Στη Βρετανία, το να είσαι εργαζόμενο μέλος της βασιλικής οικογένειας θεωρείται μία από τις πιο σπάνιες και προνομιούχες δουλειές στον κόσμο. Οι απαιτήσεις είναι συγκεκριμένες: να εκπροσωπείς αξιοπρεπώς το έθνος σε τελετές, δεξιώσεις και φιλανθρωπικές δράσεις, δείχνοντας πειθαρχία και αφοσίωση στον ρόλο. Σε αντάλλαγμα, ζεις βασιλικά, κατά κυριολεξία, με τους υπηρέτες να φροντίζουν κάθε πρακτική λεπτομέρεια της καθημερινότητας και να έχουν πλέον την ιδιότητα κρατικού υπαλλήλου.
Υπάρχουν, βέβαια, δύο βασικοί τρόποι για να βρεθεί κάποιος σε αυτή τη θέση: το αίμα ή ο γάμος. Είτε γεννιέσαι στη βασιλική οικογένεια είτε παντρεύεσαι κάποιο από τα υψηλά ιστάμενα μέλη της. Πρόκειται, ουσιαστικά, για έναν βίο κοσμικού σελέμπριτι, περιβεβλημένο από το κύρος της μοναρχίας και την υπερχιλιετή ιστορία της στη Βρετανία. Για έναν άνθρωπο με στοιχειώδη αντίληψη των υποχρεώσεων που συνεπάγεται ο ρόλος, παραμένει μία από τις καλύτερες δουλειές στον κόσμο.
Το τίμημα είναι η ανελέητη δημοσιότητα. Τα μέλη της βασιλικής οικογένειας βρίσκονται διαρκώς υπό το εξεταστικό βλέμμα των ΜΜΕ, τα οποία μπορούν να τα κατασπαράξουν για ένα λάθος βήμα ή να τα αποθεώσουν, αν εκφράσουν με επιτυχία τη διάθεση της κοινής γνώμης. Η πριγκίπισσα Αννα, αδελφή του βασιλιά Καρόλου Γ’, αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Παρά το γεγονός ότι δεν διαθέτει ιδιαίτερα ελκυστική προσωπικότητα και μοιάζει μονίμως ξινισμένη, ακόμη και όταν χαμογελά, έχει κερδίσει την εκτίμηση του κόσμου χάρη στην επιμέλεια, την τυπικότητα και την επιμονή με την οποία ασκεί τα καθήκοντά της. Οι περιπέτειες των νεανικών της χρόνων, όπως τα διαζύγια και το αυτοκινητικό ατύχημα με εγκατάλειψη τραυματία, αντισταθμίστηκαν από τον επαγγελματισμό της.
Οι εποχές, ωστόσο, έχουν αλλάξει. Οι απαιτήσεις από τους λεγόμενους «royals» είναι πλέον αυστηρότερες, η παρακολούθησή τους από τα ΜΜΕ ασφυκτική και ο έλεγχος της δημόσιας εικόνας τους εξαιρετικά δύσκολος. Η τεχνολογία έχει δώσει τεράστιες δυνατότητες στη βιομηχανία της ενημέρωσης, συχνά με εισαγωγικά, εντείνοντας τη σύγκρουση ανάμεσα στην ιδιωτικότητα και τη δημοσιότητα. Παράλληλα, το πνεύμα της εποχής απαιτεί περισσότερη σεμνότητα και λιγότερη πολυτέλεια στον τρόπο ζωής των μελών της μοναρχίας.
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η περίπτωση του πρίγκιπα Χάρι, δευτερότοκου γιου του βασιλιά Καρόλου Γ’, εξελίχθηκε σε ιλαροτραγωδία παγκόσμιας απήχησης. Όταν ακόμη προσπαθούσε να δημιουργήσει τηλεοπτικές παραγωγές για το Netflix, είχε την ιδέα μιας σειράς συνεντεύξεων με κοινωνιοπαθείς (sic), οι οποίοι θα εξομολογούνταν τα παιδικά τραύματα που τους διαμόρφωσαν σε καθάρματα. Ο πρώτος άνθρωπος από τον οποίο φέρεται να ήθελε να πάρει συνέντευξη ήταν ο Πούτιν. Δεν είναι εύκολο να εμπιστευτείς έναν άνθρωπο με τέτοιο επίπεδο κρίσης ούτε με ένα ποδήλατο· πόσω μάλλον να καταλάβεις πώς ο βρετανικός στρατός τού εμπιστεύτηκε ένα ελικόπτερο Απάτσι.
