Κάτω από τη ρακέτα, γράφει το όνομά του. Ο Νίκολα Μιλουτίνοφ αποτελεί σταθερά σχεδόν από το ξεκίνημα της σεζόν πίσω στον Οκτώβρη τον πιο κομβικό σέντερ των Ερυθρόλευκων αλλά και ολόκληρης της Ευρωλίγκας για άλλη μία χρονιά, με την προσθήκη του στην κορυφαία πεντάδα της σεζόν που προηγήθηκε ως καλύτερο 5άρι.
Παίζει με την ψυχολογία του πρωταθλητή Ευρώπης… πολύ καν πριν γίνει φέτος με τον Ολυμπιακό κι αυτό είναι που τον κάνει να ξεχωρίσει. Σαν ένας ακόμη… άνιωθος Σέρβος ψηλός από την περίφημη σχολή Γιόκιτς, που απλώς κάνει τη δουλειά. Αλλά παράλληλα παθιάζεται, παίζει για το σήμα, για τον κόσμο, δένεται με τους πάντες. Απλά, δεν μπορείς να τον μισήσεις.
Στον πρώτο τελικό της GBL κόντρα στον Παναθηναϊκό, ο Μιλουτίνοφ ήταν απολαυστικός και ξανά ανίκητος με την μπάλα στον αέρα. Είναι ενδεικτικό το γεγονός πως τα 12 ριμπάουντ (4 επιθετικά, 8 αμυντικά) που μάζεψε μόνος του ήταν περισσότερα (11) απ’ όσα μάζεψαν μαζί στο ντέρμπι του ΣΕΦ οι Λεσόρ, Μήτογλου και Όσμαν. Εντυπωσιακός. Ο ορισμός του «μόνος μου κι όλοι σας».
Αξίζει να μείνουμε πάντως και στη γενική εικόνα των ριμπάουντ, για να καταλάβει κανείς αγωνιστικά το πώς δεν αποτυπώθηκε στην τελική εικόνα και σίγουρα στο σκορ του ματς η μεγάλη διαφορά στην ποιότητα των δύο ομάδων, τουλάχιστον στη θέση των ψηλών.
Διπλάσια (47-23) τα ριμπάουντ συνολικά υπέρ του πρωταθλητή Ευρώπης Ολυμπιακού, με τους Πειραιώτες να τελειώνουν τον αγώνα με απόλυτη κυριαρχία (16-5) και στα επιθετικά ριμπάουντ, έχοντας ανανεώσει πολλές από τις επιθέσεις τους (απ’ όπου προήλθαν και βολές) με αυτό τον τρόπο, το βράδυ της Τετάρτης (3/6) στο γεμάτο ΣΕΦ.
Τελικώς, ο Ολυμπιακός με τον Μιλουτίνοφ να στήνει πάρτι στα περίπου 30 λεπτά που χρειάστηκε να παίξει, πήρε δίκαια τη νίκη κόντρα στα γνωστά και αδικαιολόγητα διαιτητικά παράπονα του Παναθηναϊκού, σε μία «τακτική» που φαίνεται να καθιερώνει στους τελικούς των τελευταίων ετών…
