Σε μία σκληρή σεζόν, ο Ολυμπιακός δεν είναι όσο σκληρός πρέπει

    Ο Ολυμπιακός «πέταξε» δύο βαθμούς σε ένα ματς όπου μπορούσε να εξελιχθεί σε θρίαμβο και τώρα θα κάναμε διαφορετική συζήτηση. Η ανασφάλεια στην άμυνα, οι ακραίοι μπακ-«φαντάσματα» και το απαράδεκτο δεύτερο ημίχρονο. Γράφει ο Παναγιώτης Γκαραγκάνης

    Κρίμα… Ο Ολυμπιακός κινήθηκε στο πνεύμα των ημερών και έκανε «δώρο» δύο βαθμούς στον ΠΑΣ Γιάννινα, με μία απαράδεκτη εμφάνιση στο δεύτερο ημίχρονο. Είναι δύσκολο να αποδεχθούμε ότι χάθηκε προβάδισμα δύο γκολ κόντρα στους Ηπειρώτες, που είχαν όλη την τύχη με το μέρος τους στα δύο δικά τους τέρματα, αλλά είπαν και «ευχαριστώ» σε ό,τι τούς έδωσαν οι Ερυθρόλευκοι.

    Δεν θυμάμαι πρόσφατα να έχει συμβεί κάτι ανάλογο και δύο παίκτες που ετοιμάζονταν να γίνουν αλλαγή (όχι σε θεωρητικό επίπεδο, αλλά σε πρακτικό, καθώς οι αντικαταστάτες τους βρίσκονταν στο κέντρο του γηπέδου, περιμένοντας να σταματήσει ο αγώνας για να πατήσουν χορτάρι), αλλά στην τρέχουσα σεζόν ο Ολυμπιακός έχει τιμωρηθεί με όλους τους τρόπους από το ποδόσφαιρο για τον κάκιστο αγωνιστικό σχεδιασμό του περασμένου καλοκαιριού.

    Ο Πρωταθλητής Ελλάδας δεν μπορούσε να ξέρει ότι ο Παναθηναϊκός θα «γκελάρει» λίγη ώρα αργότερα κόντρα στον Ιωνικό (1-1), αλλά χάθηκε τεράστια ευκαιρία να μειωθεί η διαφορά των 12 βαθμών. Πήγε χαμένη η μεστή εικόνα στο πρώτο ημίχρονο, όπου ο Ολυμπιακός μπορεί να μην ήταν «ισοπεδωτικός», αλλά έδειξε χαρακτήρα σε ένα ματς όπου ο γηπεδούχος δεν ήθελε να αρχίσει. Τουλάχιστον, αυτό έδειξαν οι τραγελαφικές ενέργειες μερίδας οπαδών του, που έκαναν ό,τι μπορούσαν για να διακοπεί ο αγώνας και για να μην αποκτήσει ποτέ αγωνιστικό ρυθμό το φαβορί και η καλύτερη ομάδα.

    Ο Κώστας Φορτούνης ηγήθηκε, πέτυχε δύο γκολάρες, αλλά το αντίκρισμα ήταν μόλις ένας βαθμός. Η νοοτροπία στο δεύτερο ημίχρονο δεν ταιριάζει με τον Ολυμπιακό και ευθύνη έχουν όλοι. Τόσο οι ποδοσφαιριστές όσο και ο Μίτσελ, που δεν ενήργησε όταν έπρεπε από τον πάγκο και άφησε να κυλήσει χρόνος μέχρι να αντιδράσει σε όσα έβλεπε να διαδραματίζονται στον αγωνιστικό χώρο.

    Παρά το προβάδισμα με 2-0, το κακό είχε φανεί από τα πρώτα δευτερόλεπτα στο δεύτερο μέρος, όταν ο ΠΑΣ είχε τετ α τετ. Μέχρι το 56′, η ομάδα των Ιωαννίνων είχε τρεις καλές ευκαιρίες και ο Ολυμπιακός έδειχνε να «κάθεται» πάνω σε ένα αποτέλεσμα που τού έδινε μία άνεση, αλλά δεν εξασφάλιζε το «τρίποντο» από τη στιγμή που επρόκειτο για εκτός έδρας παιχνίδι. Με ένα γκολ, το ματς θα άλλαζε μορφή, όπως και έγινε. Και στα δύο γκολ του ΠΑΣ η αμυντική αδράνεια των Ερυθρόλευκων ήταν χαρακτηριστική. Και οι πέντε παίκτες πίσω (οι τέσσερις της άμυνας και ο Πασχαλάκης) είχαν κακή αντιμετώπιση των δύο φάσεων, ενώ γενικότερα όλη η ομάδα έδωσε δικαιώματα και το πλήρωσε με τον πιο σκληρό τρόπο.

