Χωρίς Φουρνιέ, Μοντέρο και Ντόρσεϊ, με τον Μιλουτίνοφ ανέτοιμο και την είδηση της εξάμηνης απουσίας του Δομινικανού να προκαλεί σοκ, ο Ολυμπιακός ολοκλήρωσε ακόμη μία εξοντωτική διαβολοβδομάδα με δύο νίκες. Οι 24 πόντοι του ΜακΙντάιρ, η συγκλονιστική παρουσία του Γουόρντ και οι δύο εντελώς διαφορετικοί τρόποι επικράτησης αποκαλύπτουν πώς η ομάδα του Μπαρτζώκα κατάφερε να ανταποκριθεί στις συνθήκες. Και στο τέλος της βραδιάς υπήρξε μια ιδιαίτερη ανθρώπινη ιστορία, που δεν μπορεί να χωρέσει σε κανένα φύλλο στατιστικής.
Το χρονόμετρο πλησίαζε στο μηδέν για το τέλος της τρίτης περιόδου όταν ο Κόντι Μίλερ-ΜακΙντάιρ πήρε την πάσα του Κόρι Τζόζεφ και ευστόχησε σε τρίποντο, διαμορφώνοντας το 69-61 απέναντι στην Αρμάνι. Ήταν το τέταρτο εύστοχο τρίποντό του και ο 24ος προσωπικός του πόντος σε ένα παιχνίδι όπου ο Ολυμπιακός είχε παραταχθεί χωρίς τους Φουρνιέ, Μοντέρο και Ντόρσεϊ, ενώ ο Μιλουτίνοφ είχε αγωνιστεί ελάχιστα και ήταν εμφανές ότι δεν βρισκόταν σε κατάσταση πλήρους ετοιμότητας.
Ο Αμερικανός είχε αναλάβει το μεγαλύτερο μέρος της επιθετικής ευθύνης από την αρχή της αναμέτρησης, προσφέροντας λύσεις όταν η ομάδα χρειαζόταν προσωπική δημιουργία και εκτέλεση. Η συμβολή του αποκτούσε ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν συνυπολογιστεί ότι ο Ολυμπιακός είχε επιστρέψει μόλις την προηγούμενη ημέρα από την Κωνσταντινούπολη, με μία ημέρα λιγότερης ξεκούρασης από την Αρμάνι, έχοντας ήδη καταπονηθεί από τις συνεχείς αγωνιστικές υποχρεώσεις.
Δίπλα του, ο Τάισον Γουόρντ πρόσφερε κάτι εξίσου σημαντικό, αλλά δυσκολότερο να αποτυπωθεί στους αριθμούς: αμυντική ένταση, συνεχείς προσπάθειες και παρεμβάσεις στις κατοχές του αντιπάλου, χωρίς να εγκαταλείπει τις επιθετικές του υποχρεώσεις. Ο Αμερικανός έμεινε στο παρκέ και στα 20 λεπτά του δεύτερου ημιχρόνου χωρίς αντικατάσταση, παρότι είχε αγωνιστεί περισσότερο από μισή ώρα στην Κωνσταντινούπολη δύο ημέρες νωρίτερα.
Η νίκη με 84-78 επί της Αρμάνι δεν ολοκληρώθηκε τόσο εύκολα όσο προμήνυε το προβάδισμα των οκτώ πόντων στο τέλος της τρίτης περιόδου. Οι Ερυθρόλευκοι βρέθηκαν να παλεύουν για την επιβίωσή τους σε ένα τελευταίο δεκάλεπτο με σοβαρό επιθετικό πρόβλημα, χωρίς κανονικό σέντερ και με την Αρμάνι να πλησιάζει στους δύο πόντους. Το 2/2 της διαβολοβδομάδας ήρθε τελικά μέσα από δύο διαφορετικούς τρόπους παιχνιδιού, γεγονός που αποτυπώνει τις δυνατότητες της ομάδας αλλά και τις συνεχείς προσαρμογές στις οποίες υποχρεώνεται ο Γιώργος Μπαρτζώκας.
