Ο Νίκος Μίχαλος, στενός συνεργάτης του Γιώργου Μαζωνάκη, μίλησε αποκλειστικά στο MEGA και περιέγραψε το κενό που άφησε πίσω του ο τραγουδιστής, αναδεικνύοντας έναν άνθρωπο διαφορετικό από την εικόνα που πολλές φορές έβλεπε το κοινό.
Μοιράστηκε προσωπικές εμπειρίες από τη συνεργασία τους και τόνισε τον «γενναιόδωρο και ευαίσθητο χαρακτήρα» του καλλιτέχνη, που έδειχνε έμπρακτα την αλληλεγγύη και την απλότητά του.
«Εάν είχαμε και τον Γιώργο δίπλα δε θα ήθελε να μιλάμε λίγο στενοχωρημένοι, απ’ τι τον ξέρω. Δεν του άρεσαν αυτά. Γενικά φέτος ήταν μια χρονιά που συνεργαστήκαμε στο σχήμα του σαν συνεργάτης εγώ και η ομάδα μου υπό την καθοδήγηση του κυρίου Ματσίκα. Ήταν μια χρονιά μοναδική για όλους μας, γιατί γνωρίσαμε ένα Γιώργο πολύ ζεστό, πολύ θετικό στο να τραγουδήσει για πολλή ώρα, για πολλές μέρες».
Ανάμεσα στις αναμνήσεις που μοιράστηκε, περιέγραψε στιγμές που δείχνουν την ανθρωπιά του τραγουδιστή: «Ο Γιώργος μας μίλαγε πολύ έτσι μερικές φορές σαν καθηγητής. Το είχε αυτό ο Γιώργος με τις ατάκες του. Μια μέρα του έστειλε μια κυρία απ’ τα Γιάννενα ένα μήνυμα ότι θα ήθελε να επικοινωνήσουν για ένα αναπηρικό αμαξίδιο και μας πήρε τηλέφωνο στο γραφείο και μας είπε «Ψάξτε να δείτε αν είναι αλήθεια και αν είναι αλήθεια σε παρακαλώ Νίκο, στείλε μου, ζήτα το IBAN για να κάνω το transfer». Στον Γιώργο, που κόψαμε πίτα και το φλουρί το πλήρωσε στους υπαλλήλους. Γιατί πάρα πολύς κόσμος τον Γιώργο μερικές φορές τον κριτικάρει λίγο έντονα. Ο Γιώργος στις πλημμύρες χάλασε το αμάξι του και ήρθε με ταξί. Ο ταξιτζής μπήκε μέσα στο χώρο και ήταν σαν τρελός. «Έφερα τον Μαζωνάκη να τραγουδήσει», είπε».
«Ο Γιώργος φέτος ήταν ένας άνθρωπος που πραγματικά τον αγάπησα γιατί ήταν πάρα πολύ χύμα. Αυτό να κρατήσουμε. Δηλαδή υπήρχαν προτάσεις προς το Γιώργο, που ο Γιώργος δεν τις συνέχιζε να τις ακούσει γιατί ήταν πολύ τυπικές γι’ αυτόν».
Όσο για τις οικογενειακές δυσκολίες που σημάδεψαν τον τραγουδιστή, είπε:
«Η άποψή μου είναι ότι ορθοπόδησε ανά στιγμές. Επειδή έχουμε καθίσει άπειρες φορές και έχουμε μιλήσει για το θέμα, μερικές φορές ήθελε να μιλήσει και παραπάνω. Μια μέρα μου λέει, δεν το ξεχάσω, ήμουνα στο εξωτερικό, μου λέει «Νίκο, βρες μου το τηλέφωνο του Χατζηνικολάου», μου λέει «σε παρακαλώ, θέλω να μιλήσω». Ήταν μια στιγμή που ήθελε να μιλήσει. Την επόμενη μέρα το ξέχασε. Νομίζω ότι όλα αυτά συντέλεσαν μερικές φορές τον Γιώργο να νιώθει μόνος του χωρίς να το παραδέχεται. Είναι πολύ σημαντικό αυτό το πράγμα».
Ο συνεργάτης του ανέφερε ακόμα πως ο Γιώργος Μαζωνάκης ξέσπασε σε κλάματα στην τελευταία του συναυλία στη Θεσσαλονίκη. Παρά ωστόσο την εξάντλησή του, η επαφή με το κοινό του έδινε ζωή, γι’ αυτό και δεν επέλεγε να αποσυρθεί από τη σκηνή — ήδη σχεδίαζε τα επόμενα επαγγελματικά του βήματα.
