Σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στη Νίκαια το 40ήμερο μνημόσυνο του Γιώργου Μαζωνάκη, παρουσία συγγενών, φίλων και ανθρώπων που θέλησαν να τιμήσουν τη μνήμη του. Ο Μητροπολίτης Νίκαιας, Αλέξιος, μίλησε για τον άνθρωπο πίσω από τον καλλιτέχνη, τη σύνδεσή του με την πόλη όπου μεγάλωσε, αλλά και τη δύναμη των τραγουδιών του να αγγίζουν τις πιο ευαίσθητες χορδές.
Στην ομιλία του, ο Μητροπολίτης στάθηκε ιδιαίτερα στην προσφορά του δημοφιλούς τραγουδιστή προς τους ανθρώπους που αντιμετώπιζαν δυσκολίες. Όπως ανέφερε, ο Γιώργος Μαζωνάκης βοηθούσε αθόρυβα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, επιδιώκοντας να ανακουφίσει τους συνανθρώπους του και να επαναφέρει το χαμόγελο στα πρόσωπά τους.
«Παιδί της Νίκαιας, της πόλης των αγωνιστών της ζωής», ο Γιώργος Μαζωνάκης κουβαλούσε μέσα του τα βιώματα και τα βάσανα των ανθρώπων της πόλης του. Σύμφωνα με τον Μητροπολίτη Νίκαιας, αυτή η διαδρομή τού καλλιέργησε από μικρή ηλικία μια ιδιαίτερη ευαισθησία απέναντι στον ανθρώπινο πόνο και μια μοναδική ενσυναίσθηση για όσους είχαν ανάγκη.
Ο Μητροπολίτης αναφέρθηκε και στην ξεχωριστή καλλιτεχνική ματιά του τραγουδιστή, ο οποίος μπορούσε να διακρίνει την ομορφιά εκεί όπου άλλοι έβλεπαν μόνο περιορισμούς. «Εκείνος έδινε φωνή στη σιωπή και σχήμα στα κρυφά συναισθήματα της ανθρώπινης ψυχής», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας τον τρόπο με τον οποίο τα τραγούδια του κατάφερναν να εκφράσουν όσα πολλοί δυσκολεύονταν να πουν.
Eπιμνημόσυνη δέηση για τη συμπλήρωση 40 ημερών από τον θάνατο του τραγουδιστή Γιώργου Μαζωνάκη τελείται στον ιερό ναό αγίας τριάδος στη νίκαια, παρουσία φίλων και συγγενών. (ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ/EUROKINISSI)
(ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ/EUROKINISSI) Ο Μητροπολίτης Νίκαιας σημείωσε πως ο καλλιτέχνης είχε αναπτύξει μια ξεχωριστή σχέση με τους ανθρώπους της πόλης του, ενώ η αγάπη του κόσμου αποτυπώθηκε και στην πολυπληθή παρουσία κατά την κηδεία του.
Διαβάστε επίσης: Νίκαια: Συγκίνηση και πλήθος κόσμου για το μνημόσυνο του Γιώργου Μαζωνάκη – «Πονάμε και πενθούμε» (vid, pics)
(ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI)
Κατά την ομιλία του, ο Μητροπολίτης Αλέξιος αναφέρθηκε στη σημασία του μνημοσύνου και της Θείας Ευχαριστίας, πριν μιλήσει αναλυτικά για τη ζωή, την προσφορά και την παρακαταθήκη του Γιώργου Μαζωνάκη.
«Αγαπητοί μου αδελφοί,
Η παρούσα ζωή είναι στάδιο αγώνα, είναι στίβος όπου μπαίνουμε και προχωρούμε. Είμαστε οι διαβάτες, που μένουμε σε ένα «πανδοχείο», όπως το αποκαλεί ο ιερός Χρυσόστομος. Κάποτε φτάνουμε στο τέλος, και η Εκκλησία δέεται να είναι «Χριστιανά τα τέλη της ζωής ημών, ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά και (έτοιμοι με) καλή απολογία». Ο θάνατος είναι «το σημείο που το μικρό ρυάκι της ζωής μας συναντιέται και χύνεται στον ωκεανό της αιωνιότητος».
«Οι ψυχές των κεκοιμημένων είναι σε άνεση ή σε οδύνη, κατά τα έργα τους… Ελευθερώνονται με τις δεήσεις των Ιερέων ιδίως της Θείας Λειτουργίας, αλλά και με τις αγαθοεργίες των συγγενών…» μας λέει ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Δοσίθεος, ενώ ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός παρηγορητικά μας λέει «Αδελφοί μου, μη λυπείσθε δια τους αποθαμένους, αλλά αν τους αγαπάτε, κάμνετε ό,τι ημπορείτε δια την ψυχήν των, συλλείτουργα, μνημόσυνα, νηστείας, προσευχάς, ελεημοσύνας..».