Ο χαμαιλέων ΜακΙντάιρ πήρε πάνω του το επιθετικό βάρος
Αν υπάρχει ένα πρόσωπο που εξηγεί γιατί ο Ολυμπιακός κατάφερε να αποκτήσει και να διατηρήσει προβάδισμα απέναντι στην Αρμάνι για μεγάλο μέρος του αγώνα, αυτό είναι ο ΜακΙντάιρ. Ο Αμερικανός πέτυχε δέκα πόντους στην πρώτη περίοδο, έφτασε τους 18 μέχρι την ανάπαυλα και ολοκλήρωσε την τρίτη με 24, έχοντας σημειώσει σχεδόν το 35% των πόντων του Ολυμπιακού στο πρώτο τριαντάλεπτο.
Με το σκορ στο 9-12, ο ΜακΙντάιρ ευστόχησε σε τρίποντο για την ισοφάριση, ενώ λίγο αργότερα βρήκε ξανά στόχο από την περιφέρεια, κρατώντας την ομάδα του κοντά στην Αρμάνι την ώρα που ο Κόουλ είχε ξεκινήσει εντυπωσιακά. Στη δεύτερη περίοδο, με τον Ολυμπιακό πίσω στο σκορ, ολοκλήρωσε προσπάθεια με καλάθι και φάουλ για το 38-37, πριν πετύχει ακόμη ένα τρίποντο για το 44-40. Το τελευταίο του εύστοχο σουτ, εκείνο στο φινάλε της τρίτης περιόδου, έδωσε στους Ερυθρόλευκους προβάδισμα οκτώ πόντων και ολοκλήρωσε μια τριαντάλεπτη εμφάνιση υψηλού επιθετικού επιπέδου.
Οι 24 πόντοι με 9/19 σουτ, ανάμεσά τους 4/9 τρίποντα, αποτελούν από μόνοι τους μια εξαιρετική επίδοση, αλλά η σημασία της γίνεται μεγαλύτερη αν εξετάσει κανείς την κατανομή των επιθετικών προσπαθειών. Ο ΜακΙντάιρ πήρε 19 από τα 58 σουτ του Ολυμπιακού, δηλαδή σχεδόν το ένα τρίτο των συνολικών εκτελέσεων, ενώ τα τέσσερα τρίποντά του αντιστοιχούσαν στα μισά εύστοχα της ομάδας. Παράλληλα μοίρασε τέσσερις ασίστ, αναλαμβάνοντας υποχρεώσεις τόσο στην οργάνωση όσο και στο σκοράρισμα, σε μια περιφέρεια που είχε χάσει τρεις από τις σημαντικότερες επιλογές της.
Η διαφορά σε σχέση με την Κωνσταντινούπολη είναι χαρακτηριστική. Απέναντι στην Μπεσίκτας είχε εννέα πόντους και επτά ασίστ, λειτουργώντας περισσότερο ως οργανωτής της επίθεσης και αξιοποιώντας τις συνεργασίες με τους ψηλούς. Δύο ημέρες αργότερα χρειάστηκε να μετατραπεί στον βασικό εκτελεστή του Ολυμπιακού, χωρίς να απαλλαγεί από τις ευθύνες της δημιουργίας. Η αλλαγή στον ρόλο του δεν αποτελεί απλώς μια στατιστική διαφοροποίηση, αλλά δείχνει την ικανότητά του να ανταποκρίνεται σε διαφορετικές ανάγκες μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Ένας αγωνιστικός χαμαιλέοντας έτοιμος να δώσει αυτό που χρειάζεται η ομάδα του σε κάθε περίσταση,
Στα 31:57 που αγωνίστηκε, ο Ολυμπιακός είχε επιμέρους διαφορά +18, στοιχείο που δεν μπορεί βεβαίως να αποδοθεί αποκλειστικά στον ίδιο, αλλά αποτυπώνει τη συνολική επιτυχία των σχημάτων στα οποία συμμετείχε. Η επιρροή του έγινε ακόμη πιο αισθητή όταν χρειάστηκε να καθίσει στον πάγκο στην τέταρτη περίοδο, καθώς η ομάδα δυσκολεύτηκε πολύ να βρει αξιόπιστη επιθετική λύση χωρίς εκείνον.