    - Advertisement -

    Η σεζόν εξελίσσεται σκληρά, αλλά ο Ολυμπιακός δεν μαθαίνει από τα λάθη του. Αν δεν είναι συμπαγής, δεν μπορεί να κυνηγήσει τους στόχους του. Δεν μπορεί να δέχεται δύο γκολ σε ματς με την 11η ομάδα του Πρωταθλήματος και να χρειάζεται να πετύχει τρία τέρματα για να κερδίσει. Όση ποιότητα και αν διαθέτει ο Ολυμπιακός από τη μέση και μπροστά, αν δεν αποκτήσει σταθερότητα και ασφάλεια στην άμυνα και τη μεσοαμυντική λειτουργία του δεν πρόκειται να κάνει το παραμικρό στο δεύτερο μισό της σεζόν. Δεκατέσσερις αγώνες έχουν διεξαχθεί μέχρι στιγμής στη Super League, χρόνος υπάρχει ακόμα, αλλά έχει αρχίσει να εξαντλείται…

    Οι Ερυθρόλευκοι πρέπει να «σκοτώνουν» τα παιχνίδια και βάσει της προβληματικής τρέχουσας αγωνιστικής περιόδου δεν έχουν το δικαίωμα να υποτιμούν κανέναν αντίπαλο. Σε μία σκληρή σεζόν, ο Ολυμπιακός δεν είναι όσο σκληρός και κυνικός πρέπει να είναι για να πάρει το αποτέλεσμα. Στο πρόσφατο παρελθόν, ο αντίπαλος θα είχε παραδώσει… πνεύμα ύστερα από ένα εις βάρος του σκορ της τάξης του 2-0 στο ημίχρονο απέναντι στον Πρωταθλητή Ελλάδας. Αντίθετα, ο ΠΑΣ αναθάρρησε στο δεύτερο μέρος και απέκτησε αυτοπεποίθηση, εκμεταλλευόμενος όχι μόνο το κενό διάστημα του Ολυμπιακού, αλλά και το υπερβολικό άγχος το οποίο υπάρχει στους Πειραιώτες λόγω της τροπής που έχει πάρει η σεζόν.

    Η ιστορία θα γράψει ότι στο πρώτο μισό της ποδοσφαιρικής περιόδου 2022/23, ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε να πετύχει δύο συνεχόμενες νίκες σε επίσημους αγώνες. Για τον ΘΡΥΛΟ μιλάμε και αυτό είναι κάτι που δεν χωνεύεται εύκολα. Χωρίς ένα νικηφόρο σερί, δυστυχώς, δεν μπορεί να γίνει σοβαρή συζήτηση για κάτι περισσότερο από εδώ και πέρα. Το ζητούμενο δεν είναι να πιστεύω εγώ (που το πιστεύω) και εσύ ότι η ανατροπή είναι εφικτή, αλλά να το πιστέψουν αυτοί που πρέπει και υπερασπίζονται τα χρώματα του Ολυμπιακού μέσα στο γήπεδο.

    ΥΓ: Το δίδυμο στο κέντρο της άμυνας (Ντόη – Ρέτσος) δεν είναι κακό και έχει μέλλον. Απλά, στην παρούσα φάση, είναι απαραίτητη η εμπειρία του Παπασταθόπουλου. Με αυτά τα άκρα της άμυνας (Ανδρούτσο και Ρέαμπτσιουκ), όμως, δεν υπάρχει προοπτική. Ας ελπίσουμε ο Ροντινέι να αποδειχθεί μία πολύ καλή επιλογή για τα δεξιά, αλλά στα αριστερά υπάρχει τεράστιο πρόβλημα. Και ο Μαρσέλο δεν έπαιξε βασικός με τον ΠΑΣ για να βρεθεί ο εύκολος στόχος που το 2-0 έγινε 2-2.

    Ο Μίτσελ προσπαθεί να χωρέσει στην ίδια εντεκάδα ό,τι ποιοτικότερο διαθέτει μεσοεπιθετικά (με Φορτούνη, Μπιέλ και Χάμες), αλλά σε σχήμα χωρίς καθαρόαιμους εξτρέμ ο Ολυμπιακός δεν γίνεται να παίζει με ακραίους αμυντικούς τον Ανδρούτσο και τον Ρέαμπτσιουκ, που δεν μπορούν να βοηθήσουν ουσιαστικά στο επιθετικό κομμάτι και να απειλήσουν με συνέπεια. Οι ακραίοι μπακ πρέπει να κάνουν τη διαφορά και να… αλωνίζουν από την πλευρά τους. Φανταστείτε απλά στην εντεκάδα που έπαιξε με τον ΠΑΣ να υπήρχε αριστερά ο Τσιμίκας και δεξιά ο Ελαμπντελαουί στα καλά του. Αναφέρομαι σε δύο παίκτες που είχε κάποτε ο Ολυμπιακός για να γίνει πιο κατανοητό το έλλειμμα ποιότητας που υπάρχει, πλέον, στις δύο συγκεκριμένες θέσεις.