Τα Μνημόσυνα ωφελούν και τους ζώντες και τους νεκρούς, όπως και αν τελεστούν. Τους ζώντες τους παρηγορούν και τους δίνουν ελπίδα. Ωστόσο, τη μεγαλύτερη ωφέλεια στους νεκρούς προξενεί η ένταξή τους στη Θεία Ευχαριστία, αφού με τις μερίδες στο άγιο Δισκάριο «ενώνονται αόρατα με τον Θεό, επικοινωνούν μαζί Του, παρηγορούνται, σώζονται ευφραινόμενοι εν Χριστώ», όπως μας βεβαιώνει ο Άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης.
Εμείς σήμερα βρισκόμαστε στον πανίερο Ναό της Αγίας Τριάδος εδώ στη Νίκαια, τελώντας το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, μαζί και το ιερό Μνημόσυνο του αγαπημένου μας Γιώργου Μαζωνάκη. Ο λαός που συνέρρευσε στην Κηδεία του απέδειξε την αγάπη που του είχε ο κόσμος, αλλά και εκείνος που έτρεφε για τους συνανθρώπους του. Ακούστηκαν πολλές και ποικίλες ευεργεσίες του σε όσους είχαν ανάγκη, μάλιστα σε ανώνυμους, αλλά και σε επώνυμους.
Παιδί της Νίκαιας, της πόλης των αγωνιστών της ζωής, εμφύτεψε μέσα του από μικρός τα βάσανα των ανθρώπων και ανέπτυξε βαθμιαία μια μοναδική ενσυναίσθηση για εκείνους που είχαν δυσκολίες. Και έσπευδε αθόρυβα, χωρίς διαφημίσεις να ανακουφίσει τον κάθε συνάνθρωπο, ώστε να υπερβεί την όποια ανάγκη, να ξαναγυρίσει το χαμόγελο στα χείλη όλων. Έχοντας βίωμα την αγάπη, τραγουδούσε το πόσο εξαρτημένος ήταν από την αγάπη: «Ανάσα δεν μπορώ να πάρω, αν δεν μ’ αγαπάς…», τραγουδούσε και το βίωνε.
Λέγεται ότι οι καλλιτέχνες βλέπουν τον κόσμο με μάτια διαφορετικά. Και ο Γιώργος είχε ακριβώς αυτό το χάρισμα: να διακρίνει την ομορφιά εκεί που οι άλλοι περιορίζονταν σε όρια στενά, χωρίς προεκτάσεις. Εκείνος έδινε φωνή στη σιωπή και σχήμα στα κρυφά συναισθήματα της ανθρώπινης ψυχής. Η ζωή του δεν ήταν απλή χρονική διαδρομή, αλλά ένα διαρκές έργο τέχνης, γεμάτο πάθος, αναζήτηση και αλήθεια.
Μέσα από τα τραγούδια του, κατάφερε να αγγίξει τις καρδιές. Συγκίνησε, προβλημάτισε, προκάλεσε σοβαρές αναθεωρήσεις, για καλύτερη ζωή, για ζωή αγάπης και προσφοράς. Ζωή με αξίες και οράματα, χωρίς υποδούλωση στην ύλη. Ενδεικτικός ο στίχος του για τα υλικά αγαθά: «δεν μπορώ να γίνω υπόδουλος σε αυτά. Σταγόνα ο χρόνος» (Η φιλοσοφία μου).
Σημαντικότατο και στοχαστικότατο το σχετικό σχόλιο του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου μας Κυρίου Ιερωνύμου: «Με τον Γιώργο Μαζωνάκη είχα προσωπική γνωριμία…μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Είχε μια εξαιρετικά ευαίσθητη ψυχή, με ιδιαίτερα χαρίσματα και υπαρξιακές αναζητήσεις. Κατάφερε, με το ταλέντο, που του χάρισε ο Θεός, με την αυθεντικότητά του, να κερδίσει το κοινό, να εγγραφεί στη συλλογική μνήμη του λαού. Ήταν παιδί του Θεού. Μέσα στο σκοτάδι ανακάλυπτε πάντα την έξοδο προς το Φως. Ενώνω την προσευχή μου με τις προσευχές των οικείων του, όλων εκείνων που τον αγάπησαν».
