Ο Ολυμπιακός έπαψε να θυμίζει τον περσινό του εαυτό και κινδυνεύει να τα χάσει όλα σε μία σεζόν που τα έκανε (σχεδόν) όλα σωστά κόντρα στα μεγαθήρια του Champions League αλλά έχασε το μυαλό, την ταυτότητα και την αυτοπεποίθησή του στις εγχώριες διοργανώσεις.
Στον Ρέντη ψάχνουν εδώ και καιρό την πηγή του προβλήματος, όμως η αλήθεια είναι πως αυτή δεν θα βρεθεί μέχρι να καθαρίσει το μυαλό όλων στις τάξεις της ομάδας, μακριά από βιαστικές αποφάσεις και εξωαγωνιστικά συμπεράσματα.
Είναι ξεκάθαρο πως αυτό που παρουσιάζουν πλέον οι Πειραιώτες στον αγωνιστικό χώρο σε κάνει να πιστεύεις πως όχι μόνο δεν είναι ακόμα στο κόλπο του τίτλου, παρόλο που βαθμολογικά δεν έχει τελειώσει τίποτα, αλλά ότι έχει δημιουργηθεί πρόβλημα και χτυπούν αδιάκοπα καμπανάκια και για την επόμενη σεζόν. Κι αυτό είναι το πρώτο ζήτημα που καλείται να λύσει εσωτερικά η διοίκηση της ομάδας, μαζί με τον πρωτεργάτη της πιο μεγάλης επιτυχίας στην ιστορία του συλλόγου.
Αυτό το παράσημο κατάφερε να αποκτήσει ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ που ό,τι κι αν γίνει το καλοκαίρι, θα μείνει στην ιστορία ως ο πιο πετυχημένος προπονητής στην ιστορία του Ολυμπιακού, γιατί απλούστατα τα κέρδισε όλα και πρόσφερε το μεγαλύτερο πετράδι στο σήμα της ομάδας, με την κατάκτηση του Conference League. Κι αυτό είναι αδιαπραγμάτευτο.
Στο καθαρά αγωνιστικό κομμάτι κι αφήνοντας εκτός τις δεδομένες αστοχίες στον σχεδιασμό της ομάδας από το περασμένο καλοκαίρι και στα τρανταχτά κενά του ρόστερ σε κομβικές θέσεις, ο Ολυμπιακός χάνει το μυαλό, τη συγκέντρωση, την αυτοπεποίθηση και οτιδήποτε τον έκανε ανίκητο πέρυσι, κάθε φορά που κάτι τού στραβώνει μέσα στο ματς. Δεν έχει την ηρεμία, το πλάνο και τις εναλλακτικές για να βρει απαντήσεις, σε μία σεζόν υψηλών απαιτήσεων σε τρεις διοργανώσεις, με το Champions League να τού έχει ρουφήξει το μεδούλι.
Ο Μεντιλίμπαρ σε καμία περίπτωση δεν τα έχει «σπάσει» με τους παίκτες του κι αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από τις δηλώσεις αυτών ότι θα… πεθάνουν στο γήπεδο για τον προπονητή τους. Ωστόσο, το αγωνιστικό πλάνο της ομάδας είναι ένα κι όταν αυτό δεν εφαρμόζεται όπως πρέπει, τα πάντα διαλύονται εντός των τεσσάρων γραμμών. Δείτε το σαν έναν χάρτινο πύργο που έχει φτιαχτεί για να είναι τέλειος αλλά με το πέρασμα του χρόνου, αρχίζει να χάνει τη μορφή του.
Το αν είναι αυτό το πλήρωμα του χρόνου για τον Βάσκο τεχνικό, θα αποφασιστεί στο τέλος της σεζόν, αφού ο στόχος -ακόμα και του πρωταθλήματος- είναι μπροστά, με σαφώς πιο ρεαλιστικό αυτόν της 2ης θέσης που οδηγεί στα προκριματικά του Champions League.
Στον Ολυμπιακό μία κακή χρονιά δεν… ξεπερνιέται έτσι εύκολα. Οι τίτλοι είναι συνώνυμο του συλλόγου από τη στιγμή της ίδρυσής του κι αυτό δεν θα αλλάξει ποτέ. Όλοι δικαιούνται μία κακή χρονιά, αλλά με όσα βλέπουμε στη Super League από τους Πειραιώτες στην τρέχουσα σεζόν, φαίνεται πως χρειάζονται μία αλλαγή. Αλλαγή στον τρόπο παιχνιδιού τους, στο πώς αντιμετωπίζουν τις δύσκολες καταστάσεις, στο πώς θα τρυπήσουν τις κλειστές άμυνες και κυρίως στο πώς θα επιβληθούν, όπως στο πρόσφατο παρελθόν, απέναντι στους συνδιεκδικητές του τίτλου.
Η εικόνα στην Τούμπα δεν ήταν τόσο τραγική, όπως αυτή των φετινών ντέρμπι στο «Γ. Καραϊσκάκης», αλλά κανείς δεν θα θυμάται το σχετικά καλό (σε εντάσεις και δημιουργία) πρώτο ημίχρονο, όταν μετά το γρήγορο 2-1 του Ζίβκοβιτς, οι τρεμπλούχοι Ελλάδας… έφυγαν από το γήπεδο και ηττήθηκαν με κάτω τα χέρια. Κι αυτό είναι που ενοχλεί περισσότερο τον κόσμο της ομάδας.
Ο Ολυμπιακός έχει μπροστά του έναν «τελικό» (έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα) την ερχόμενη Κυριακή, στο γήπεδό του, κόντρα στον ΠΑΟΚ και θέλει να δείξει ότι έχει ακόμα κάτι από την περσινή του αυτοπεποίθηση και σιγουριά. Ας κάνει αυτό το βήμα και τα υπόλοιπα θα αποφασιστούν το καλοκαίρι, που δεδομένα θα φέρει μεγάλες αλλαγές…