Ο βιονικός Γουόρντ των 20 συνεχόμενων λεπτών και η άμυνα που παίρνει κεφάλια
Αν ο ΜακΙντάιρ αποτέλεσε το σημαντικότερο επιθετικό στήριγμα του Ολυμπιακού, ο Τάισον Γουόρντ ήταν ο παίκτης που συνδύασε την αποτελεσματικότητα στην επίθεση με μια εξαιρετικά απαιτητική αμυντική αποστολή. Αγωνίστηκε 33:57 απέναντι στην Αρμάνι, έχοντας παίξει 30:16 στην Κωνσταντινούπολη και ολοκλήρωσε τη διαβολοβδομάδα με περισσότερα από 64 λεπτά συμμετοχής. Το εντυπωσιακότερο στοιχείο ωστόσο, είναι ότι δεν αντικαταστάθηκε ούτε στιγμή σε ολόκληρο το δεύτερο ημίχρονο της Παρασκευής, διάστημα στο οποίο σημείωσε και 12 από τους 14 πόντους του.
Αυτό το εικοσάλεπτο αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν συνυπολογίσουμε ότι ο Γουόρντ δεν περιορίστηκε σε έναν επιθετικό ρόλο, αλλά συνέχισε να προσφέρει μεγάλη ένταση στην άμυνα, με τον Ολυμπιακό να χρειάζεται διαρκώς αποτελεσματικές παρεμβάσεις στην περιφέρεια. Η προσπάθειά του δεν αποτυπώνεται επαρκώς στο μοναδικό κλέψιμο που καταγράφει το φύλλο στατιστικής, καθώς υπάρχουν τουλάχιστον δύο ακόμη αμυντικές ενέργειες που είχαν άμεσο αποτέλεσμα στην ανάκτηση της μπάλας και αξίζουν ξεχωριστή αναφορά.
Στο 7:23 της δεύτερης περιόδου, με το σκορ στο 29-27, ο Γουόρντ κέρδισε επιθετικό φάουλ από τον Ντέβιν Μπούκερ, αναγκάζοντας την Αρμάνι να παραχωρήσει την κατοχή. Πολύ αργότερα, στα τελευταία 29 δευτερόλεπτα, όταν οι Ερυθρόλευκοι προσπαθούσαν να προστατεύσουν το προβάδισμά τους, κέρδισε ακόμη ένα επιθετικό φάουλ, αυτή τη φορά από τον Άλεκ Πίτερς. Και στις δύο περιπτώσεις η αμυντική του συμμετοχή είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια της επίθεσης για τον αντίπαλο, χωρίς να πιστωθεί κλέψιμο.
Μαζί με το κλέψιμο από τον Μπερνέλ στο τελευταίο τρίλεπτο, ο Γουόρντ συνδέθηκε άμεσα με τρεις αλλαγές κατοχής υπέρ του Ολυμπιακού, δύο από τις οποίες δεν εμφανίζονται στη στήλη των κλεψιμάτων. Πρόκειται για ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πόσο περιορισμένη μπορεί να είναι η εικόνα που προσφέρει το συνηθισμένο boxscore για την αμυντική συνεισφορά ενός παίκτη. Η τοποθέτηση του σώματος, η συνέπεια στην αμυντική προσπάθεια και η ικανότητα να επηρεάζει τις αποφάσεις του επιτιθέμενου δεν μετρώνται πάντοτε με έναν εύκολα αναγνωρίσιμο αριθμό, παρότι μπορούν να αλλάξουν την εξέλιξη μιας κατοχής.
Η σημασία της εμφάνισής του γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν συνδυαστεί με την επιθετική παραγωγή του. Ο Γουόρντ ολοκλήρωσε το παιχνίδι με 14 πόντους από μόλις επτά προσπάθειες εντός παιδιάς, έχοντας 4/5 δίποντα και 1/2 τρίποντα, ενώ πρόσθεσε τρεις ασίστ και ισάριθμα ριμπάουντ. Στην τέταρτη περίοδο πέτυχε επτά πόντους, με το τρίποντό του στο 8:34 να διαμορφώνει το 74-63 και τις δύο εύστοχες βολές του στα τελευταία 38 δευτερόλεπτα να επαναφέρουν τη διαφορά στους πέντε πόντους, όταν η Αρμάνι είχε μειώσει σε 79-76.
