Με έναν συνδυασμό θρησκευτικού φανατισμού, ευελιξίας και τεχνολογικής προσαρμοστικότητας, οι Χούθι της Υεμένης εξακολουθούν να αιφνιδιάζουν αντιπάλους πολύ ισχυρότερους στρατιωτικά. Από τη μία προβάλλουν εικόνα αυτοσχέδιου στρατού, με παντόφλες και παλιά Καλάσνικοφ στις παρελάσεις τους· από την άλλη, στο πεδίο της μάχης αξιοποιούν δορυφορικές εικόνες και κρυπτογραφημένες επικοινωνίες για να συντονίζουν επιθέσεις σε ξηρά, αέρα και θάλασσα.
Το μυστικό των ένοπλων της Ανσάρ Αλλάχ, όπως αυτοαποκαλούνται οι «Παρτιζάνοι του Θεού», παραμένει δύσκολο να αποκρυπτογραφηθεί, σημειώνει η «Repubblica». Η τελευταία μεγάλη έκπληξη ήρθε μέσα από την Anthropic, η οποία διαπίστωσε ότι οι μαχητές χρησιμοποίησαν το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης Claude για τον σχεδιασμό πυραύλων με βεληνεκές άνω των 2.000 χιλιομέτρων, αυτόνομων συστημάτων καθοδήγησης και κεφαλών που μπορούν να αλλάζουν πορεία στο τελικό στάδιο της πτήσης. Όπως αναφέρεται, τα συγκεκριμένα όπλα είχαν στόχο να διαπεράσουν ακόμα και τις πιο εξελιγμένες αντιαεροπορικές ασπίδες, συμπεριλαμβανομένων των αμερικανικών Patriot.
Οι Χούθι είχαν δημιουργήσει ένα εργαστήριο τύπου Silicon Valley όπου η τεχνητή νοημοσύνη είχε αναλάβει τις διάφορες φάσεις του έργου. Έφτιαξαν πρώτα ένα πρωτότυπο και, όταν η δοκιμή απέτυχε, στράφηκαν στο Claude για να εντοπίσουν τα λάθη. Το στοιχείο αυτό δείχνει πως δεν στηρίζονται μόνο στα όπλα που τους παρέχει το Ιράν, αλλά αναπτύσσουν και μόνοι τους κάθε είδους συσκευές υψηλής τεχνολογίας — κάτι που, όπως επισημαίνεται, τους βοήθησε να επικρατήσουν απέναντι στα κυβερνητικά στρατεύματα της Υεμένης που στηρίζονται από το Ριάντ.
Δεν είναι τυχαίο ότι ακόμα και ο Ντόναλντ Τραμπ το συνειδητοποίησε. Τον Μάρτιο του 2025 εξαπέλυσε πόλεμο εναντίον των Χούθι και τρεις μήνες αργότερα προτίμησε να συμβιβαστεί. Ο Λευκός Οίκος φοβήθηκε το υπερβολικά υψηλό κόστος: στα στενά νερά της Ερυθράς Θάλασσας, οι βαλλιστικοί πύραυλοί τους στόχευσαν ακόμη και αμερικανικό αεροπλανοφόρο, το οποίο αναγκάστηκε να κάνει ζιγκ-ζαγκ τόσο γρήγορα ώστε έριξε στη θάλασσα ένα μαχητικό F18 που βρισκόταν στο κατάστρωμά του.
Πίσω από την επιχειρησιακή τους εικόνα κρύβεται μια εξαιρετικά σχολαστική οργάνωση. Οι Χούθι μελετούν διαρκώς τον αντίπαλο και προετοιμάζουν την επόμενη κίνησή τους, ενώ κρύβουν τα κέντρα διοίκησης, τα οπλοστάσια και τα εργοστάσιά τους σε σπηλιές και σκηνές στην έρημο, μετακινώντας τα συχνά για να αποφεύγουν τις επιδρομές. Η δομή τους, όπως αναφέρεται, είναι ευέλικτη και απορρέει από τη νομαδική φυλετική τους κουλτούρα.
Σημαντικό ρόλο στη διατήρηση και την ενίσχυσή τους παίζει και το εξωτερικό δίκτυο στήριξης. Κυρίως το Ιράν, παρότι το κίνημα της Υεμένης δεν υπήρξε ποτέ πλήρως υποταγμένο στην Τεχεράνη και υπερασπίζεται την πολιτική του αυτονομία. Η Ρωσία έχει παράσχει εκπαιδευτές και μηχανικούς, λίγους αλλά εξειδικευμένους, ενώ η Κίνα τους στέλνει κρυφά ηλεκτρονικό εξοπλισμό, μηχανικά εξαρτήματα και χρήματα, με στόχο να ενοχλήσει τις ΗΠΑ και να εξασφαλίσει ασυλία για τα εμπορικά πλοία που μεταφέρουν προϊόντα Made in China.
Οι ηγέτες της Ανσάρ Αλλάχ, σιίτες φονταμενταλιστές αλλά με ρεαλιστική προσέγγιση στα προβλήματα, κατάφεραν επίσης να σταθεροποιήσουν τις σχέσεις με τις ταραγμένες φυλετικές κοινότητες της Υεμένης. Σύμφωνα με δυτικές μυστικές υπηρεσίες, διαπραγματεύονται τώρα «μια συμφωνία με τον διάβολο»: μια συμμαχία με τους Σομαλούς Σαχάμπ, που θεωρητικά αποτελούν εχθρούς, καθώς είναι σουνίτες και μέλη της Αλ Κάιντα. Μαζί, φέρονται να ονειρεύονται την κατάληψη της Σοκότρα, του νησιού που φράζει τον Κόλπο του Αντεν, μια κίνηση που θα μπορούσε να απειλήσει και τη ζωτικής σημασίας διαδρομή μεταξύ Ασίας και Ευρώπης από τον Νότο.
