Η Μπρέσια έβαλε τέλος σε μια ιστορική εκκρεμότητα που παρέμενε ανοιχτή επί 102 χρόνια, ανακαλώντας και επισήμως την τιμητική υπηκοότητα του Μπενίτο Μουσολίνι. Το δημοτικό συμβούλιο της πόλης στη Λομβαρδία ενέκρινε την απόφαση με 17 ψήφους υπέρ και 9 αποχές, χωρίς καμία αρνητική ψήφο.
Η τιμητική διάκριση είχε απονεμηθεί στον ιταλό δικτάτορα στις 24 Μαΐου 1924, σε μια περίοδο κατά την οποία πολλοί δήμοι της χώρας προχωρούσαν σε ανάλογες κινήσεις υπέρ του φασιστικού καθεστώτος. Στην περίπτωση της Μπρέσια, η απόφαση δεν είχε ληφθεί από εκλεγμένο δημοτικό συμβούλιο, αλλά από τον τότε νομαρχιακό επίτροπο Αντόνιο Ζανόν.
Οι δημοτικές υπηρεσίες διαπίστωσαν ότι η απόφαση του 1924 δεν είχε καταργηθεί ποτέ και εξακολουθούσε, έστω και τυπικά, να βρίσκεται σε ισχύ. Έτσι, το δημοτικό συμβούλιο κλήθηκε να κλείσει μια εκκρεμότητα που είχε επιβιώσει από την εποχή του φασισμού μέχρι τις μέρες μας.
Η πρωτοβουλία για την ανάκληση ανήκε στον δημοτικό σύμβουλο του Δημοκρατικού Κόμματος Αντρέα Κούρτσιο, ο οποίος είχε καταθέσει τη σχετική πρόταση τον Οκτώβριο του 2024. Στο κείμενο διευκρινιζόταν ότι στόχος δεν ήταν να «διαγραφεί ή να ξαναγραφτεί η Ιστορία», αλλά να αφαιρεθεί μια τιμητική διάκριση από ένα πρόσωπο που δεν μπορούσε να θεωρείται ότι προσέφερε κύρος στην πόλη.
Η ψηφοφορία εξελίχθηκε σε πολιτική αντιπαράθεση για τον φασισμό, τον κομμουνισμό και τον τρόπο με τον οποίο η σύγχρονη Ιταλία διαχειρίζεται τη μνήμη του 20ού αιώνα. Η Κεντροδεξιά κατέθεσε δύο τροπολογίες, με σημαντικότερη εκείνη που ζητούσε να συμπεριληφθεί αναφορά στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου του 2019 για την ευρωπαϊκή ιστορική μνήμη και την καταδίκη των ολοκληρωτικών καθεστώτων.
Η πλειοψηφία της Κεντροαριστεράς απέρριψε τις τροπολογίες, υποστηρίζοντας ότι το αντικείμενο της συζήτησης ήταν απολύτως συγκεκριμένο: η τιμητική υπηκοότητα του Μουσολίνι. Οι σύμβουλοι της Κεντροδεξιάς επέλεξαν τελικά να απέχουν από την ψηφοφορία.
Η απόφαση της Μπρέσια έχει ιδιαίτερο συμβολικό βάρος, καθώς η πόλη τιμήθηκε το 1952 για τη συμβολή της στην Αντίσταση. Παράλληλα, στις 28 Μαΐου 1974, η βομβιστική επίθεση στην Piazza della Loggia είχε ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους οκτώ άνθρωποι, ενώ περισσότεροι από εκατό τραυματίστηκαν.
Η ανάκληση της τιμητικής υπηκοότητας δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση. Περίπου δεκαπέντε δήμοι της ευρύτερης περιοχής έχουν ανακαλέσει τα τελευταία χρόνια αντίστοιχες διακρίσεις. Ιδιαίτερο συμβολισμό είχε η ανάλογη απόφαση του Σαλό το 2025, της πόλης που συνδέθηκε με την Ιταλική Κοινωνική Δημοκρατία, το καθεστώς του Μουσολίνι στη βόρεια Ιταλία κατά την περίοδο 1943-1945.
Η αρχική απονομή στην Μπρέσια είχε γίνει λίγες εβδομάδες πριν από τη δολοφονία του σοσιαλιστή βουλευτή Τζάκομο Ματεότι, στις 10 Ιουνίου 1924, γεγονός που πυροδότησε μία από τις σοβαρότερες κρίσεις του φασιστικού καθεστώτος.