Η αμυντική παρουσία του, πάντως, ήταν εκείνη που έδινε στη συνολική εμφάνιση διαφορετικό βάρος. Ο Ολυμπιακός αντιμετώπισε δυσκολίες απέναντι στους περιφερειακούς της Αρμάνι, όπως φανερώνουν τα ποσοστά των Ιταλών, και ασφαλώς δεν μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι ο Γουόρντ εξουδετέρωσε μόνος του την αντίπαλη επίθεση. Κατάφερε όμως να διατηρήσει υψηλή ένταση στην προσωπική του προσπάθεια, να συνεισφέρει σε κρίσιμες αμυντικές κατοχές και να προσφέρει αποτελεσματικές επιθετικές λύσεις, χωρίς να πάρει ούτε δευτερόλεπτο ανάσας μετά την ανάπαυλα.
Η εικόνα του ακούραστου Γουόρντ, ο οποίος προσφέρει και στις δύο πλευρές του παρκέ, είναι ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία που αφήνει αυτή η διαβολοβδομάδα. Δεν πρόκειται μόνο για έναν αθλητή που μπορεί να καλύψει πολλά λεπτά συμμετοχής, αλλά για έναν παίκτη ικανό να αναλάβει διαφορετικές ευθύνες και να διατηρήσει την επιρροή του σε κρίσιμα διαστήματα, ακόμη κι όταν το επιβαρυμένο πρόγραμμα θα μπορούσε να επηρεάσει την αποτελεσματικότητά του.
Από τις 26 ασίστ στις 14 και από τους 29 πόντους των σέντερ στους έξι
Η νίκη με 81-73 στην Κωνσταντινούπολη απέναντι στην Μπεσίκτας είχε προκύψει κυρίως μέσα από την κυκλοφορία της μπάλας και την εξαιρετική αξιοποίηση των ψηλών. Ο Ολυμπιακός μοίρασε 26 ασίστ για τα 31 εύστοχα σουτ εντός παιδιάς, μια αναλογία που έφτασε στο εντυπωσιακό 83,9% και αποτύπωνε την αποτελεσματικότητα της ομαδικής δημιουργίας. Χολ και Τζόουνς εκμεταλλεύτηκαν τις συνεργασίες με τους περιφερειακούς, πετυχαίνοντας μαζί 29 πόντους με 13/16 δίποντα και αποτελώντας βασικό στοιχείο της επιθετικής λειτουργίας.
Απέναντι στην Αρμάνι τα δεδομένα διαφοροποιήθηκαν σημαντικά, με τις ασίστ να περιορίζονται στις 14 παρά τα 33 εύστοχα σουτ, ενώ οι δύο σέντερ σημείωσαν συνολικά μόλις έξι πόντους. Η αναλογία των καλαθιών που συνοδεύτηκαν από τελική πάσα έπεσε στο 42,4%, μια τεράστια μεταβολή που δεν πρέπει να ερμηνευθεί αυτομάτως ως εγκατάλειψη της φιλοσοφίας Μπαρτζώκα, καθώς η αμυντική αντιμετώπιση κάθε αντιπάλου και οι διαθέσιμες συνεργασίες επηρεάζουν αποφασιστικά την κατανομή των επιθετικών προσπαθειών.
Η διαφορά, πάντως, είναι αποκαλυπτική. Στην Κωνσταντινούπολη ο Ολυμπιακός εκμεταλλεύτηκε τις συνεργασίες των περιφερειακών με τους ψηλούς, περιορίζοντας την ανάγκη για δύσκολες προσωπικές εκτελέσεις, ενώ στην Αθήνα χρειάστηκε περισσότερη ατομική δημιουργία από τους ΜακΙντάιρ και Βεζένκοφ, καθώς οι υπόλοιπες επιθετικές επιλογές δεν πρόσφεραν την ίδια παραγωγικότητα. Το γεγονός ότι η ομάδα κατάφερε να κερδίσει και τα δύο παιχνίδια αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την αξιολόγηση των δυνατοτήτων της, χωρίς όμως να αναιρεί τα προβλήματα που δημιουργεί η απουσία τριών σημαντικών παικτών στην περιφέρεια.
Η μεγάλη τρίτη περίοδος και οι δύσκολες εκτελέσεις του Βεζένκοφ
Ο Ολυμπιακός πραγματοποίησε το καλύτερο επιθετικό του δεκάλεπτο στην τρίτη περίοδο, όταν σημείωσε 25 πόντους με μόλις 12 προσπάθειες εντός παιδιάς και δέκα εύστοχα σουτ. Το 91,7% σε effective field goal percentage αποτυπώνει την εξαιρετική αποτελεσματικότητα των Ερυθρόλευκων, οι οποίοι βρήκαν τις κατάλληλες εκτελέσεις παρά τη δυσκολία που αντιμετώπιζαν στην οργάνωση του παιχνιδιού τους.
