Σχεδόν 170.000 άνθρωποι άνω των 65 ετών είναι άστεγοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με νέα έκθεση, την ώρα που οι διαθέσιμες δομές έκτακτης στέγασης αδυνατούν να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες φροντίδας ενός ολοένα μεγαλύτερου ηλικιωμένου πληθυσμού.
Η έκθεση της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Εθνικών Οργανισμών που Εργάζονται με Αστέγους (FEANTSA) και του Ιδρύματος για τη Στέγαση υπολογίζει σε 166.261 τον αριθμό των ηλικιωμένων που ζουν στον δρόμο, φιλοξενούνται προσωρινά ή διαμένουν σε δομές για αστέγους.
Η εκτίμηση προέκυψε από τα διαθέσιμα στοιχεία για την ηλικιακή σύνθεση του άστεγου πληθυσμού σε χώρες που καταγράφουν σχετικά δεδομένα. Με βάση τον αριθμό των ηλικιωμένων αστέγων σε εννέα χώρες, υπολογίστηκε μέσο ποσοστό 0,148%. Η αναγωγή του ποσοστού στον πληθυσμό άνω των 65 ετών στην ΕΕ και το Ηνωμένο Βασίλειο οδήγησε στον συγκεκριμένο αριθμό.
Οι διαφοροποιήσεις μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών είναι ιδιαίτερα μεγάλες. Το ποσοστό των ανθρώπων άνω των 65 ετών μεταξύ των αστέγων κυμαίνεται από 1,6% στην Ιρλανδία και 8,9% στη Γερμανία έως 44% στην Ουγγαρία.
«Υπάρχει η τάση να παρουσιάζονται οι ηλικιωμένοι ως μία ηλικιακή ομάδα που δεν αντιμετωπίζει δυσκολίες, όμως μέσα σε κάθε γενιά υπάρχουν πολύ μεγάλες ανισότητες», υπογράμμισε σε συνέντευξη Τύπου η Ρουθ Όουεν, αναπληρώτρια διευθύντρια της FEANTSA.
Την ίδια στιγμή, η αστεγία στις μεγαλύτερες ηλικίες αυξάνεται, επιβαρύνοντας ακόμη περισσότερο τις δομές έκτακτης στέγασης. Οι υπηρεσίες αυτές σχεδιάστηκαν κυρίως για ανθρώπους «σχετικά αυτόνομους» και αντιμετωπίζονται ως προσωρινή, μεταβατική λύση.
Ωστόσο, οι ανάγκες των ηλικιωμένων που έχουν χάσει μέρος της αυτονομίας τους είναι διαφορετικές. Πολλά κτίρια δεν διαθέτουν ανελκυστήρες, ενώ σε αρκετές δομές υπάρχουν κουκέτες, γεγονός που καθιστά τους χώρους ακατάλληλους για ανθρώπους με κινητικές ή άλλες δυσκολίες.
Παράλληλα, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι χρειάζονται συχνά περισσότερη φροντίδα από αυτή που μπορούν να προσφέρουν οι κοινωνικές υπηρεσίες, εξαιτίας των περιορισμένων πόρων και αρμοδιοτήτων τους.
Η πίεση, πάντως, δεν περιορίζεται στους ηλικιωμένους. Η έκθεση εκτιμά ότι περίπου 1,4 εκατομμύριο άνθρωποι όλων των ηλικιών βρίσκονται στον δρόμο, διαμένουν προσωρινά ή φιλοξενούνται σε δομές για αστέγους στην Ευρώπη.
Ο αριθμός αυτός αυξήθηκε μέσα σε έναν χρόνο, καθώς το 2024 υπολογιζόταν σε περίπου 1,3 εκατομμύριο. Οι οργανισμοί προειδοποιούν ότι οι υπηρεσίες στέγασης δέχονται ολοένα μεγαλύτερη πίεση, με τις λίστες αναμονής να μεγαλώνουν και ανθρώπους να μετακινούνται από τη μία δομή στην άλλη χωρίς να βρίσκουν σταθερή λύση.
Οι παρατεταμένες διαμονές, που οφείλονται στην έλλειψη διαθέσιμων λύσεων εξόδου, οδηγούν τις δομές στο να αυστηροποιούν τα κριτήρια πρόσβασης, αφήνοντας εκτός ένα μέρος των ανθρώπων που χρειάζονται βοήθεια.
Οι εθνικοί οργανισμοί προειδοποιούν για μια πολιτική με «θανατηφόρα αποτελέσματα» και καλούν τις ευρωπαϊκές χώρες να υιοθετήσουν και να εφαρμόσουν «επικαιροποιημένες και φιλόδοξες» εθνικές στρατηγικές για την καταπολέμηση της αστεγίας.
