Ο Αρμάντο Γκονσάλες έχει προσαρμοστεί εξαιρετικά στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και δείχνει να απολαμβάνει κάθε στιγμή του φέτος με τον Ολυμπιακό, δοκιμάζοντας για πρώτη φοράς τις δυνατότητές του εκτός Μεξικού.
Ο «Hormiga» σκόραρε και κόντρα στον ΠΑΟΚ και επέστρεψε στην πατρίδα του καθώς βρίσκεται στις κλήσεις της εθνικής του ομάδας για τα ματς με την Τζαμάικα στα πλαίσια του Concacaf Nations League, με το πρώτο ματς εκτός έδρας το βράδυ του Σαββάτου (14/11).
Σε δηλώσεις του σε Μέσα της πατρίδας του, ο νεαρός φορ δήλωσε πως νιώθει σαν στο σπίτι του πλέον στον Πειραιά ενώ τόνισε ότι το κοινό στοιχείο στο ποδόσφαιρο της Ελλάδας με αυτό στο Μεξικό, είναι το πάθος.
Αναλυτικά μίλησε για:
την πρώτη του ημέρα στον Ολυμπιακό: «Ήταν σαν την πρώτη ημέρα στο σχολείο. Ήμουν πολύ χαρούμενος στην Τσίβας, όπου είχα δημιουργήσει μια οικογένεια. Βρισκόμουν εκεί από τα 15 μου χρόνια, πέρασα οκτώ χρόνια στον σύλλογο και για έξι χρόνια ζούσα στις εγκαταστάσεις του. Ξαφνικά έπρεπε να πάω σε ένα καινούργιο περιβάλλον, με νέους συμπαίκτες και διαφορετικές εγκαταστάσεις. Ήταν περίεργο, αλλά όλοι με έκαναν να αισθανθώ σαν στο σπίτι μου. Έχω συμπαίκτες που μιλούν ισπανικά, ενώ και οι προπονητές είναι από την Ισπανία. Αυτό με βοήθησε πολύ στο κομμάτι της επικοινωνίας. Ήταν μια νέα πρόκληση που ήθελα πραγματικά και ήμουν ενθουσιασμένος».
-τις ομοιότητες του ελληνικού με το μεξικανικό ποδόσφαιρο: «Νομίζω ότι το κοινό στοιχείο είναι το πάθος. Στο Μεξικό ζούμε τα πάντα με πάθος, αλλά το ίδιο συμβαίνει και στην Ελλάδα. Οι Έλληνες αγαπούν πολύ τον αθλητισμό, είτε πρόκειται για ποδόσφαιρο είτε για μπάσκετ. Το πρωτάθλημα είναι σκληρό, με έντονο το σωματικό στοιχείο. Αυτή είναι μια σημαντική ομοιότητα ανάμεσα στις δύο χώρες».
-το γκολ απέναντι στον ΠΑΟΚ: «Όταν μπήκα στο παιχνίδι, προσπάθησα να εκμεταλλευτώ τις κινήσεις των συμπαικτών μου. Όταν ο εξτρέμ είχε την μπάλα, προσπαθούσα να κρυφτώ από τον κεντρικό αμυντικό και να κινηθώ στην περιοχή χωρίς να με αντιληφθεί. Μόλις έγινε η σέντρα, κατάλαβα ότι ήταν η στιγμή να επιτεθώ στην μπάλα και να βρεθώ στον πιο επικίνδυνο χώρο. Κινήθηκα πίσω από τον αμυντικό και η μπάλα ήρθε ακριβώς εκεί που έπρεπε. Το σημαντικότερο στοιχείο ήταν η κίνησή μου και η σκέψη να αποφύγω την επιτήρηση του αντίπαλου αμυντικού».
-το πώς βγήκε το παρατσούκλι «Hormiga»: «Όταν ήμουν μικρός, τα αδέρφια μου δέχθηκαν επίθεση από μυρμήγκια στην πόλη μου. Φοβόμουν πάρα πολύ αυτά τα έντομα και ένας θείος μου άρχισε να με φωνάζει “Ορμίγα”. Έτσι μου έμεινε το παρατσούκλι και πραγματικά το αγαπώ».
-τα κατοικίδιά του: «Χαίρομαι πολύ που θυμάστε ότι έχω μια μεγάλη χελώνα στην Ελλάδα. Έχω επίσης τη γάτα μου και μου λείπει πολύ».
