Σήμερα, Τετάρτη 4 Νοεμβρίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Ιερομάρτυρα Ερμείου του πρεσβυτέρου, του Οσίου Ιωαννικίου του Μεγάλου και του Οσίου Γεωργίου Καρσλίδη του Ομολογητή.
Παράλληλα, τιμώνται ο Άγιος Πορφύριος ο Μίμος, οι Άγιοι Νίκανδρος και Ερμαίος, καθώς και ο Άγιος Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης.
Ποιοι γιορτάζουν σήμερα
Τα ονόματα που γιορτάζουν σήμερα είναι τα εξής: Ερμαίος, Ερμαίας, Ιωαννίκιος, Ιωανίκιος, Νίκανδρος, Νικάνδρα, Πορφύριος και Πορφυρία.
Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης – Ο Άγιος της Δράμας
Ο Όσιος Γεώργιος Καρσλίδης γεννήθηκε το 1901 στον Πόντο και έζησε μια ζωή γεμάτη διωγμούς, ξεριζωμό και δοκιμασίες.
Από νεαρή ηλικία ακολούθησε τον μοναχικό βίο, ενώ πέρασε δύσκολες περιόδους εξαιτίας των πολιτικών και θρησκευτικών αναταραχών στον Καύκασο.
Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και συνδέθηκε με τη Μονή Αναλήψεως του Σωτήρος στη Σίψα Δράμας. Εκεί έγινε γνωστός για την πνευματική του καθοδήγηση, τη συμπαράστασή του στους ανθρώπους και την ασκητική ζωή του.
Κοιμήθηκε το 1959 και αγιοκατατάχθηκε το 2008 από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Η μνήμη του τιμάται ιδιαίτερα στη Δράμα και στον ποντιακό ελληνισμό.
Άγιος Ιωάννης Βατάτζης – Ο ελεήμων αυτοκράτορας
Ο Άγιος Ιωάννης Γ΄ Δούκας Βατάτζης υπήρξε αυτοκράτορας της Νίκαιας από το 1222 έως το 1254, σε μια περίοδο κατά την οποία η Κωνσταντινούπολη βρισκόταν υπό λατινική κυριαρχία.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του ενίσχυσε την οικονομία και τη διοίκηση του κράτους της Νίκαιας, αναδεικνυόμενος σε σημαντική προσωπικότητα της βυζαντινής ιστορίας.
Η εκκλησιαστική παράδοση τον τιμά για τη φιλανθρωπία και τη μέριμνά του για τους φτωχούς, αποδίδοντάς του τον χαρακτηρισμό «Ελεήμων».
Η μορφή του συνδέθηκε με την προσπάθεια διατήρησης της βυζαντινής πολιτικής και πολιτιστικής παράδοσης μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Σταυροφόρους το 1204.
Όσιος Ιωαννίκιος ο Μέγας – Από τον στρατό στην ασκητική ζωή
Ο Όσιος Ιωαννίκιος ο Μέγας γεννήθηκε το 740 μ.Χ. στη Βιθυνία της Μικράς Ασίας. Οι γονείς του, Μυριτρίκης και Αναστασώ, τον ανέθρεψαν σύμφωνα με τη χριστιανική πίστη.
Σε νεαρή ηλικία κατατάχθηκε στον βυζαντινό στρατό, όπου διακρίθηκε για τις ικανότητες και την ανδρεία του. Η στρατιωτική του πορεία συνέπεσε με την περίοδο της Εικονομαχίας, όταν η Βυζαντινή Αυτοκρατορία συγκλονιζόταν από τη διαμάχη για την τιμή των ιερών εικόνων.
Σύμφωνα με τον συναξαριακό του βίο, ο Ιωαννίκιος επηρεάστηκε αρχικά από τις εικονομαχικές αντιλήψεις που επικρατούσαν στο στρατιωτικό περιβάλλον. Αργότερα, όμως, αναθεώρησε τις πεποιθήσεις του και στράφηκε προς τη μοναχική ζωή.
Εγκατέλειψε τη στρατιωτική σταδιοδρομία και αποσύρθηκε στον Όλυμπο της Βιθυνίας, ένα από τα σημαντικότερα κέντρα του βυζαντινού μοναχισμού. Εκεί αφιερώθηκε στην προσευχή, τη νηστεία και την πνευματική άσκηση.
Η παράδοση του αποδίδει διορατικότητα και θαυματουργικές επεμβάσεις, ενώ η επιρροή του επεκτάθηκε πέρα από τα όρια των μοναστηριών. Ο Όσιος Ιωαννίκιος πέθανε το 846 μ.Χ., σε ηλικία περίπου 94 ετών, αφήνοντας πίσω του σημαντική πνευματική παρακαταθήκη.
Άγιος Πορφύριος ο Μίμος – Ο προστάτης των ηθοποιών
Μια ιδιαίτερη μορφή που τιμάται σήμερα είναι ο Άγιος Πορφύριος ο Μίμος, ο οποίος συνδέεται με τον κόσμο του θεάτρου και θεωρείται προστάτης των ηθοποιών.
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, ο Πορφύριος εργαζόταν ως μίμος, δηλαδή ως ηθοποιός που συμμετείχε σε θεατρικές παραστάσεις.
Κατά τη διάρκεια μιας παράστασης, στην οποία διακωμωδούνταν το χριστιανικό βάπτισμα, υποδύθηκε έναν άνθρωπο που βαπτιζόταν. Η συναξαριακή διήγηση αναφέρει ότι η εμπειρία αυτή τον οδήγησε σε αιφνίδια μεταστροφή.
Αντί να συνεχίσει τον εμπαιγμό, δήλωσε δημόσια ότι πίστευε στον Χριστό. Η ομολογία του προκάλεσε την αντίδραση των αρχών και, σύμφωνα με την παράδοση, οδηγήθηκε στο μαρτύριο.
Η ιστορία του διατηρήθηκε ως ένα ιδιαίτερο παράδειγμα προσωπικής μεταστροφής.
Άγιοι Νίκανδρος και Ερμαίος – Οι Ιερομάρτυρες των Μύρων
Οι Άγιοι Νίκανδρος και Ερμαίος συνδέονται με την αρχαία πόλη των Μύρων της Λυκίας, στη Μικρά Ασία.
Ο Νίκανδρος τιμάται ως επίσκοπος και ο Ερμαίος ως πρεσβύτερος. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, εργάστηκαν για τη διάδοση του Χριστιανισμού και υπέστησαν διωγμούς εξαιτίας της πίστης τους.
Η Εκκλησία τούς τιμά ως Ιερομάρτυρες, επειδή συνδύασαν την ιερατική τους διακονία με το μαρτύριο.
