Τρίτο σερί Μουντιάλ χωρίς την εθνική Ιταλίας στις οθόνες μας, σε ένα κακό συνήθειο που αρχίζει να θυμίζει την πτώση της δικής μας εθνικής ομάδας (με την εξαίρεση ότι οι Ιταλοί ενδιάμεσα κατέκτησαν το Euro 2020).
Μετά το κάζο του αποκλεισμού από τη Βοσνία στα πέναλτι, οι Ιταλοί βυθίστηκαν ξανά στην εσωστρέφεια, με τη μία παραίτηση να ακολουθεί την άλλη.
Την αρχή έκανε ο πρόεδρος της ιταλικής ομοσπονδίας, Γκαμπριέλε Γκραβίνα, με την ιταλική ομοσπονδία να προκηρύσσει εκλογές για τις 22 Ιουνίου.
Την παραίτηση του από την εθνική Ιταλίας ανακοίνωσε και ο Τζιανλούιτζι Μπουφόν με ανάρτηση του.
Αναλυτικά:
«Το να υποβάλω την παραίτησή μου αμέσως μετά το τέλος του αγώνα με τη Βοσνία ήταν κάτι που ένιωσα βαθιά μέσα μου. Ήταν μια αυθόρμητη κίνηση, όπως αυθόρμητα ήταν και τα δάκρυα και ο πόνος που ένιωσα, ένας πόνος που ξέρω ότι μοιράζομαι με όλους σας.
Μου ζητήθηκε να περιμένω λίγο, ώστε να γίνουν οι σωστές σκέψεις από όλους.
Τώρα που ο πρόεδρος Γκραβίνα επέλεξε να αποχωρήσει, νιώθω ελεύθερος να κάνω αυτό που θεωρώ πράξη ευθύνης. Παρότι είμαι ειλικρινά πεπεισμένος ότι μαζί με τον Ρίνο Γκατούζο και όλους τους συνεργάτες χτίσαμε πράγματα στο επίπεδο του πνεύματος και της ομάδας μέσα στον ελάχιστο χρόνο που είχαμε, ο βασικός στόχος ήταν να επιστρέψει η Ιταλία στο Μουντιάλ.
Και δεν τα καταφέραμε.
Είναι σωστό να αφήσω σε αυτόν που θα έρθει μετά από μένα την ελευθερία να διαλέξει το πρόσωπο που θεωρεί καταλληλότερο για να καλύψει τον ρόλο μου.
Το να εκπροσωπώ την εθνική ομάδα είναι για μένα τιμή και πάθος από τότε που ήμουν παιδί.
Προσπάθησα να υπηρετήσω αυτόν τον ρόλο δίνοντας όλες μου τις δυνάμεις, κοιτάζοντας όλα τα επίπεδα, ώστε να αποτελώ σημείο σύνδεσης, διαλόγου και συνεργασίας ανάμεσα σε όλες τις μικρές εθνικές ομάδες. Μαζί με τους υπεύθυνους, προσπάθησα να στηθεί ένα σχέδιο που να ξεκινά από τις πολύ μικρές ηλικίες και να φτάνει μέχρι την εθνική U21.
Όλα αυτά με στόχο να ξανασκεφτούμε τον τρόπο με τον οποίο καλλιεργούνται τα ταλέντα της μελλοντικής μεγάλης εθνικής Ιταλίας.
Ζήτησα και πέτυχα την προσθήκη λίγων αλλά σημαντικών ανθρώπων με μεγάλη εμπειρία. Μαζί με τις ικανότητες που υπήρχαν ήδη, δίνουν τώρα μορφή σε αυτές τις αναγκαίες αλλαγές, με βλέμμα στο μεσοπρόθεσμο και στο μακροπρόθεσμο μέλλον.
Αυτό γιατί πιστεύω στην αξιοκρατία και στην εξειδίκευση των ρόλων.
Σε όσους έχουν την ευθύνη ανήκει να κρίνουν αν αυτές οι επιλογές ήταν σωστές.
Κρατώ τα πάντα μέσα στην καρδιά μου, με ευγνωμοσύνη για το προνόμιο και για το μάθημα που μου αφήνει αυτή η έντονη εμπειρία, ακόμη και μέσα σε αυτό το οδυνηρό τέλος.
Forza Azzurri sempre».
