Από το ζενίθ στο ναδίρ μέσα σε μια εβδομάδα βρέθηκε ο Ολυμπιακός. Δεν είναι ότι ηττήθηκε με καθαρό σκορ (0-3) από τον Φλοίσβο, αλλά ότι η εικόνα του έδειξε πολύ προβληματική για το επίπεδο των παικτών που έχει και για μεγάλο κομμάτι του αγώνα ήταν μακριά από τα συνήθη στάνταρ.
Η (επίσης ανανεωμένη) ομάδα του Παλαιού Φαλήρου δεν αισθάνθηκε απειλή από το σερβίς, πέρασε δύο σετ με υποδοχή που άγγιξε ή ξεπέρασε το 60% και παρότι επιθετικά δεν έβγαλε μάτια, είχε τον τρόπο να πάρει τα ράλι. Με -έστω και οριακά- περισσότερες άμυνες, με σπουδαία εμφάνιση του Ντολγκοπόλοφ στην κακή υποδοχή (50% χωρίς λάθος σε 18 προσπάθειες) και με άψογο μπλοκ αλλά και σερβίς από τον MVP Κάμντεν Τζιάνι, ο Φλοίσβος έκανε τη μεγαλύτερη εκτός έδρας νίκη της ιστορίας του.
Ο Αμερικανός ακραίος που είχε φανεί από τα φιλικά (αλλά και από την περυσινή του πορεία με την Αλστ ως τους τελικούς του Challenge Cup) και προτάθηκε το καλοκαίρι σε διάφορες ελληνικές ομάδες, ήταν ουσιαστικός στην επίθεση και έδωσε το απαραίτητο boost στον Κέισι Σάουτεν, τον οποίο ήδη γνωρίζαμε από τον Μίλωνα και με τα σερβίς του βραχυκύκλωσε την ερυθρόλευκη υποδοχή.
Αν κάποιον πρέπει εμείς να ξεχωρίσουμε από τον Φλοίσβο, αυτός είναι ο Πίρσον Εσένκο. Ο μέχρι πρότινος βασικός κεντρικός της εθνικής Καναδά είναι εξαιρετικός μπλοκέρ και μαζί με τον Πόλακ συνθέτουν ένα πολύ δυνατό δίδυμο για μια ομάδα που θέλει να δώσει έμφαση στο μπλοκ άμυνα. Ο Εσένκο έχει παραστάσεις από εθνική, Μπενφίκα (πρωταθλητισμό) και Πουατιέ και είναι περίπτωση κεντρικού που λείπει από (άλλες) ομάδες που διεκδικούν την τετράδα.
Ο Ολυμπιακός έδειξε τρομακτικά ασύνδετος. Σε μεγάλο βαθμό είναι λογικό μια νέα ομάδα να ψάχνεται, αυτό που σίγουρα δεν είναι λογικό, είναι να παίζει τόσο βιαστικά, να κάνει τόσα λάθη, να μην έχει υπομονή στα ράλι και να προσπαθεί να πάρει τους περισσότερους πόντους με δύναμη πάνω σε στημένο μπλοκ.
Αν οι Ερυθρόλευκοι το υποτίμησαν είναι άλλο θέμα, καθόλου λογικό όμως δεν είναι με δεδομένο ότι βρίσκονται σε διαδικασία αποδείξεων μετά από κακή χρονιά. Κάθε αναμέτρηση είναι μάχη, θέλει υπομονή και σίγουρα όχι τόσα πολλά λάθη βιασύνης.
Με δεδομένο πως είναι αρχηγός αλλά και έμπειρος με τρομακτικά μεγάλες παραστάσεις στην Ιταλία (και ποιότητα), ο Μικέλε Μπαρανόβιτς επιφορτίζεται με τον ρόλο του παίκτη που θα πρέπει να τραβήξει προς τα πάνω τους υπόλοιπους όταν αυτοί πάνε να πέσουν. Ειδικά, όταν συγκεκριμένα μέλη του Φλοίσβου έβγαλαν τέτοια ένταση και οι περισσότεροι πλην Χέινς (που άγαρμπα ξεσπάει κάποιες φορές όπως με τις ΗΠΑ) ήταν νωχελικοί στις αντιδράσεις τους.
Ο Ιταλός πασαδόρος, πάντως, δεν έκανε καλή εμφάνιση κι αυτό είναι κάτι που μπορεί να συμβεί, γι’ αυτό ίσως ο Αλμπέρτο Τζουλιάνι έπρεπε να τον ξεθολώσει βγάζοντας τον για λίγο ώστε να τον επαναφέρει στο κρίσιμο σημείο του τρίτου σετ (λάθη έκανε και ο Ματέο Χασμπάλα) να μοιράσει τις καυτές μπάλες.
Σε γενικότερο πλαίσιο, ο Ολυμπιακός πρέπει να καταλήξει στα δίδυμα που θα χρησιμοποιεί και στους ακραίους ώστε να βρεθούν ρόλοι. Όσο κι αν υπάρχουν τρεις «βασικοί», οι δύο θα πρέπει να βρουν τη χημεία. Ο Ατανάσοφ είναι ο καλύτερος υποδοχέας, ο Ρερς ο πιο επιθετικός ακραίος και αμφότεροι προσφέρουν και στο μπλοκ (στο οποίο υστέρησαν οι Ερυθρόλευκοι λόγω έλλειψης καθαρού ξένου μπλοκέρ και της κακής εμφάνισης του Βαϊόπουλου), ενώ ο Ράπτης ακόμα είναι σε διαδικασία επιστροφής στις καλές εμφανίσεις μετά από ένα πολύ καλό ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.