Ο Βεζένκοφ σημείωσε δέκα από τους 23 πόντους του σε αυτό το διάστημα, συνδυάζοντας τη γνώριμη αποτελεσματικότητά του κοντά στο καλάθι με προσωπικές ενέργειες που απαιτούσαν μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ήταν το καλάθι με το σκορ στο 59-58, όταν πήρε την μπάλα στην αριστερή πλευρά απέναντι στον Ουσμάν Ντιόπ, χαμήλωσε το σώμα του και χρησιμοποίησε την ντρίμπλα για να δημιουργήσει τον απαραίτητο χώρο. Σηκώθηκε για σουτ μέσης απόστασης την ώρα που ο αντίπαλός του έχανε την ισορροπία του και κατέληγε στο παρκέ, ευστόχησε και κέρδισε επιπλέον φάουλ, μετατρέποντας το εύθραυστο προβάδισμα σε 62-58.
Η συγκεκριμένη ενέργεια αναδεικνύει μια διαφορετική πλευρά του επιθετικού παιχνιδιού του Βεζένκοφ, ο οποίος συνήθως δημιουργεί τεράστια προβλήματα με την κίνησή του χωρίς την μπάλα, τα κοψίματα και την ικανότητά του να εκτελεί ακαριαία. Εδώ χρειάστηκε να κατασκευάσει ο ίδιος την εκτέλεσή του απέναντι στην προσωπική άμυνα, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό για μια ομάδα που είχε περιορισμένες επιλογές στη δημιουργία.
Το 74-63 που έγινε 75-73 και το δεκάλεπτο χωρίς σέντερ
Ο Ολυμπιακός μπήκε στην τέταρτη περίοδο με προβάδισμα οκτώ πόντων και έφτασε στο 74-63 με 8:34 να απομένουν. Στη συνέχεια, όμως, η επίθεση των Ερυθρόλευκων παρουσίασε σοβαρό πρόβλημα, αδυνατώντας για μεγάλο χρονικό διάστημα να δημιουργήσει αποτελεσματικές εκτελέσεις και δίνοντας στην Αρμάνι την ευκαιρία να επιστρέψει στη διεκδίκηση της νίκης.
Από το 74-63 μέχρι το καλάθι του Τζόζεφ για το 77-73 μεσολάβησαν έξι λεπτά και 25 δευτερόλεπτα χωρίς εύστοχο σουτ εντός παιδιάς, διάστημα στο οποίο ο Ολυμπιακός σημείωσε μόλις μία βολή. Το πρόβλημα έγινε ιδιαίτερα αισθητό όταν ο ΜακΙντάιρ αντικαταστάθηκε στο 8:21, με το σκορ στο 74-63, και επέστρεψε στο 4:15, όταν η διαφορά είχε περιοριστεί στους τέσσερις πόντους. Στα τέσσερα λεπτά και έξι δευτερόλεπτα που μεσολάβησαν, ο Ολυμπιακός είχε επιμέρους 0-7, με τη συγκεκριμένη πεντάδα να αδυνατεί να παράγει πόντους και την έλλειψη εναλλακτικών λύσεων στην οργάνωση να γίνεται ιδιαίτερα αισθητή.
Η εξέλιξη αυτή δεν μπορεί να χρεωθεί αποκλειστικά στον Νίκο Πλώτα, ο οποίος κλήθηκε να προσφέρει ανάσες στον βασικό δημιουργό αναλαμβάνοντας ευθύνες που υπό διαφορετικές συνθήκες δύσκολα θα έπεφταν σε έναν τόσο άπειρο παίκτη. Το πρόβλημα ήταν συνολικό και συνεχίστηκε ακόμη και μετά την επιστροφή του ΜακΙντάιρ, με τους Ερυθρόλευκους να ολοκληρώνουν το τελευταίο δεκάλεπτο με μόλις 4/12 σουτ και 37,5% eFG, έχοντας προηγουμένως πετύχει δέκα καλάθια σε δώδεκα προσπάθειες στην τρίτη περίοδο.
