Σε κρίσιμη κατάσταση εξακολουθεί να νοσηλεύεται η Κρίστα Πάικ, η θανατοποινίτισσα από το Τενεσί που επέζησε από την εκτέλεσή της με θανατηφόρα ένεση. Η 50χρονη παραμένει αναίσθητη, διασωληνωμένη και με μηχανική υποστήριξη της αναπνοής σε νοσοκομείο της περιοχής του Νάσβιλ, σύμφωνα με τους δικηγόρους της.
Η αποτυχημένη διαδικασία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη (30/09), όταν χορηγήθηκαν στην Πάικ δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης. Ωστόσο, η κρατούμενη δεν πέθανε και μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο σε νοσοκομείο, όπου εξακολουθεί να βρίσκεται υπό στενή ιατρική παρακολούθηση.
Μετά το περιστατικό, ο κυβερνήτης του Τενεσί, Μπιλ Λι, διέταξε ανεξάρτητη έρευνα για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες απέτυχε η εκτέλεση, ενώ παράλληλα ανέστειλε τις εκτελέσεις στην πολιτεία για το υπόλοιπο του έτους.
Οι Αρχές δεν έχουν διευκρινίσει μέχρι στιγμής εάν θα επιχειρήσουν εκ νέου να εκτελέσουν την Πάικ ούτε έχουν δώσει συγκεκριμένη εξήγηση για το τι ακριβώς πήγε στραβά. Οι συνήγοροί της, από την πλευρά τους, κατέθεσαν επείγουσα δικαστική προσφυγή ζητώντας να διατηρηθούν όλα τα φυσικά, γραπτά και ηλεκτρονικά στοιχεία που συνδέονται με την αποτυχημένη εκτέλεση, ενώ επιδιώκουν και τη μετατροπή της θανατικής ποινής της.
Σύμφωνα με τα έγγραφα που κατέθεσαν, το ιατρικό προσωπικό προσπαθεί να σταθεροποιήσει την κατάσταση της Πάικ και να απομακρύνει από τον οργανισμό της την πεντοβαρβιτάλη, το φάρμακο που χρησιμοποιήθηκε κατά τη διαδικασία.
Νέα στοιχεία που έδωσαν στη δημοσιότητα οι δικηγόροι της περιγράφουν λεπτομερώς όσα φέρεται να συνέβησαν στον χώρο εκτέλεσης. Όπως υποστηρίζουν, οι αξιωματούχοι των φυλακών χρειάστηκε να χρησιμοποιήσουν τουλάχιστον επτά βελόνες, προκειμένου να επιχειρήσουν να τοποθετήσουν τις ενδοφλέβιες γραμμές για τη χορήγηση του φαρμάκου.
Σε κάποια στιγμή, σύμφωνα με το δικαστικό έγγραφο, ακόμη και η ίδια η Πάικ φέρεται να έδωσε οδηγίες στην ομάδα για το σημείο όπου θα μπορούσε να επιχειρήσει ξανά την τοποθέτηση της βελόνας. Μία από τις βελόνες, σύμφωνα με τους δικηγόρους της, αφαιρέθηκε λυγισμένη σχεδόν σε γωνία 90 μοιρών.
Η διαδικασία συνεχίστηκε και τελικά χορηγήθηκαν δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης. Ωστόσο, σύμφωνα με τους συνηγόρους της, η Πάικ παρέμεινε ζωντανή και καθ’ όλη τη διάρκεια μπορούσαν να ακούγονται κλάματα, λυγμοί και βαριά αναπνοή. Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι κανένα μέλος της ομάδας εκτέλεσης δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως πως οι ενδοφλέβιες γραμμές ενδέχεται να μην είχαν τοποθετηθεί σωστά ή ότι οι φλέβες είχαν υποστεί ρήξη.
Μετά την απόπειρα εκτέλεσης, τα δύο χέρια της Πάικ εμφάνισαν, σύμφωνα με την υπεράσπιση, πρήξιμο, εγκαύματα και φουσκάλες. Οι δικηγόροι της εκτιμούν ότι τα σημάδια αυτά ενδέχεται να δείχνουν πως η πεντοβαρβιτάλη δεν εισήλθε κανονικά στην κυκλοφορία του αίματος, αλλά διέρρευσε στους ιστούς κάτω από το δέρμα.
