Τους κινδύνους που δημιουργεί για τη σταθερότητα και την ασφάλεια στην Ανατολική Μεσόγειο η επικύρωση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου του 2019 από το κοινοβούλιο της Ανατολικής Λιβύης ανέδειξε η Ελλάδα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Το ζήτημα έθεσε στα κράτη-μέλη του Συμβουλίου η Μόνιμη Αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ, πρέσβυς Αγλαΐα Μπαλτά, κατόπιν εντολής του υπουργού Εξωτερικών, Γιώργου Γεραπετρίτη, κατά τις κεκλεισμένων των θυρών διαβουλεύσεις.
Η κ. Μπαλτά παρενέβη υπό την εθνική της ιδιότητα, καθώς η Ελλάδα ασκεί αυτόν τον μήνα την προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας, και επανέλαβε τις ελληνικές θέσεις για τη Λιβύη και την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών.
Η συγκεκριμένη συνεδρίαση αποτέλεσε την πρώτη συζήτηση του θέματος στο Συμβούλιο Ασφαλείας. Μέχρι σήμερα, οι θέσεις των εμπλεκόμενων πλευρών είχαν γνωστοποιηθεί στον ΟΗΕ μέσω επίσημων επιστολών και χαρτών, ενώ σχετική αλληλογραφία και αντιδράσεις είχαν καταθέσει επίσης χώρες της περιοχής, όπως η Κύπρος, η Αίγυπτος και η Ιταλία.
Σύμφωνα με πληροφορίες, η Ελληνίδα Μόνιμη Αντιπρόσωπος τόνισε ότι η γεωγραφία δεν αλλάζει και ότι το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας δεν μπορεί να επαναδιατυπώνεται μέσω μονομερών αποφάσεων.
Παράλληλα, υπογράμμισε πως η Ελλάδα έχει προσεγγίσει τις λιβυκές αρχές με καλή πίστη και έχει συμμετάσχει σε συνομιλίες για την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών.
Η ελληνική πλευρά υπενθύμισε ακόμη ότι η Γαλλία, Μόνιμο Μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας, έχει χαρακτηρίσει άκυρο το εν λόγω μνημόνιο από το 2020.
Η κ. Μπαλτά επανέλαβε, επίσης, τη διαχρονική θέση της Ελλάδας, όπως αυτή διατυπώθηκε και κατά τη διετή συμμετοχή της στο Συμβούλιο Ασφαλείας, υπέρ του τερματισμού των ξένων παρεμβάσεων στη Λιβύη. Όπως επισήμανε, η χώρα δεν πρέπει να μετατρέπεται σε πεδίο αντιπαράθεσης γεωπολιτικών ανταγωνισμών.
Η Ελλάδα επαναβεβαίωσε τη στήριξή της στην ενοποίηση των λιβυκών θεσμών και στην προώθηση της πολιτικής διαδικασίας. Τόνισε, ωστόσο, ότι οι στόχοι αυτοί δεν μπορούν να επιδιώκονται εις βάρος της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων τρίτων χωρών, ούτε η σταθερότητα της Λιβύης να επιτυγχάνεται προκαλώντας αστάθεια εκτός των συνόρων της.