Σε ολόκληρη την τέταρτη περίοδο ο Μπαρτζώκας χρησιμοποίησε τον Εντζάι στη θέση του σέντερ, έχοντας επιλέξει να διαχειριστεί τα τελευταία δέκα λεπτά χωρίς τους Χολ, Τζόουνς και Μιλουτίνοφ. Ο Σέρβος είχε χάσει την αναμέτρηση με την Μπεσίκτας εξαιτίας ενοχλήσεων στο δάκτυλο του δεξιού ποδιού και, παρότι συμπεριλήφθηκε στη δωδεκάδα με την Αρμάνι, αγωνίστηκε μόλις 4:38, χωρίς να μπορέσει να προσφέρει ουσιαστικά. Η μετατόπιση ενός φόργουορντ στη θέση «5» έδινε μεγαλύτερη ευελιξία σε ορισμένες αμυντικές συνεργασίες, περιόριζε όμως τη δυνατότητα να στηριχτεί η ομάδα σε έναν κλασικό ψηλό κοντά στο καλάθι.
Ενδεικτικό της κατάστασης στη ρακέτα είναι ότι οι τρεις κανονικοί σέντερ του Ολυμπιακού ολοκλήρωσαν την αναμέτρηση χωρίς κανένα αμυντικό ριμπάουντ, έχοντας συνολικά 30 λεπτά συμμετοχής. Πρόκειται για στοιχείο που πρέπει να εξεταστεί μαζί με τους χρόνους και την αγωνιστική κατάσταση καθενός, ιδιαίτερα του ανέτοιμου Μιλουτίνοφ, και όχι να αντιμετωπιστεί ως απόδειξη προσωπικής αμυντικής ανεπάρκειας. Η Αρμάνι πήρε τέσσερα από τα επτά επιθετικά της ριμπάουντ στην τελευταία περίοδο, αλλά ο Ολυμπιακός κατάφερε τελικά να εξασφαλίσει τις κατοχές που χρειαζόταν περισσότερο.
Η Αρμάνι σούταρε αποτελεσματικότερα, αλλά ο Ολυμπιακός είχε περισσότερες ευκαιρίες
Η Αρμάνι ολοκλήρωσε την αναμέτρηση με 65,7% eFG, έναντι 63,8% του Ολυμπιακού, έχοντας καλύτερο ποσοστό στα τρίποντα και οριακά υψηλότερο στα δίποντα. Παρά τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα των Ιταλών στις εκτελέσεις, η ομάδα του Μπαρτζώκα βρήκε τον τρόπο να σκοράρει έξι περισσότερους πόντους, εκμεταλλευόμενη κυρίως τις επιπλέον επιθετικές ευκαιρίες.
Ο Ολυμπιακός πήρε 12 επιθετικά ριμπάουντ έναντι επτά της Αρμάνι και επιχείρησε 58 σουτ εντός παιδιάς αντί 51, αξιοποιώντας παράλληλα τα 18 λάθη των φιλοξενούμενων. Το ποσοστό των διαθέσιμων επιθετικών ριμπάουντ που εξασφάλισε έφτασε στο 44,4%, ενώ οι Ιταλοί περιορίστηκαν στο 30,4%, μια διαφορά που απέκτησε ιδιαίτερη σημασία σε ένα παιχνίδι όπου και οι δύο ομάδες εκτελούσαν με υψηλή αποτελεσματικότητα.
Η Αρμάνι παρέμεινε απειλητική μέχρι το τέλος, με τον Κόουλ να σημειώνει 17 πόντους, τον Ράιτ να προσθέτει 16 και τον Γκούντουριτς άλλους 14. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική ήταν η περίπτωση του Ράιτ, ο οποίος είχε 7/10 δίποντα αλλά παράλληλα υπέπεσε σε έξι λάθη και αποβλήθηκε με πέντε φάουλ, προσφέροντας σημαντική επιθετική παραγωγή χωρίς να καταφέρει να περιορίσει τις χαμένες κατοχές της ομάδας του.
Η νίκη του Ολυμπιακού δεν προέκυψε από μια ολοκληρωμένη αμυντική κυριαρχία, αφού οι Ιταλοί βρήκαν αρκετές αποτελεσματικές εκτελέσεις, αλλά από την ικανότητα των Ερυθρόλευκων να δημιουργήσουν περισσότερες ευκαιρίες και να διαχειριστούν καλύτερα ορισμένες καθοριστικές κατοχές. Σε μια βραδιά όπου η επιθετική λειτουργία παρουσίασε τόσο μεγάλες διακυμάνσεις, η επιμονή στα ριμπάουντ και η πίεση που οδήγησε σε λάθη αποτέλεσαν σημαντικούς παράγοντες της τελικής επικράτησης.
