Στις 8 Ιουλίου 1999 δεν είχαμε ούτε την άφιξη ούτε την παρουσίαση του Ζιοβάνι από τον Ολυμπιακό, αλλά την επίτευξη της συμφωνίας με τον Βραζιλιάνο «Μάγο»
Όχι ότι έχει τόσο μεγάλη σημασία η αποκατάσταση της αλήθειας, μια και δεν αλλάζουν πολλά στην ουσία της προσφοράς και του αντίκτυπου που προκάλεσε η μεταγραφή του Τζιοβάνι Σίλβα ντε Ολιβέιρα στον Ολυμπιακό. Απλώς, καλό είναι να γίνει αυτή η διευκρίνιση. Σαν σήμερα το 1999, λίγο πριν τις 11 το βράδυ σύμφωνα με τα ρεπορτάζ της εποχής, ο καταξιωμένος Βραζιλιάνος μεσοεπιθετικός αποδέχθηκε τη δελεαστική πρόταση του Σωκράτη Κόκκαλη (1,3 δισ. δρχ. για τριετές συμβόλαιο) και θα άφηνε την Μπαρτσελόνα για να ντυθεί στα ερυθρόλευκα.
Το «ναι» του Τζιοβάνι ήταν το τελευταίο εμπόδιο για τον Ολυμπιακό, ο οποίος είχε ήδη συμφωνήσει με τη διοίκηση των Καταλανών για ένα ποσό που έφτασε τα 3 δισ. δρχ. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε και η κατ’ ιδίαν επαφή του Γιώργου Λούβαρη και του Πέτρου Κόκκαλη με τον διεθνή Βραζιλιάνο και τον μάνατζέρ του, Ρομπέρτο Μαρτίν, στη Βαρκελώνη. Έτσι, η ακριβότερη μεταγραφή -μέχρι τότε- στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου, ήταν γεγονός. Ίσως να είναι και η σημαντικότερη, μια και ο ερχομός του Τζιοβάνι άνοιξε τον δρόμο για τη μεταγραφή και άλλων πρωτοκλασάτων ποδοσφαιριστών, όχι μόνο στον Ολυμπιακό, αλλά και στις υπόλοιπες ομάδες. Για την προσφορά του «Ζιο» στην ομάδα του Πειραιά δεν χρειάζεται να παραθέσουμε αριθμούς. Όσοι έζησαν εκείνα τα χρόνια, ξέρουν και νιώθουν.
Στις 13 Ιουλίου 1999 ο Ολυμπιακός «έκλεισε» και τον διεθνή Σλοβένο μέσο, Ζλάτκο Ζάχοβιτς. Ο Τζιοβάνι έφτασε στην Αθήνα στις 16 Ιουλίου, με χιλιάδες κόσμο να τον αποθεώνει στο αεροδρόμιο και την ίδια ημέρα παρουσιάστηκε μαζί με τον Ζάχοβιτς από τον Ολυμπιακό.
(function(){
// Επιλογές ρύθμισης
const KEY = 'readerFontSizePx';
const SELECTOR = '.td-post-content'; // στόχος: σώμα άρθρου
const MIN = 14; // ελάχιστο px
const MAX = 24; // μέγιστο px
const STEP = 1; // βήμα
const ATTR = 'data-font-user'; // attribute για debug/στυλ
function getTarget(){
return document.querySelector(SELECTOR);
}
function getCurrentPx(el){
const fs = parseFloat(getComputedStyle(el).fontSize);
return isNaN(fs) ? 17 : fs; // default fallback
}
function apply(px){
const el = getTarget();
if(!el) return;
const next = Math.max(MIN, Math.min(MAX, px));
el.style.fontSize = next + 'px';
el.setAttribute(ATTR, next);
try { localStorage.setItem(KEY, String(next)); } catch(e){}
}
function init(){
const el = getTarget();
if(!el) return;
// Αν υπάρχει αποθηκευμένη προτίμηση, εφάρμοσέ τη
let stored = null;
try { stored = parseFloat(localStorage.getItem(KEY)); } catch(e){}
if(stored && stored >= MIN && stored <= MAX){
apply(stored);
}
document.addEventListener('click', function(e){
if(e.target.closest('.rf-inc')){
const cur = getCurrentPx(el);
apply(cur + STEP);
} else if(e.target.closest('.rf-dec')){
const cur = getCurrentPx(el);
apply(cur - STEP);
}
}, { passive: true });
// Προαιρετικά: reset με διπλό κλικ στο A−/A+ κρατώντας Alt
document.addEventListener('dblclick', function(e){
if(e.altKey && (e.target.closest('.rf-inc') || e.target.closest('.rf-dec'))){
el.style.fontSize = '';
el.removeAttribute(ATTR);
try { localStorage.removeItem(KEY); } catch(e){}
}
}, { passive: true });
}
// Περιμένουμε το DOM
if(document.readyState === 'loading'){
document.addEventListener('DOMContentLoaded', init, { once: true });
} else {
init();
}
})();
