλιάνι να δοκιμάζει με διαφορετικούς τρόπους τα δύο σπουδαία του λίμπερο (Τζιάβρας – Κωνσταντινίδης). Να κάνει στοχευμένες αλλαγές (Χασμπάλα, Κωτσάκης) και να τους κρατά όλους σε εγρήγορση όπως στα φιλικά. Ο Ιταλός δεν επιμένει όταν κάτι δεν βγαίνει όπως έκανε ο προηγούμενος ξένος προπονητής που είχε ο Ολυμπιακός (Αντρέα Γκαρντίνι).
Είδαμε τον Έρικ Ρερς να συνεχίζει εντυπωσιακά και να τα κάνει όλα σε επίθεση, υποδοχή, μπλοκ, σερβίς. Ο Γερμανός είναι εκπληκτικό ταλέντο, το έδειξε και στο Eurovolley χωρίς να αγωνίζεται στη φυσική του θέση και είναι να απορεί κανείς με το γεγονός πως υπό τις οδηγίες του Μάσιμο Έκελι στη Μόντσα δεν μπορούσε να ξεδιπλώσει όλο του το ταλέντο. Στις δύο πρώτες αγωνιστικές έχει 72% επίθεση (20/28) και 68% αποτελεσματικότητα.
Προφανώς, υπάρχουν ο Μάρτιν Ατανάσοφ -που δεν είναι ο φύσει επιθετικός ακραίος αλλά μπορεί να τελειώσει την ψηλή μπάλα αν χρειαστεί-, ο Αλέξανδρος Ράπτης που ήταν βασικός στο Ρέθυμνο και ο Τζέικ Χέινς, ο κορυφαίος σέρβερ του VNL: Ο Αμερικανός διαγώνιος θα χρειαστεί να βρει σύνδεση ακόμα με τον πασαδόρο, να παίζει λιγότερο με το ένστικτο και να γίνει λίγο πιο… προβλέψιμος. Σε σωματικά προσόντα και δύναμη είναι ούτως ή άλλως σε καλό επίπεδο και για αυτόν τον βλέπουμε να βγάζει και άμυνες παρά τα 212 εκατοστά του.
Το πρώτο μεγάλο τεστ για τον Ολυμπιακό δεν αργεί, αφού είναι απέναντι στον Παναθηναϊκό σε 12 ημέρες στο Μετς. Προφανώς και – όπως έχουν δείξει και οι προηγούμενες σεζόν – τίποτα δεν κρίνεται στο πρώτο ματς. Για να εξαχθούν συμπεράσματα χρειάζεται μεγάλο δείγμα και προφανώς υπομονή. Οι Ερυθρόλευκοι, πάντως, έχουν τα φόντα να γίνουν μια απολαυστική ομάδα.
ΥΓ.1: Καλό το τάραφλεξ (όπου υπάρχει), καλά τα φώτα LED, καλή η χορηγική συμφωνία, καλό και το video check. Στο διά ταύτα, όμως, εξακολουθούν να μην υπάρχουν γήπεδα και για την ώρα υπάρχει και ομάδα που -κακώς- θυμίζει σάκο του μποξ.
ΥΓ.2: Σοβαρή προσπάθεια το Ρέθυμνο με λάτιν επιλογές και σκληρή ομάδα που δεν περνά απαρατήρητη και λόγω των Μπαρέρα – Καρντόσο. Σκληρές ομάδες είναι και η Κηφισιά και η Καλαμάτα, που όμως πρέπει να πάρουν πράγματα από τους ακραίους τους για να έχουν διάρκεια. Για την ακρίβεια, οι Λύκοι πρέπει να δουν τον Χόρβαθ να ανεβαίνει γιατί έχει κάνει πολύ αρνητικό ξεκίνημα.
ΥΓ.3: Με την ίδια συνταγή έχει ξεκινήσει ο Παναθηναϊκός που πιέζει απίστευτα από τα εννέα μέτρα κι ας κάνει λάθη στην επίθεση. Ιδιαίτερο ρόστερ ο ΠΑΟΚ που δεν έχει ανάλογη πίεση από το σερβίς, μπερδεμένο -για την ώρα πάντα- ο Πανιώνιος λόγω πολλών ξένων και για να πω και την αμαρτία μου, στις δύο πρώτες αγωνιστικές δεν είδαμε κάτι φοβιστικό.