Ο πρίγκιπας Χάρι, πάντως, δεν έχασε τη φόρμα του. Όταν επέστρεψε οριστικά στη Βρετανία από την Καλιφόρνια, όπου είχε «αυτοεξοριστεί», επισκέφθηκε ένα ιδιωτικό σχολείο, το επέλεξε και έγραψε εκεί τα παιδιά του. Μόλις δύο ημέρες αργότερα, όμως, γύρισε για να ακυρώσει την εγγραφή, επειδή τα παιδιά θα περνούσαν πολλή ώρα καθημερινά στο αυτοκίνητο κατά τη μετάβαση και την επιστροφή τους. Προφανώς, η επίσκεψη στο σχολείο και η εκτίμηση της απόστασης αποδείχθηκαν δύο εργασίες υπερβολικά απαιτητικές για να γίνουν ταυτόχρονα.
Με αυτά τα δεδομένα, το μόνο που έλειπε από τον πρίγκιπα Χάρι ήταν ένας άνθρωπος ικανός να γεμίσει με ακόμη περισσότερες ιδέες το κενό ανάμεσα στους πριγκιπικούς κροτάφους του. Τον βρήκε στο πρόσωπο της Μέγκαν Μαρκλ, η οποία θεώρησε ότι ως πριγκιπική σύζυγος μπορούσε να μετατρέψει τη βασιλική οικογένεια σε σίριαλ με πρωταγωνίστρια την ίδια. Το 2020, έπειτα από οικογενειακές προστριβές και έντονη αρνητική δημοσιότητα, το ζεύγος εγκατέλειψε τα βασιλικά καθήκοντα και τη Βρετανία και εγκαταστάθηκε στην Καλιφόρνια. Το λεγόμενο Megxit δεν περιορίστηκε στην αποχώρηση από την οικογένεια· οι δύο τους αξιοποίησαν εμπορικά τις αποκαλύψεις τους μέσω συνεντεύξεων και βιβλίων.
Το αυτοβιογραφικό βιβλίο του πρίγκιπα, στο οποίο εκθέτει με πρωτοφανή τρόπο τη βασιλική οικογένεια, κατέκτησε το παγκόσμιο ρεκόρ πωλήσεων. Ήταν, ουσιαστικά, η μοναδική μεγάλη επιτυχία της ζωής του και στράφηκε εναντίον των δικών του ανθρώπων. Οι προσπάθειες του ζεύγους να σταδιοδρομήσει στις ΗΠΑ ως δίδυμο διασημοτήτων απέτυχαν εξευτελιστικά, είτε επρόκειτο για τηλεοπτικές παραγωγές είτε για πανάκριβες μαρμελάδες που έμειναν απούλητες στις αποθήκες.
Το αφεντικό του Netflix, που επένδυσε και έχασε εκατομμύρια στις ιδέες τους, όπως εκείνη με τον Πούτιν, τους χαρακτήρισε ευθέως «grifters». Η εμπορική αποτυχία, αλλά πιθανώς και άλλα ζητήματα, όπως οι ψευδείς δηλώσεις του πρίγκιπα στην αίτηση για χορήγηση εισόδου στις ΗΠΑ με τις ενδεχόμενες ποινικές επιπτώσεις, οδήγησαν το ζεύγος σε αιφνίδια επιστροφή στη Βρετανία, αυτή τη φορά για μόνιμη εγκατάσταση. Εκεί, η συγγένεια με τη βασιλική οικογένεια εξακολουθεί να τους προσφέρει έναν κοινωνικό ρόλο που δύσκολα θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν με τις δικές τους δυνάμεις.
Κατά σύμπτωση, και ο νέος πρωθυπουργός της χώρας, ο Αντι Μπέρναμ, παραδέχθηκε την αποτυχία του Brexit και δήλωσε ότι εξετάζει την πιθανότητα επιστροφής της Βρετανίας στην Ευρώπη, την οποία εγκατέλειψε πριν από 10 χρόνια. Ίσως το θάρρος για αυτή την αναθεώρηση να του το έδωσε η αναίρεση του Megxit.
