Σκληρό παζάρι χωρίς αποτέλεσμα συνεχίζεται ανάμεσα στη Ρωσία και την Κίνα για μια συμφωνία που θα μπορούσε να αλλάξει τον ενεργειακό χάρτη και να επηρεάσει τις διεθνείς ισορροπίες. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο αγωγός Power of Siberia 2 -γνωστός και ως Power of Baikal-, ένα έργο που, αν προχωρήσει, θα εξελιχθεί στη μεγαλύτερη υποδομή μεταφοράς φυσικού αερίου στον κόσμο.
Ο αγωγός σχεδιάζεται να περάσει μέσα από τη Μογγολία και να φέρει απευθείας τα ρωσικά κοιτάσματα της Αρκτικής στη βιομηχανική καρδιά της Κίνας. Η προβλεπόμενη δυναμικότητά του φτάνει τα 50 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα αερίου τον χρόνο, με τη συμφωνία να μιλά για τουλάχιστον τρεις δεκαετίες συνεργασίας.
Παρά τη στρατηγική σημασία του σχεδίου, οι συνομιλίες ανάμεσα στη Μόσχα και το Πεκίνο έχουν κολλήσει, καθώς οι δύο πλευρές παραμένουν πολύ μακριά στο οικονομικό κομμάτι. Η βασική διαφωνία αφορά την τιμή πώλησης του φυσικού αερίου ανά χίλια κυβικά μέτρα, με την κάθε πλευρά να υπερασπίζεται εντελώς διαφορετική γραμμή.
Η Κίνα, εκμεταλλευόμενη τη διαπραγματευτική της ισχύ και το γεγονός ότι η Ρωσία έχει απομακρυνθεί από τις δυτικές αγορές μετά την εισβολή στην Ουκρανία το 2022, πιέζει για πολύ χαμηλές τιμές. Από κινεζικής πλευράς, ο στόχος είναι τα περίπου 50 δολάρια ανά χίλια κυβικά μέτρα, επίπεδο αντίστοιχο με τις επιδοτούμενες τιμές για Ρώσους καταναλωτές, ή στην καλύτερη περίπτωση τα 120 με 130 δολάρια, δηλαδή το εσωτερικό βιομηχανικό τιμολόγιο της Ρωσίας.
Στον αντίποδα, η Gazprom ζητά ένα πολύ υψηλότερο μοντέλο τιμολόγησης. Η ρωσική πλευρά θέλει ως σημείο αναφοράς τον ήδη λειτουργικό αγωγό Power of Siberia 1, με τιμές που κινούνται στα 250 έως 260 δολάρια ανά χίλια κυβικά μέτρα, υποστηρίζοντας πως κάθε χαμηλότερο νούμερο θα έβαζε σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα του έργου.
Το αδιέξοδο φάνηκε και στο ανώτατο πολιτικό επίπεδο. Η πρόσφατη συνάντηση του Βλαντίμιρ Πούτιν και του Σι Τζινπίνγκ στο Μπισκέκ του Κιργιστάν, στο πλαίσιο της Συνόδου του Οργανισμού Συνεργασίας της Σανγκάης, ολοκληρώθηκε χωρίς την αναμενόμενη συμφωνία.
Έτσι, ένα γιγαντιαίο έργο μένει προς το παρόν στον αέρα, με το κόστος κατασκευής του να υπολογίζεται από 13,6 έως 34 δισεκατομμύρια δολάρια. Παρότι δεν έχει κλειδώσει ούτε η ημερομηνία έναρξης των εργασιών ούτε η τελική παράδοση, που τοποθετείται προς το 2030, οι αναλυτές θεωρούν πως αργά ή γρήγορα οι δύο πλευρές θα αναγκαστούν να βρουν μια κοινά αποδεκτή λύση.
Η παρουσία του αγωγού στο προσχέδιο του νέου πενταετούς πλάνου της Κίνας δείχνει ότι το Πεκίνο θέλει να ενισχύσει την ενεργειακή του ασφάλεια έξω από την αμερικανική επιρροή. Για τη Μόσχα, από την άλλη, το Power of Siberia 2 θεωρείται ο πιο σίγουρος δρόμος για τη μόνιμη στροφή των ενεργειακών ροών προς την Ανατολή.