Θυμίζουμε πως πέρυσι το ίδιο μπέρδεμα είχε ο Παναθηναϊκός στο ξεκίνημα και κατέληξε τελικά στη μονιμοποίηση του διδύμου Γιάντσουκ – Πρωτοψάλτη. Αυτό τον έκανε να πάρει το πρωτάθλημα και του δίνει τη δυνατότητα πλέον να εντάξει πιο εύκολα στο σύνολο τον Τιμοτέ Καρλ.
Παρεμπιπτόντως, φάουλ του Αλμπέρτο Τζουλιάνι να μην παραχωρήσει δηλώσεις στην ΕΡΤ και αντ’ αυτού να μιλήσει ο Αντώνης Βουρδέρης. Ο Ιταλός είναι ο κορυφαίος βάσει ονόματος και τίτλων προπονητής στην Ελλάδα και όποια κι αν είναι η ιταλική ιδιοσυγκρασία, οι δύσκολες στιγμές απαιτούν νηφάλια αντιμετώπιση.
Ο Παναθηναϊκός ακολουθεί, οι Ερυθρόλευκοι γνώριζαν -και γνωρίζουν- πως δεν είναι το φαβορί απέναντι σε μια έτοιμη ομάδα με χημεία, αλλά δεδομένα το αποτέλεσμα – αλλά κυρίως – η εικόνα είναι που θα κρίνει αν η ήττα από τον Φλοίσβο ήταν ένα απλό μπλακ άουτ. Υπομονή και ψυχραιμία απαιτούν οι δύσκολες στιγμές, βελτίωση απαιτεί κάθε προπονητική εβδομάδα και κάθε αγώνας.
Παρεμπιπτόντως, οι Πράσινοι δεν έχουν αντιμετωπίσει κανένα πρόβλημα στα παιχνίδια που έχουν δώσει ως τώρα και κολλάνε μόνο αν δεν βγει το σερβίς και πάνε σε πολλά λάθη. Στην επίθεση παίζουν με ρίσκο και το μέχρι τώρα πρόγραμμα τους βοηθά να κάνουν την καλύτερη δυνατή διαχείριση αφού σε περίοδο φόρμας θα αναγκαστούν να βρεθούν τον Ιανουάριο με δεδομένο πως τότε θα δώσουν πέντε ευρωπαϊκά παιχνίδια και θα έχουν και ταξίδια αλλά και απαιτητικές αποστολές στην Ελλάδα.
Αρνητικός πρωταγωνιστής ξανά ο Ρανγκέλ
Στο (πολύ αρνητικό) συμβάν της αγωνιστικής, είδαμε και φέτος – από πολύ νωρίς μάλιστα – τον (υπότροπο) Λούκας Ρανγκέλ να γίνεται αρνητικός πρωταγωνιστής περνώντας κάτω από το φιλέ στην πλευρά του Φοίνικα κατά τη διάρκεια του δεύτερου σετ της αναμέτρησης της Κηφισιάς με τους Συριανούς. Σύμφωνα με τον κανονισμό της FIVB, ακόμα και η «τάση για επιθετική/απειλητική συμπεριφορά» τιμωρείται με αποβολή, τουλάχιστον για το σετ.
Ο Βραζιλιάνος κεντρικός της Κηφισιάς εδώ και χρόνια είναι αρνητικός πρωταγωνιστής. Θυμόμαστε αντίστοιχες περιπτώσεις και στο παρελθόν που έχει τιμωρηθεί, εδώ όμως τη μεγαλύτερη ευθύνη τη φέρει ο κ. Νικάκης, ο οποίος μοίρασε απλώς κίτρινες κάρτες (αστεία διαχείριση της φάσης). Απαράδεκτη στάση, καμία εφαρμογή του κανονισμού, αλλά τουλάχιστον – ή έτσι λέει η λογική – ο Ρανγκέλ θα τιμωρηθεί από τον Αθλητικό Δικαστή βάσει του βίντεο και ο πρώτος διαιτητής θα έχει κάποια σύσταση γιατί δεν είναι και πρωτάρης.
ΥΓ.1: Βλέποντας το Άρης – Πανιώνιος αναρωτήθηκα αν αρκεί τελικά να παίζει μια ομάδα για να παίζει. Ο ΠΑΣΑΠ, παρότι οι ξένοι είναι πέντε, είναι ικανοποιημένος βλέποντας νεαρούς Έλληνες να αγωνίζονται έστω και κατ’ ανάγκη στον Άρη; Ή μήπως πρέπει οι Έλληνες να αγωνίζονται σε πλαίσιο που θα παρέχεται πραγματική βελτίωση;
ΥΓ.2: Πολύ καλή περίπτωση παίκτη ο πρωτοεμφανιζόμενος Πασκάλ Οζοκόγε του ΟΦΗ, όχι μόνο γιατί πρωταγωνιστεί στο μπλοκ αλλά γιατί βοηθάει και πάρα πολύ στην επίθεση. Οι Κρητικοί παρότι δεν θα είναι το φαβορί απέναντι στην Γκίζεν την Τρίτη (10/11), μπορούν να λένε πως ο τρόπος που αγωνίζονται φέρνει πολύ σε γερμανική/βέλγικη ομάδα με αθλητικότητα, ταχύτητα στην ανάπτυξη και έξυπνα χτυπήματα στα τελειώματα των φάσεων.
ΥΓ.3: Σε κάθε σεζόν, τα σοβαρά συμπεράσματα για όλους γίνονται στο τέλος, παντού και πάντα.