Το σοκ του Μοντέρο και η επιβάρυνση των διαθέσιμων παικτών
Το 2/2 αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία αν εξεταστεί μέσα στο πλαίσιο των συνεχών μετακινήσεων, της περιορισμένης αποκατάστασης και των σημαντικών απουσιών που έχουν υποχρεώσει τον Μπαρτζώκα να αλλάζει διαρκώς τα σχέδιά του. Η Αρμάνι είχε αγωνιστεί την Τρίτη στο ΟΑΚΑ και παρέμεινε στην Αθήνα, ενώ ο Ολυμπιακός επέστρεψε από την Κωνσταντινούπολη μετά το παιχνίδι της Τετάρτης, έχοντας μία ημέρα λιγότερης ξεκούρασης και ένα επιπλέον ταξίδι.
Το σημαντικότερο γεγονός, ωστόσο, προέκυψε λίγες ώρες πριν από το παιχνίδι με την Αρμάνι, όταν έγινε γνωστό ότι ο Γιαν Μοντέρο υποβλήθηκε σε επέμβαση συρραφής στον έξω μηνίσκο του αριστερού γονάτου και θα μείνει εκτός δράσης για περίπου έξι μήνες. Η είδηση προκάλεσε τεράστιο πλήγμα στον αγωνιστικό σχεδιασμό του Ολυμπιακού, καθώς ο Δομινικανός αποτελούσε μία από τις σημαντικότερες λύσεις στην προσωπική επίθεση, στη δημιουργία και στην αλλαγή ρυθμού.
Με τον Φουρνιέ επίσης τραυματία και τον Ντόρσεϊ εκτός λόγω του πειθαρχικού ζητήματος, η ομάδα έχει χάσει τρεις παίκτες με διαφορετικά αλλά συμπληρωματικά επιθετικά χαρακτηριστικά. Η επιβάρυνση μεταφέρεται αναπόφευκτα στους υπόλοιπους, ιδιαίτερα στους παίκτες που καλούνται να αναλάβουν αυξημένες υποχρεώσεις στην περιφέρεια, ενώ η περιορισμένη ετοιμότητα του Μιλουτίνοφ δημιουργεί πρόσθετες δυσκολίες στη διαχείριση της ρακέτας.
Το 7-2 αποτελεί σπουδαία βαθμολογική παρακαταθήκη, αλλά η συνέχεια απαιτεί ουσιαστική αποκατάσταση δυνάμεων και περισσότερες λύσεις στο ροτέισον. Η εξάμηνη απουσία του Μοντέρο αλλάζει τα δεδομένα σε βάθος χρόνου, την ώρα που ο προπονητής των Ερυθρόλευκων καλείται να διαχειριστεί όχι μόνο την αγωνιστική καταπόνηση, αλλά και τις διαφορετικές προσωπικές συνθήκες που αντιμετωπίζουν οι παίκτες του.
Ο Εντζάι και μια δοκιμασία πολύ μεγαλύτερη από το μπάσκετ
Στις 16 Οκτωβρίου, στη Βαρκελώνη, ο Εμπάι Εντζάι είχε πραγματοποιήσει μία από τις καλύτερες εμφανίσεις του με τη φανέλα του Ολυμπιακού. Σημείωσε 17 πόντους, πήρε επτά ριμπάουντ και μοίρασε τρεις τάπες, αποτελώντας σημαντικό παράγοντα της μεγάλης νίκης στην παράταση. Τρεις ημέρες αργότερα, στις 19 Οκτωβρίου, έχασε τον πατέρα του.
Από τότε προσπαθεί να ανταποκριθεί στις αγωνιστικές του υποχρεώσεις βιώνοντας μια εξαιρετικά επώδυνη προσωπική απώλεια. Ο ίδιος ο Μπαρτζώκας, μετά την αναμέτρηση με τη Φενέρμπαχτσε, αναφέρθηκε δημόσια στην κατάστασή του, επιβεβαιώνοντας ότι ο παίκτης είχε επηρεαστεί από το πένθος και εκφράζοντας τον σεβασμό του για το γεγονός ότι δεν απουσίασε ούτε από μία προπόνηση. Η στάση του Σενεγαλέζου είχε ήδη αναδειχθεί από τον ΑΘΛΟ, καθώς η συνέπεια με την οποία εξακολούθησε να ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του δεν μπορούσε να περάσει απαρατήρητη.
