Τα χαρτάκια και η μαγική ατμόσφαιρα – έστω και για λίγα δευτερόλεπτα που δημιούργησαν – κατάφεραν να σταματήσουν το παιχνίδι για περίπου 25 λεπτά. Η Μπούργκος όμως δεν κατάφερε ουσιαστικά ποτέ να σταματήσει το παιχνίδι του Άρη που έφτασε σε μια πολύ πιο άνετη νίκη από αυτή που μαρτυρά το τελικό σκορ
Το 93-80 επί των Ισπανών στο Αλεξάνδρειο μπορεί εύκολα να διαβαστεί ως μία βραδιά του Νένο Ντιμιτρίγεβιτς, που τελείωσε με 21 πόντους, 6 ασίστ και 23 στην αξιολόγηση. Μόνο που αυτή είναι η εύκολη ανάγνωση. Η πιο ενδιαφέρουσα βρίσκεται λίγο πιο βαθιά: ο Άρης κέρδισε ένα παιχνίδι στο οποίο έχασε 24 επιθετικά ριμπάουντ, επειδή είχε περισσότερες πηγές δημιουργίας, καλύτερη ποιότητα εκτέλεσης και – κυρίως – έναν πάγκο που όχι απλώς δεν έριξε την ένταση, αλλά ουσιαστικά έσπασε το ματς στα δύο.
Οι αναπληρωματικοί των Κίτρινων σημείωσαν 49 από τους 93 πόντους, περισσότερους από τους βασικούς, πρόσθεσαν 9 ασίστ και 6 κλεψίματα και έκαναν μόλις 4 από τα 15 λάθη της ομάδας. Και το ακόμη καλύτερο; Το μεγαλύτερο σερί του Άρη στο παιχνίδι, το 10-0 που μετέτρεψε το 20-14 σε 30-14, ανήκε εξ ολοκλήρου σε δύο παίκτες που ήρθαν από τον πάγκο. Εκεί πιθανότατα βρίσκεται και η πραγματική ιστορία του αγώνα.
Το 10-0 που λέει πολύ περισσότερα από το 93-80
Με 1:15 να απομένει στην πρώτη περίοδο η Μπούργκος μείωσε σε 20-14. Από εκεί μέχρι το 9:37 της δεύτερης περιόδου δεν ξανασκόραρε. Ο Άνταμ Μοκόκα πήρε τη σκυτάλη με δύο βολές, ακολούθησε με τρίποντο σε transition, έβαλε άλλες δύο βολές μετά από κλέψιμο του Θανάση Αντετοκούνμπο, ο Θανάσης πρόσθεσε μία δική του και στις αρχές της δεύτερης περιόδου ολοκλήρωσε το 10-0 με καλάθι για το 30-14. Δηλαδή το μεγαλύτερο σερί του Άρη δεν ήρθε όταν οι βασικοί του «πάτησαν» τον αντίπαλο. Ήρθε με επτά πόντους του Μοκόκα και τρεις του Θανάση Αντετοκούνμπο.
Με τη δεύτερη πεντάδα ο Άρης δεν κατέβασε ταχύτητα για να περάσει απλώς τα λεπτά μέχρι να επιστρέψουν οι βασικοί. Έβαλε περισσότερη ενέργεια στην πρώτη επαφή, έτρεξε όταν του δόθηκε η ευκαιρία και επιτέθηκε πριν η άμυνα της Μπούργκος οργανωθεί πλήρως. Το τρίποντο του Μοκόκα στο ανοιχτό γήπεδο είναι χαρακτηριστικό: ο Άρης δεν περίμενε να στηθεί επίθεση πέντε εναντίον πέντε, πήρε το καλό σουτ πριν προλάβουν οι Ισπανοί να βρουν μαρκαρίσματα.
Αυτή ακριβώς είναι η διαφορά ανάμεσα σε έναν «βαθύ πάγκο» στα χαρτιά και έναν πάγκο που επηρεάζει το παιχνίδι. Οι αναπληρωματικοί του Άρη πήραν 104 από τα συνολικά 200 player-minutes και έδωσαν το 52,7% των πόντων της ομάδας. Δεν ήταν λοιπόν απλώς δύο παίκτες που ζεστάθηκαν για λίγο. Ήταν κανονικό κομμάτι της αγωνιστικής ταυτότητας της βραδιάς.
Ο Ντιμιτρίγεβιτς ήταν MVP πριν καν αρχίσει να σκοράρει
Οι 21 πόντοι είναι αυτοί που τραβούν πρώτοι το μάτι, όμως οι έξι ασίστ είναι αυτοί που εξηγούν καλύτερα το παιχνίδι του Ντιμιτρίγεβιτς.