Ο δρ Τζόελ Ζίβοτ, αναισθησιολόγος που συμβουλεύει την υπεράσπιση, υποστήριξε ότι δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης θα ήταν επαρκείς για να προκαλέσουν τον θάνατο, εφόσον το φάρμακο είχε φτάσει κανονικά στην κυκλοφορία του αίματος. Κατά την εκτίμησή του, το γεγονός ότι η Πάικ επέζησε υποδηλώνει πως η συγκέντρωση της ουσίας στο αίμα της δεν έφτασε ποτέ στο επίπεδο που απαιτείται για να προκαλέσει τον θάνατό της.
Ο ίδιος ανέφερε ότι οι φουσκάλες στο χέρι της θα μπορούσαν να συνδέονται με ρήξη φλέβας και διαρροή του φαρμάκου στους γύρω ιστούς. Παράλληλα, εξετάζεται εάν η προϋπάρχουσα κατάσταση της Πάικ, γνωστή ως θρομβοκυττάρωση, μπορεί να έπαιξε ρόλο. Η συγκεκριμένη κατάσταση συνδέεται με αυξημένο αριθμό αιμοπεταλίων και μπορεί να ευνοεί τον σχηματισμό θρόμβων, επηρεάζοντας θεωρητικά την είσοδο της ουσίας στην κυκλοφορία του αίματος.
Ο Ζίβοτ εξετάζει επίσης το ενδεχόμενο το φάρμακο να είχε υποστεί αλλοίωση. Όπως ανέφερε, σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα μπορούσαν να διερευνηθούν παράγοντες όπως προβλήματα κατά την παρασκευή ή ακατάλληλες συνθήκες αποθήκευσης. Μέχρι στιγμής, πάντως, οι Αρχές δεν έχουν ανακοινώσει επίσημα τι προκάλεσε την αποτυχία της εκτέλεσης.
Tennessee death row inmate Christa Pike has been taken to hospital after her heart was still beating following two lethal injections during her execution, her lawyer says. Full story:
— BBC News (World) (@BBCWorld) October 1, 2026
Οι δικηγόροι της Πάικ υποστηρίζουν ότι είχαν προειδοποιήσει εκ των προτέρων για τις δυσκολίες που θα μπορούσαν να προκύψουν κατά την τοποθέτηση των ενδοφλέβιων γραμμών. Σύμφωνα με τους ίδιους, η κατάσταση της υγείας της και οι μικρές φλέβες της δημιουργούσαν αυξημένο κίνδυνο να προκληθεί επιπλέον πόνος και ταλαιπωρία.
Η υπεράσπιση υποστηρίζει ότι οι προειδοποιήσεις δεν αντιμετωπίστηκαν όπως θα έπρεπε και ότι η ομάδα εκτέλεσης δεν αναγνώρισε εγκαίρως τα προβλήματα που είχαν προκύψει με τις φλέβες. Από την πλευρά του, το Τμήμα Σωφρονιστικών Υπηρεσιών του Τενεσί υπερασπίστηκε το πρωτόκολλο που ακολουθήθηκε, υποστηρίζοντας ότι η προβλεπόμενη διαδικασία δεν επιτρέπει επιπλέον ενέργειες πέρα από εκείνες που πραγματοποιήθηκαν.
Η απόπειρα εκτέλεσης είχε προηγηθεί μιας σειράς δικαστικών μαχών. Οι δικηγόροι της Πάικ προσέφυγαν επανειλημμένα στη Δικαιοσύνη, ζητώντας να σταματήσει η διαδικασία, όμως δύο ξεχωριστές προσπάθειες να ανασταλεί η θανατηφόρα ένεση απορρίφθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών.
Παράλληλα, ο κυβερνήτης του Τενεσί απέρριψε το αίτημα επιείκειας που είχε καταθέσει η Πάικ. Η ίδια ήταν η μοναδική γυναίκα στη λίστα των θανατοποινιτών του Τενεσί εκείνη την περίοδο.
Η Κρίστα Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο το 1996 για τη δολοφονία της 19χρονης Κολίν Σλέμερ, ένα έγκλημα που είχε συγκλονίσει την περιοχή του Νόξβιλ στο Τενεσί.
