Έπειτα από δεκαετίες σιωπής, η υπόγεια αίθουσα επιχειρήσεων Fan Bay Plotting Room ανοίγει τις πόρτες της στο κοινό, αποκαλύπτοντας ένα καλά κρυμμένο κεφάλαιο της βρετανικής ιστορίας του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Η εγκατάσταση βρίσκεται κάτω από τους εμβληματικούς Λευκούς Βράχους του Ντόβερ, σε μια περιοχή που κατά τη διάρκεια του πολέμου βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της άμυνας απέναντι στις γερμανικές δυνάμεις.
Το Fan Bay Plotting Room κατασκευάστηκε το 1940, λίγο μετά την πτώση της Γαλλίας, όταν η Μάγχη και τα Στενά του Ντόβερ είχαν μετατραπεί σε κρίσιμο μέτωπο για τη Βρετανία.
Σε βάθος κάτω από τους λευκούς βράχους, το προσωπικό της αίθουσας συντόνιζε τα πυροβόλα που προστάτευαν τα Στενά. Στον χώρο είχαν εγκατασταθεί ορισμένα από τα πιο προηγμένα στρατιωτικά συστήματα της εποχής, μεταξύ των οποίων ένας ειδικός πίνακας διεύθυνσης πυρός για τον υπολογισμό των δεδομένων βολής και τον συντονισμό των επιχειρήσεων του πυροβολικού.
Το Ντόβερ απείχε μόλις 34 χιλιόμετρα από την κατεχόμενη Γαλλία και δέχθηκε επανειλημμένους βομβαρδισμούς από την άλλη πλευρά της Μάγχης. Για τον λόγο αυτό απέκτησε το προσωνύμιο «Hellfire Corner», όπως αναφέρει η βρετανική εφημερίδα Independent.
Μετά το τέλος του πολέμου, η μυστική εγκατάσταση εγκαταλείφθηκε. Τη δεκαετία του 1970 καλύφθηκε με χώμα και παρέμεινε κρυμμένη για χρόνια, μέχρι την επανανακάλυψή της το 2017.
Ακολούθησαν έρευνες και εργασίες συντήρησης από τον Εθνικό Οργανισμό Προστασίας της Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς (National Trust), με στόχο να διατηρηθεί ο χώρος όσο το δυνατόν πιο κοντά στην αρχική του κατάσταση.
Τα ξεφλουδισμένα χρώματα, τα γκράφιτι της πολεμικής περιόδου, οι εκτεθειμένοι σωλήνες και οι αεραγωγοί παραμένουν ορατά, προσφέροντας στους επισκέπτες μια εικόνα της αίθουσας όπως ήταν όταν εγκαταλείφθηκε.
«Υπάρχει κάτι πραγματικά ξεχωριστό στο να στέκεσαι σε έναν χώρο που έχει αλλάξει τόσο λίγο από τότε που έφυγαν οι άνθρωποι που εργάζονταν εδώ», δήλωσε στην εφημερίδα Independent, ο Τζον Μπάρκερ από τον Εθνικό Οργανισμό.
Όπως εξήγησε, οι εργασίες δεν είχαν ως στόχο την αναπαράσταση του παρελθόντος, αλλά την προσεκτική διατήρηση της αίθουσας, ώστε το κοινό να μπορεί να τη γνωρίσει σχεδόν όπως ακριβώς βρέθηκε.
Παράλληλα, εθελοντές του οργανισμού αναζήτησαν τις προσωπικές ιστορίες των ανθρώπων που υπηρέτησαν στην εγκατάσταση. Η έρευνα σε στρατιωτικά αρχεία και παλιές φωτογραφίες βοηθά να συνδεθούν τα ονόματα όσων εργάστηκαν εκεί με τα σημάδια που έχουν αφήσει στους τοίχους.
«Ένα όνομα σε ένα στρατιωτικό αρχείο ή μια λεπτομέρεια σε μια φωτογραφία βοηθά να συνδέσουμε τα σημάδια που έχουν διασωθεί στους τοίχους με την καθημερινότητα κάποιου ανθρώπου», ανέφερε ο εθελοντής Γκόρντον Γουάιζ, προσθέτοντας ότι κάθε νέα ανακάλυψη συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση της ιστορίας των ανθρώπων πίσω από τα μηχανήματα.