Με 3:19 να απομένουν στην πρώτη περίοδο και τον Άρη μπροστά μόλις 14-12, ο Σκοπιανός γκαρντ είχε ήδη σκοράρει δύο πόντους και είχε μοιράσει τέσσερις ασίστ: για τρίποντο του Μήτρου-Λονγκ, τρίποντο του Ρόμπινσον-Ερλ, δίποντο του Χαραλαμπόπουλου και καλάθι του Λίντελ. Με απλά ελληνικά: από τους πρώτους 14 πόντους του Άρη, οι 12 είχαν έρθει είτε από το χέρι είτε από πάσα του Ντιμιτρίγεβιτς κι αυτό είναι ίσως πιο ενδεικτικό από το τελικό 21+6.
Δεν μπήκε στο παιχνίδι για να το μετατρέψει σε προσωπικό one-man show. Έβαλε πρώτα τους υπόλοιπους μέσα στο ματς. Η άμυνα αναγκάστηκε να ασχολείται ταυτόχρονα με τον χειριστή, τους παίκτες που άνοιγαν το γήπεδο και τα κοψίματα προς τη ρακέτα. Όταν πλέον η Μπούργκος άρχισε να αντιδρά στα περάσματα και στις πρώτες πάσες του, ο Ντιμιτρίγεβιτς άρχισε να κερδίζει επαφές και να πηγαίνει στη γραμμή.
Τελείωσε με 8 κερδισμένα φάουλ και 9/11 βολές. Οι έξι ασίστ του έδωσαν άμεσα 14 πόντους στους συμπαίκτες του. Μαζί με τους 21 δικούς του, σημαίνει ότι τουλάχιστον 35 από τους 93 πόντους του Άρη πέρασαν άμεσα από τα χέρια του σε σκορ ή τελική πάσα και όλα αυτά σε 21:58. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος που ήταν ο MVP: όχι επειδή πήρε περισσότερα σουτ από όλους, αλλά επειδή έκανε πολλούς διαφορετικούς παίκτες να έχουν λόγο στην επίθεση.
49-33 από τον πάγκο – και όχι μόνο στο σκοράρισμα
Ο αριθμός που ίσως εξηγεί καλύτερα το «πολυφωνικός» είναι το 49-33 των πόντων του πάγκου. Χαραλαμπόπουλος 13, Μόργκαν 11, Μοκόκα 11, Τολιόπουλος 6, Κώστας Αντετοκούνμπο 4, Θανάσης Αντετοκούνμπο 4. Δεν χρειάστηκε κανείς να γίνει δεύτερος Ντιμιτρίγεβιτς, απλώς ο καθένας να προσθέσει ένα διαφορετικό κομμάτι.
Ο Χαραλαμπόπουλος ήταν ίσως το πιο καθαρό παράδειγμα οικονομίας: 13 πόντοι σε 17:20, 4/4 δίποντα, 1/3 τρίποντα, 2/2 βολές, μηδέν λάθη και +14. Ο Μόργκαν είχε δύσκολη βραδιά εκτελεστικά από μακριά με 3/11, αλλά έδωσε τέσσερις ασίστ χωρίς λάθος και πέτυχε ένα από τα πιο χρήσιμα σουτ του παιχνιδιού. Ο Μοκόκα δεν χρειάστηκε να σουτάρει καλά για να επηρεάσει τον αγώνα: πήγε 6/6 από τη γραμμή και ήταν ο βασικός εκτελεστής του σερί που έδωσε στον Άρη την πρώτη μεγάλη απόσταση.
Και υπάρχει ακόμη ένας αριθμός που δείχνει την ποιότητα αυτής της δεύτερης μονάδας. Οι βασικοί του Άρη είχαν 12 ασίστ και 11 λάθη. Ο πάγκος είχε 9 ασίστ και μόλις 4 λάθη. Δηλαδή ο Σπανούλης δεν έχει μόνο πολλούς παίκτες που μπορούν να σκοράρουν. Έχει και πολλούς που μπορούν να πάρουν τη σωστή απόφαση.
Τα 24 επιθετικά ριμπάουντ είναι το καμπανάκι – αλλά και η απόδειξη της διαφοράς στην ποιότητα
Το στοιχείο που δεν πρέπει να σβήσει επειδή ο Άρης κέρδισε άνετα είναι προφανές: 24 επιθετικά ριμπάουντ της Μπούργκος είναι υπερβολικά πολλά. Οι Ισπανοί ανανέωσαν σχεδόν τις μισές χαμένες επιθέσεις τους – περίπου 48% offensive rebound rate με βάση τα διαθέσιμα αμυντικά ριμπάουντ του Άρη. Στο δεύτερο ημίχρονο το πρόβλημα έγινε ακόμη μεγαλύτερο: η Μπούργκος πήρε 16 επιθετικά ριμπάουντ, τα δέκα μόνο στην τρίτη περίοδο. Και κάπου εδώ σταματά το βολικό «ο Άρης χαλάρωσε μετά το +25», διότι δεν συνέβη μόνο αυτό.