Η Πάικ ήταν μόλις 18 ετών όταν, το 1995, μαζί με τον τότε σύντροφό της, Ταντάριλ Σιπ, ο οποίος ήταν 17 ετών, επιτέθηκαν στη Σλέμερ. Σύμφωνα με την υπόθεση για την οποία καταδικάστηκε, η 19χρονη οδηγήθηκε σε δασική περιοχή του Νόξβιλ, όπου βασανίστηκε και τελικά δολοφονήθηκε.
Πριν από τη δολοφονία, η Πάικ είχε κατηγορήσει τη Σλέμερ ότι την είχε προσβάλει και ότι προσπαθούσε να της πάρει τον σύντροφό της. Η υπόθεση είχε προκαλέσει έντονο ενδιαφέρον των αμερικανικών μέσων ενημέρωσης και η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο την επόμενη χρονιά.
Ο Σιπ, ο οποίος ήταν ανήλικος όταν διαπράχθηκε το έγκλημα, δεν μπορούσε να καταδικαστεί σε θάνατο βάσει της νομοθεσίας. Του επιβλήθηκε ισόβια κάθειρξη με δυνατότητα αποφυλάκισης υπό όρους και εξακολουθεί να βρίσκεται στη φυλακή. Μια ακόμη συνεργός τους έλαβε διαφορετική ποινική μεταχείριση, καθώς η ποινή της συνδέθηκε με τη συνεργασία της με τις Αρχές και την κατάθεσή της εναντίον των άλλων κατηγορουμένων.
Εάν η εκτέλεση είχε ολοκληρωθεί, θα ήταν η πρώτη γυναίκα που εκτελείται στην πολιτεία εδώ και περισσότερους από δύο αιώνες. Θα ήταν επίσης μία από τις σπάνιες περιπτώσεις στην αμερικανική ιστορία όπου η θανατική ποινή εφαρμόζεται σε πρόσωπο για έγκλημα που διαπράχθηκε όταν ήταν έφηβος.
Στη διαδικασία εκτέλεσής της ήταν παρούσα και η μητέρα του θύματος, Κολίν Σλέμερ. Η Μέι Μαρτίνεζ, η οποία σήμερα ζει στη Φλόριντα, είχε οργανώσει έρανο προκειμένου να μπορέσει να ταξιδέψει στο Τενεσί και να παραστεί στην εκτέλεση.
Μετά την αποτυχημένη διαδικασία, μίλησε σε τοπικό τηλεοπτικό σταθμό και δήλωσε ότι ο μοναδικός της στόχος ήταν να αποδοθεί δικαιοσύνη για την κόρη της. Η ίδια ανέφερε επίσης ότι η πολιτεία τής εξέφρασε την ειλικρινή της συγγνώμη για την αποτυχημένη εκτέλεση, στην οποία ήταν παρούσα.
Από την πλευρά της υπεράσπισης, ο δικηγόρος Ράντι Σπάιβι υποστήριξε ότι η Πάικ έχει ήδη περάσει περισσότερες από δύο δεκαετίες σε καθεστώς απομόνωσης και ότι πλέον έχει υποστεί και μια ολοκληρωμένη, όπως τη χαρακτήρισε, απόπειρα εκτέλεσης με θανατηφόρα ένεση.
Η 50χρονη εξακολουθεί να νοσηλεύεται σε κρίσιμη κατάσταση, ενώ το μέλλον της υπόθεσης παραμένει αβέβαιο. Οι Αρχές καλούνται τώρα να διαπιστώσουν πώς απέτυχε η διαδικασία, γιατί οι δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης δεν προκάλεσαν τον θάνατό της και εάν υπάρχουν ευθύνες για τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιήθηκε η εκτέλεση.
Την ίδια ώρα, οι δικηγόροι της επιχειρούν να αξιοποιήσουν την αποτυχημένη διαδικασία για να ζητήσουν τη μετατροπή της θανατικής ποινής, ενώ η ανεξάρτητη έρευνα που διέταξε ο κυβερνήτης του Τενεσί αναμένεται να ρίξει περισσότερο φως στα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν μέσα στον χώρο εκτέλεσης.
@amnesty Talk about the victim: Colleen Slemmer
— Claudia Noguera Penso (@claudianoguera) September 30, 2026
