Θα ήταν από αδικία έως ποδοσφαιρική ασέβεια να κατηγορηθεί ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ για την ήττα του Ολυμπιακού από τον ΟΦΗ. Μία ήττα που είχε να συμβεί από το μακρινό 1990 και που οι Κρητικοί τη γιόρτασαν… γυρνώντας τον χρόνο πίσω στον περασμένο Απρίλιο, με την ιστορική κατάκτηση του Κυπέλλου.
Ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε ξανά μπερδεμένος και θα ήταν εντελώς οξύμωρο να δούμε κάτι διαφορετικό στον αγωνιστικό χώρο του «Γ. Καραϊσκάκης» το απόγευμα του Σαββάτου απέναντι σε μία δουλεμένη ομάδα, που έχει αρκετές αρετές και μία συγκεκριμένη αγωνιστική ταυτότητα και νοοτροπία με τον Κόντη στον πάγκο.
Ο Ολυμπιακός επέλεξε να πάει γυμνός στα… κρητικά αγκάθια και το πλήρωσε με μία ήττα, που αν δεν τη μετατρέψει σε μάθημα για τη συνέχεια, θα βρεθεί σε ακόμα πιο δύσκολη θέση από τον Οκτώβριο, καθώς ακολουθεί το εκτός έδρας παιχνίδι με τον Λεβαδειακό, η μεγάλη διακοπή για τις εθνικές ομάδες και μετά το πρώτο ντέρμπι της σεζόν με τον Παναθηναϊκό.
Θα είναι βέβαια ποδοσφαιρικό «έγκλημα» αν οι Ερυθρόλευκοι παρουσιάσουν την ίδια εικόνα και στο αμέσως επόμενο διάστημα, αρχής γενομένης από την πρεμιέρα τους στη League Phase του Europa League κόντρα στη Γιαγκελόνια την ερχόμενη Τετάρτη (16/9).
Ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ έζησε από πρώτο χέρι την πίεση του να βρίσκεσαι στον πάγκο του μεγαλύτερου ελληνικού συλλόγου και το «Γ. Καραϊσκάκης» δεν είναι ένα εύκολο γήπεδο για να ζήσει κανείς. Είναι το καλύτερο του κόσμου όταν τα πράγματα πάνε καλά, αλλά και ταυτόχρονα το πιο απαιτητικό, αφού η λέξη «αποτυχία» δεν υπάρχει στο λεξιλόγιο του Ολυμπιακού.
Αυτό ο Βάσκος τεχνικός εικάζω ότι το γνώριζε προτού καν πατήσει το πόδι του στην Ελλάδα. Ούτως ή άλλως ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ είναι καλός του φίλος -πέρα από συγχωριανός- και πρέπει να τού τα είπε. Στον Ολυμπιακό μπορείς να ζήσει τα σπουδαιότερα χρόνια της καριέρας σου, αλλά για να φτάσεις εκεί, πρέπει πρώτα να κερδίσεις τον κόσμο και την ίδια την ομάδα.
Τη δεδομένη χρονική περίοδο, ο Ολυμπιακός είναι μία απολύτως μπερδεμένη ομάδα. Και πώς να μην είναι άλλωστε, όταν αλλάζει προπονητή και φιλοσοφία στο ξεκίνημα της σεζόν κι ενώ όλο το καλοκαίρι δούλευε πάνω σε διαφορετικά πράγματα.
Μαγικό ραβδάκι στο ποδόσφαιρο, δεν υπάρχει. Κι αυτό είναι κάτι που έχει αποδειχθεί ακόμα και στα μεγαλύτερα κλαμπ του πλανήτη. Το πνευματικό έλλειμα που εμφανίζουν οι παίκτες των Πειραιωτών είναι εμφανές. Είναι ίσως και ο βασικός λόγος που ακόμα και στις μεταβιβάσεις τους οι Ερυθρόλευκοι δεν έχουν καθαρό μυαλό. Και δεν μιλάμε για «40άρες» μπαλιές, αλλά για ένα απλό γύρισμα στον τερματοφύλακα, σαν αυτά που κάνει τελευταία ο Ρέτσος και… κοψοχολιάζει τους φιλάθλους της ομάδας.
Ο Αλγουαθίλ δηλώνει βέβαιος πως όλα αυτά θα αλλάξουν με τις νίκες. Κι αυτή είναι η αλήθεια. Οι νίκες φέρνουν ψυχολογία κι αλλάζουν την ψυχοσύνθεση μίας ομάδας. Ωστόσο, οι Πειραιώτες έχουν αρκετή δουλειά μπροστά τους και στο αγωνιστικό κομμάτι καθότι χθες έζησαν μία… αιχμαλωσία στο άψογο τακτικό πλάνο των Κρητικών, που επί της ευκαιρίας με αυτή την εικόνα και κυρίως αυτή τη νοοτροπία, έχουν τον πρώτο λόγο για την 5άδα. Ίσως και για κάτι παραπάνω, αφού όσο νικούν, άλλο τόσο ονειρεύονται.
Ο Βάσκος θα έχει χρόνο να δουλέψει πάνω στις δικές του ιδέες, δείχνει πρόθυμος να τα αλλάξει όλα και να προσαρμοστεί και ίσως το άσχημο ξεκίνημα να αποτελέσει ένα έξτρα κίνητρο για αλλαγή. Αλλαγές, μάλλον, σε όλα τα επίπεδα, για να μη χαθεί από νωρίς το τρένο της σεζόν…
