Ο Ολυμπιακός έκανε τα αποκαλυπτήρια για τη νέα αγωνιστική περίοδο στο Γέζι, στο κορυφαίο τουρνουά που διεξάγει η ιταλική λίγκα κάθε χρόνο. Δύο εβδομάδες πριν την έναρξη του πρωταθλήματος, οι Ερυθρόλευκοι έδωσαν δύο σπουδαία παιχνίδια απέναντι στην κάτοχο του Challenge Cup Μιλάνο και τη φιναλίστ του πρωταθλήματος Ιαπωνίας Σαντόρι Σάνμπερντς.
Τα αποτελέσματα ουδεμία σημασία έχουν, αφού αυτό που προέχει για το σύνολο του Αλμπέρτο Τζουλιάνι είναι να βρεθεί ομοιογένεια, να ξεκαθαρίσουν οι ρόλοι και να υπάρξουν αυτοματισμοί, σε μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο. Πολύ χρόνο.
Και στα δύο φιλικά είδαμε τα πρώτα στοιχεία που θέλει να περάσει ο Ιταλός προπονητής στην ομάδα του, με προτεραιότητα στο καλό side out, την ασφυκτική πίεση από τα εννέα μέτρα και το σφιχτό μπλοκ άμυνα.
Όλα αυτά ήταν πιο εύκολα εφαρμόσιμα απέναντι στους Ιάπωνες (έπαιξε μόλις ένας ξένος και απουσίαζε ο απίστευτος διαγώνιος Μπεν Τάρα) και λιγότερο κόντρα στη Μιλάνο που η λογική λέει πως θα βρίσκεται κάπου στο 6-7 στο ιταλικό πρωτάθλημα.
Με τον Κατάνια να διαβάζει όλες τις φάσεις και να προσφέρει σόου στην άμυνα (περισσότερο είναι λίμπερο άμυνας παρά υποδοχής), τους Οτσούκα – Τατάροφ να κρατούν την πρώτη μπάλα για τους Ιταλούς, ο Ολυμπιακός μπορεί να πει πως είχε σε γενικές γραμμές μια ικανοποιητική εικόνα με εξαίρεση το πρώτο σετ. Δεν απειλήθηκε από κανέναν ακραίο (ούτε από τον Ροτί που μπήκε αργότερα) και παρότι το σερβίς δεν του βγήκε, είχε καλή εικόνα στην κόντρα μπάλα, χωρίς όμως να σταματήσει τον Ντερμό.
Ο Βέλγος διαγώνιος δεν είναι παίκτης στοίχημα, όχι γιατί ήταν στην εθνική του ομάδα το καλοκαίρι, αλλά γιατί πέρυσι έκανε διαστημική σεζόν στη Ροζελάρε. Αν δεν δυσκολέψεις την πίσω ζώνη της ομάδας του, στη γρήγορη μπάλα μπορεί να σε διαλύσει, ενώ στο σέρβις (7 άσοι για 4 χαμένα σε 23 προσπάθειες) το πετυχαίνει ευκολότερα.
Τα δύο μεγάλα κέρδη του Ολυμπιακού στο διήμερο ήταν ο Έρικ Ρερς και ο Τζέικ Χέινς. Ο Γερμανός ακραίος ολοκλήρωσε το διήμερο με 17/29 επιθέσεις (58%), 1 άσο και 3 μπλοκ σε σκάρτα πέντε σετ που έπαιξε, ενώ ο Αμερικανός διαγώνιος 24/50 επιθέσεις (48%), 3 άσους και 4 μπλοκ. Ο πρώτος ήταν σπουδαίος στην ψηλή και γρήγορη μπάλα, ο δεύτερος – λειτουργώντας και με το ένστικτο αρκετές φορές – πήρε πολλές σκοτωμένες επιθέσεις και δημιούργησε προβλήματα στις αντίπαλες ομάδες. Αμφότεροι είχαν και εξαιρετικό ρυθμό στο σερβίς δημιουργώντας σερί, όπως έκανε και ο Μάρτιν Ατανάσοφ στα δύο πρώτα σετ με τους Ιάπωνες.
Ο Βούλγαρος ακραίος είναι κομβικός για την υποδοχή του Ολυμπιακού και για αυτό ο Τζιάβρας θα πρέπει να πιάσει δίπλα του την απόδοση του δεύτερου γύρου (να ανέβει και στην άμυνα δευτερευόντως) ώστε οι Ερυθρόλευκοι να έχουν περισσότερες επιλογές στην επίθεση και να βάλουν τους δύο σκόρερ κεντρικούς τους στο παιχνίδι: εξάλλου, Σπένσερ και Πιτακούδης δεν είναι καθαροί μπλοκέρ, οπότε τρέφονται από την επίθεση.
Ο Αλμπέρτο Τζουλιάνι έδειξε πάντως πως σκέφτεται διαφορετικά δίδυμα για τα άκρα: Ατανάσοφ – Ρερς, Ατανάσοφ – Ράπτης, Ρερς – Ράπτης ανάλογα με τις συνθήκες του αγώνα. Ο Γερμανός μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως διαγώνιος, όπως τον καθιερώνει πλέον στην εθνική ομάδα του ο Μάσιμο Μπότι.
Ο Ιταλός προπονητής προσπαθεί να δημιουργήσει μια σκληρή ομάδα μέσα από την οποία άπαντες θα γίνουν καλύτεροι: άλλωστε, ατομικά η ποιότητα είναι τρομακτικά υψηλή. Για παράδειγμα, ο Αλέξανδρος Ράπτης έχει χτυπήσει για τα καλά την πόρτα του βασικού με τις επιδόσεις του στην επίθεση κι αυτό δείχνει πόσο υψηλός είναι ο συναγωνισμός σε κάθε προπόνηση.
Για το τέλος κρατήσαμε τον Μικέλε Μπαρανόβιτς. Ο σπουδαίος Ιταλός πασαδόρος κουβαλάει τεράστια εμπειρία και συγκριτικά με τον Μάξι Καβάνα φέρνει πλήρως διαφορετικά στοιχεία, αφού βοηθάει περισσότερο στο φιλέ και απειλεί περισσότερο από τα εννέα μέτρα. Ο αρχηγός του Ολυμπιακού μπορεί να αξιοποιήσει εξαιρετικά το κέντρο στην καλή υποδοχή (παρότι δεν το έκανε αρκετά στο Γέζι) και να παίξει από μεγαλύτερη απόσταση τον Σπένσερ. Και εκείνος όμως θα χρειαστεί χρόνο για να αξιοποιήσει στο έπακρο όλους τους συμπαίκτες του, με τους οποίους έχει σκάρτες δύο εβδομάδες προπονήσεων. Για να βρεθεί χημεία απαιτείται δεδομένα χρόνος και εδώ μιλάμε για μια ομάδα που έχει πέντε αλλαγές στη βασική της επτάδα.
Προπόνηση με προπόνηση, παιχνίδι με παιχνίδι, ο Ολυμπιακός θα βελτιώνεται: το ερώτημα που διαμορφώνεται είναι σε τι επίπεδο μπορεί να φτάσει όταν πια βρει χημεία με στόχο να διεκδικήσει τους στόχους του.