Στα τρία ευρωπαϊκά παιχνίδια που ακολούθησαν την απώλεια, ο Εντζάι είχε μηδέν πόντους απέναντι στη Φενέρμπαχτσε, επτά με την Μπεσίκτας και τρεις με την Αρμάνι, έχοντας συνολικά δέκα πόντους σε σχεδόν 50 λεπτά συμμετοχής. Η εικόνα αυτή απέχει αρκετά από την εντυπωσιακή βραδιά της Βαρκελώνης, αν και δεν μπορεί να αποδοθεί ολόκληρη στο πένθος, ούτε να θεωρηθεί συνεχής αγωνιστική πτώση, καθώς μεσολάβησε και η παραγωγική εμφάνιση των 19 πόντων απέναντι στον Προμηθέα στο ελληνικό πρωτάθλημα.
Ο Μπαρτζώκας γνωρίζει την προσωπική δοκιμασία του αθλητή του και ταυτόχρονα καλείται να τον χρησιμοποιήσει σε έναν απαιτητικό ρόλο, λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ομάδα στους ψηλούς. Ο Εντζάι αγωνίστηκε 20 λεπτά απέναντι στην Αρμάνι, ανέλαβε σημαντικές υποχρεώσεις στη ρακέτα και χρειάστηκε να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της θέσης «5» σε ολόκληρο το τελευταίο δεκάλεπτο, την ώρα που ο Ολυμπιακός δυσκολευόταν να προστατεύσει ένα προβάδισμα που είχε αποκτήσει με τόσο μεγάλη προσπάθεια.
Με 2:32 να απομένουν και την Αρμάνι να βρίσκεται σε απόσταση ενός σουτ, ο Άλεκ Πίτερς επιχείρησε να σκοράρει από μέση απόσταση. Ο Εντζάι βρέθηκε απέναντί του και έκοψε την προσπάθεια, αποτρέποντας δύο πολύτιμους πόντους σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία κάθε καλάθι μπορούσε να αλλάξει την ισορροπία του αγώνα. Η άμυνα δεν ολοκληρώθηκε αμέσως, καθώς οι Ιταλοί διατήρησαν προσωρινά την κατοχή, αλλά λίγα δευτερόλεπτα αργότερα ο Γουόρντ έκλεψε την μπάλα από τον Μπερνέλ και ο Τζόζεφ βρήκε τον δρόμο προς το καλάθι για το 77-73.
Η επόμενη μεγάλη παρέμβαση του Σενεγαλέζου ήρθε με 1:18 να απομένει. Ο Τζόζεφ αστόχησε σε τρίποντο, η μπάλα αναπήδησε κοντά στο στεφάνι και ο Εντζάι βρέθηκε στην κατάλληλη θέση για να πάρει το επιθετικό ριμπάουντ και να ολοκληρώσει την προσπάθεια, διαμορφώνοντας το 79-73. Ένα καλάθι που αποκατέστησε τη διαφορά των έξι πόντων και πρόσφερε στον Ολυμπιακό την απόσταση ασφαλείας που αναζητούσε επί αρκετά λεπτά.
Τρεις πόντοι, τρία ριμπάουντ και μία τάπα ήταν ο συνολικός απολογισμός του απέναντι στην Αρμάνι. Οι αριθμοί αυτοί, ωστόσο, δεν μπορούν να αποτυπώσουν ούτε τη σημασία των δύο τελευταίων παρεμβάσεών του ούτε το μέγεθος της προσωπικής δοκιμασίας που βιώνει.
Στο πιο δύσκολο διάστημα του αγώνα, ένας παίκτης που είχε κάθε λόγο να μην βρίσκεται στα καλύτερά του κλήθηκε να βοηθήσει από μια απαιτητική θέση και ανταποκρίθηκε με δύο ενέργειες που έκαναν τη διαφορά. Και το έκανε έχοντας επιστρέψει μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα στις αγωνιστικές υποχρεώσεις του Ολυμπιακού μετά την απώλεια του πατέρα του.