Η Μπούργκος είχε συγκεκριμένο μηχανισμό επιστροφής. Ο Άρης έπεσε περίπου στο 40% eFG στην τρίτη περίοδο, ενώ οι Ισπανοί ανέβηκαν στο 50%, και παράλληλα ανανέωναν τη μία κατοχή μετά την άλλη. Γι’ αυτό το 59-34 έγινε 69-55 στο τέλος του δεκαλέπτου και γι’ αυτό η Μπούργκος έτρεξε αργότερα 8-0 από το 80-57 στο 80-65. Εκεί βρίσκεται και το μεγάλο «αλλά» της νίκης. Απέναντι σε καλύτερη ομάδα, 24 δεύτερες κατοχές μπορεί να μην συγχωρεθούν.
Από την άλλη, ακριβώς επειδή η Μπούργκος είχε τόσο τεράστιο πλεονέκτημα στο επιθετικό ριμπάουντ και παρ’ όλα αυτά έχασε με 13, καταλαβαίνει κανείς πόσο καλύτερη ήταν η ποιότητα των κατοχών του Άρη. Οι Κίτρινοι τελείωσαν περίπου με 53,7% eFG έναντι 45,8% της Μπούργκος και 58,3% true shooting έναντι 48,2%. Σε εκτίμηση κατοχών, η επιθετική τους παραγωγή βγαίνει κοντά στους 119 πόντους ανά 100 κατοχές, έναντι περίπου 102 της ισπανικής ομάδας.
Το πιο απλό είναι ακόμη καλύτερο: η Μπούργκος πήρε +6 πόντους από τα δίποντα, αλλά ο Άρης απάντησε με +12 από τα τρίποντα και +7 από τις βολές, δηλαδή δώδεκα συν επτά μείον έξι μας κάνουν +13. Ακριβώς η τελική διαφορά. Αυτός είναι ένας από εκείνους τους αριθμούς που εξηγούν πραγματικά ένα παιχνίδι.
Η φάση του αγώνα δεν ήταν μία – ήταν τρία σουτ από τον πάγκο
Η Μπούργκος έκανε την τελευταία σοβαρή προσπάθειά της στο τέταρτο δεκάλεπτο. Από το 80-57 έτρεξε 8-0 για το 80-65 και λίγο αργότερα έφτασε μέχρι το 83-71, με 2:45 να απομένουν.
Εκεί φαίνεται και στο βίντεο ότι το παιχνίδι αποκτούσε για πρώτη φορά μετά από πολλή ώρα κάποια ένταση. Η ισπανική άμυνα είχε ανεβάσει πίεση, ο Άρης είχε χάσει μέρος της άνεσης του πρώτου ημιχρόνου και το γήπεδο περίμενε μία καθαρή κατοχή που θα έκοβε τη φόρα.
Την πρώτη απάντηση είχε ήδη δώσει ο Μόργκαν με το τρίποντο για το 83-65. Όταν η Μπούργκος ξαναγύρισε στο -12, ήρθαν άλλοι δύο παίκτες του πάγκου: Χαραλαμπόπουλος για το 86-71 και Τολιόπουλος για το 89-71. Τρία τρίποντα που λειτούργησαν σαν τρία διαφορετικά «ως εδώ». Και ίσως αυτό είναι το καλύτερο οπτικό συμπλήρωμα στους 49 πόντους των αναπληρωματικών. Ο πάγκος δεν γέμισε απλώς τη στατιστική. Δημιούργησε το πρώτο μεγάλο ρήγμα και, όταν χρειάστηκε, έκλεισε και την τελευταία πόρτα επιστροφής.
Το μεγαλύτερο μήνυμα του 93-80
Ο Άρης δεν χρειάζεται να ενθουσιαστεί επειδή κέρδισε ένα παιχνίδι στο οποίο επέτρεψε 24 επιθετικά ριμπάουντ. Αυτό είναι πρόβλημα και θα πρέπει να διορθωθεί. Έχει όμως κάθε λόγο να κρατήσει τον τρόπο με τον οποίο κέρδισε.
Ο πρώτος σκόρερ έπαιξε λιγότερο από 22 λεπτά. Κανείς δεν ξεπέρασε τα 28:31. Πέντε παίκτες έφτασαν σε διψήφιο αριθμό πόντων. Ο πάγκος έβαλε περισσότερους από τους βασικούς. Το μεγαλύτερο σερί του αγώνα γράφτηκε αποκλειστικά από αναπληρωματικούς. Και όταν η Μπούργκος έκανε την τελευταία προσπάθεια να επιστρέψει, πάλι από τον πάγκο ήρθαν τα σουτ που έβαλαν τέλος στη συζήτηση.
Ο Ντιμιτρίγεβιτς ήταν ο μαέστρος. Δεν ήταν όμως η ορχήστρα. Και για έναν Άρη που θέλει να αποκτήσει διάρκεια στην Ευρώπη, αυτό είναι πιθανότατα σημαντικότερο από τους 21 πόντους του MVP ή ακόμη κι από το ίδιο το 93-80.
