Μία από τις πιο εντυπωσιακές ανατροπές στην ιστορία της Formula 1 υπέγραψε ο Κίμι Αντονέλι στη Μόντσα, με τον 20χρονο Ιταλό να εκκινεί από τη 19η θέση και να κατακτά τη νίκη στο Grand Prix Ιταλίας, μέσα σε αποθέωση από το κοινό της πατρίδας του.
Ο πρωτοπόρος του πρωταθλήματος είχε καταταγεί έβδομος στις κατατακτήριες, αλλά οι αλλαγές εξαρτημάτων στη μονάδα ισχύος της Mercedes τον έστειλαν στο πίσω μέρος του grid. Μετά και τις μετακινήσεις των Φερνάντο Αλόνσο και Λίαμ Λόσον στο pit lane, η επίσημη θέση εκκίνησής του διαμορφώθηκε στη 19η.
«Λεπτομέρεια» που εντέλει δεν τον εμπόδισε να γράψει ιστορία.
Ο αγώνας ξεκίνησε με τον Πιέρ Γκασλί στην pole position και τον Τζορτζ Ράσελ να τον προσπερνά από νωρίς για να περάσει στην κορυφή, αλλά η δράση διακόπηκε σχεδόν αμέσως. Ο Σαρλ Λεκλέρ έχασε τον έλεγχο της Ferrari στην Παραμπόλικα στον τρίτο γύρο και προσέκρουσε με μεγάλη ταχύτητα στις μπαριέρες, προκαλώντας κόκκινη σημαία.
Για τον Αντονέλι όμως, η διακοπή δεν ανέκοψε την ορμή του. Ήδη είχε αρχίσει να ανεβαίνει θέσεις και μετά την επανεκκίνηση η πορεία του προς την κορυφή εξελίχθηκε με εντυπωσιακό ρυθμό.
Ο Μαξ Φερστάπεν πέρασε προσωρινά στην πρώτη θέση στον 12ο γύρο, προσπερνώντας τον Ράσελ, όμως ο Βρετανός απάντησε τρεις γύρους αργότερα. Την ίδια ώρα ο Αντονέλι είχε ήδη φτάσει στις θέσεις του βάθρου: στον 13ο γύρο ήταν τρίτος, στον 16ο πέρασε τον Φερστάπεν για τη δεύτερη θέση και στον 18ο γύρο προσπέρασε και τον Ράσελ μέσα σε αποθέωση για να βρεθεί στην κορυφή.
Από εκεί και πέρα οι δύο Mercedes έδωσαν μία θεαματική μάχη, αλλάζοντας αρκετές φορές θέση καθώς το slipstream στις τεράστιες ευθείες της Μόντσα έδινε σημαντικό πλεονέκτημα στον οδηγό που ακολουθούσε.
Το καθοριστικό σημείο ήρθε στον 28ο γύρο. Η έξοδος του Λανς Στρολ προκάλεσε Virtual Safety Car και η Mercedes έβαλε τον Αντονέλι στα pits για φρέσκα medium ελαστικά. Ο Ιταλός έπεσε προσωρινά στην έκτη θέση, περίπου 15 δευτερόλεπτα πίσω από τον Ράσελ, αλλά πλέον είχε πολύ ταχύτερο μονοθέσιο από όσους βρίσκονταν μπροστά του.
Η αντεπίθεση ήταν καταιγιστική. Ο Αντονέλι πέρασε αρχικά τον Λιούις Χάμιλτον, στη συνέχεια τον Όσκαρ Πιάστρι και μέχρι τον 36ο γύρο είχε επιστρέψει στη δεύτερη θέση, κυνηγώντας πλέον μόνο τον teammate του.
Ο Ράσελ προσπαθούσε να φτάσει μέχρι το τέλος με πολύ πιο χρησιμοποιημένα hard ελαστικά, ενώ ο Αντονέλι έκλεινε διαρκώς τη διαφορά. Ο Ιταλός τον έφτασε πέντε γύρους πριν από την καρό σημαία και πέρασε μπροστά, αλλά λίγο αργότερα έκανε λάθος και βγήκε στην αμμοπαγίδα, επιτρέποντας στον Ράσελ να ανακτήσει την πρωτοπορία.
Κι όμως, ούτε αυτό ήταν αρκετό για να τον σταματήσει.
Ο Αντονέλι επέστρεψε στην επίθεση, έφτασε ξανά τον Ράσελ και αυτή τη φορά ολοκλήρωσε την προσπέραση χωρίς λάθος, κρατώντας την πρώτη θέση μέχρι την καρό σημαία. Ο Ράσελ τερμάτισε δεύτερος, ενώ ο Φερστάπεν επικράτησε στη μάχη με τον Πιάστρι για την τρίτη θέση του βάθρου.
Η νίκη αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις λόγω της θέσης εκκίνησης του Αντονέλι. Η τελευταία νίκη από θέση 19η ή χαμηλότερη σε κανονικό Grand Prix ήταν του Τζον Γουότσον, ο οποίος το 1983 στο Long Beach εκκίνησε 22ος και κέρδισε τον αγώνα.
Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο, ακόμη πιο συμβολικό ιστορικό στοιχείο.
Ο Αντονέλι έγινε ο πρώτος Ιταλός που κερδίζει το Grand Prix Ιταλίας στη Μόντσα μετά από 60 χρόνια. Ο προηγούμενος ήταν ο Λουντοβίκο Σκαρφιότι, ο οποίος στις 4 Σεπτεμβρίου 1966 είχε νικήσει με Ferrari, ξεκινώντας δεύτερος. Ήταν μάλιστα η μοναδική νίκη της καριέρας του στη Formula 1.
Έξι δεκαετίες αργότερα, ένας άλλος Ιταλός ανέβηκε στο ψηλότερο σκαλί της Μόντσα. Μόνο που αυτή τη φορά χρειάστηκε να διασχίσει σχεδόν ολόκληρο το grid για να το καταφέρει. Η πιο απίθανη νίκη στην ιστορία της Φόρμουλα 1, δεδομένων των δυσκολιών αλλά και του συμβολισμού της, θα φέρει πλέον την υπογραφή ενός παιδιού – θαύματος….
