Μία νέα έκθεση της οργάνωσης West Bank Protection Consortium καταγράφει σοβαρές καταγγελίες για χρήση σεξουαλικής βίας και παρενόχλησης από Ισραηλινούς στρατιώτες και εποίκους, οι οποίες, σύμφωνα με τους ερευνητές, χρησιμοποιούνται ως μέσο πίεσης για τον εξαναγκασμό Παλαιστινίων να εγκαταλείψουν τις κατοικίες τους στη Δυτική Όχθη.
Η μελέτη με τίτλο «Σεξουαλική βία και αναγκαστικός εκτοπισμός στη Δυτική Όχθη» αναφέρει τουλάχιστον 16 περιστατικά σεξουαλικής βίας που συνδέονται με την κλιμάκωση της σύγκρουσης μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2023. Οι ερευνητές ωστόσο τονίζουν ότι ο πραγματικός αριθμός ενδέχεται να είναι πολύ μεγαλύτερος, καθώς πολλά θύματα αποφεύγουν να μιλήσουν εξαιτίας του φόβου και του κοινωνικού στιγματισμού.
Σύμφωνα με την έκθεση, οι καταγγελίες περιλαμβάνουν πρακτικές που προκαλούν εξευτελισμό και σοβαρή παραβίαση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας: εξαναγκαστικές σωματικές έρευνες, ταπεινωτικές συμπεριφορές και απειλές σεξουαλικής φύσης. Οι μαρτυρίες περιγράφουν τη σεξουαλική βία ως εργαλείο πίεσης προς ολόκληρες κοινότητες, με στόχο να επηρεαστούν αποφάσεις αναφορικά με την παραμονή ή την εγκατάλειψη κατοικιών και γης.
Σημαντικό μέρος των στοιχείων προέρχεται από συνεντεύξεις με κατοίκους παλαιστινιακών κοινοτήτων: η έκθεση βασίστηκε σε 83 συνεντεύξεις, που περιλαμβάνουν άτομα σε κίνδυνο εκτοπισμού ή ήδη εκτοπισμένα. Τα ευρήματα, όπως επισημαίνουν οι συντάκτες, δεν αποτελούν στατιστικά αντιπροσωπευτικό δείγμα, αλλά καταγράφουν τάσεις και εμπειρίες που χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση.
Σε μια από τις πιο σοκαριστικές καταγραφές, τον Οκτώβριο του 2023 έποικοι και στρατιώτες στο χωριό Γουάντι ας-Σικ έγδυσαν, έδεσαν με χειροπέδες και ξυλοκόπησαν Παλαιστινίους, ούρησαν πάνω τους, προσπαθήσαν να βιάσουν έναν από αυτούς με το κοντάρι μιας σκούπας και τους φωτογράφισαν γυμνούς, διαδίδοντας στη συνέχεια τις φωτογραφίες δημόσια. Σε άλλες περιπτώσεις αναφέρονται ταπεινωτικές συμπεριφορές και απειλές σεξουαλικής φύσης.
Οι επιπτώσεις της σεξουαλικής βίας και της παρενόχλησης είναι βαθιές και διαχρονικές, ακόμη και όταν δεν ακολούθησε άμεσος εκτοπισμός. Γυναίκες και κορίτσια έχουν πληγεί περισσότερο: πολλά κορίτσια εγκατέλειψαν το σχολείο για να αποφύγουν την έκθεση σε κίνδυνο, ενώ γυναίκες σταμάτησαν να εργάζονται ώστε να μειώσουν τις πιθανότητες επαφής με Ισραηλινούς και ενδεχόμενης επίθεσης ή παρενόχλησης.
Επιπλέον, η έκθεση σημειώνει αύξηση των πρόωρων γάμων ανηλίκων σε ορισμένες κοινότητες, καθώς κάποιες οικογένειες επέλεξαν αυτή τη λύση θεωρώντας ότι προσφέρει μεγαλύτερη προστασία στις κόρες τους.
Ορισμένες από τις καταγγελίες φέρεται να εμπλέκουν τόσο στρατιώτες όσο και εποίκους, ενώ αναφέρονται περιπτώσεις στις οποίες οι στρατιωτικές δυνάμεις που βρίσκονταν παρούσες δεν απέτρεψαν τα περιστατικά. Οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μεταξύ των οποίων και το Women’s Centre for Legal Aid and Counselling (WCLAC) με έδρα τη Ραμάλα, δηλώνουν ότι έχουν τεκμηριώσει παρόμοιες καταγγελίες και υπογραμμίζουν ότι τα διαθέσιμα στοιχεία αντιστοιχούν πιθανότατα μόνο σε μικρό ποσοστό των πραγματικών περιστατικών.
Εκπρόσωποι οργανώσεων κάνουν λόγο για ευρύτερη «κουλτούρα ατιμωρησίας», υποστηρίζοντας ότι η έλλειψη διώξεων σε ορισμένες υποθέσεις ενδέχεται να ενθαρρύνει τη συνέχιση τέτοιων πρακτικών και να αποθαρρύνει τα θύματα από το να καταγγείλουν.
Το ισραηλινό στρατιωτικό επιτελείο, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν απάντησε σε σχετικές ερωτήσεις που του απευθύνθηκαν για τις καταγγελίες περί σεξουαλικής κακοποίησης. Οι συντάκτες της έκθεσης ζητούν περαιτέρω διερεύνηση των καταγγελιών και μέτρα για την προστασία των πληθυσμών που πλήττονται.
