Η πορεία της Μάρω Κοντού στο θέατρο και τον ελληνικό κινηματογράφο δεν ξεγράφεται εύκολα: δεκαετίες επιτυχιών, ρόλοι που έμειναν και μια παρουσία που σφράγισε ολόκληρη εποχή. Παρ’ όλα αυτά, η εικόνα της σταρ με τα άφθονα υλικά αγαθά απέχει από την πραγματικότητα που αποκαλύπτεται τώρα, πάνω από σαράντα ημέρες μετά τον θάνατό της.
Το ενδιαφέρον των τελευταίων ημερών στρέφεται στην περιουσία που άφησε πίσω της και, κυρίως, στον άνθρωπο που βρέθηκε στο επίκεντρο των τελευταίων της επιθυμιών: τον ανιψιό της, που σύμφωνα με πληροφορίες βρισκόταν διαρκώς στο πλευρό της μέχρι τις τελευταίες της στιγμές και την στήριζε.
Όπως έχει γίνει γνωστό, και σύμφωνα με την εφημερίδα Espresso, η ηθοποιός είχε στην κατοχή της ένα ρετιρέ στο Κουκάκι, το οποίο και αποτελούσε το βασικό της περιουσιακό στοιχείο. Δεν προκύπτει ότι διέθετε εκτεταμένη ακίνητη περιουσία πέραν αυτού του ακινήτου.
Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν επίσης ότι δεν είχε αυτοκίνητο ούτε σημαντικές τραπεζικές καταθέσεις. Σε παλαιότερη αναφορά της, η ίδια είχε δηλώσει: «Ύστερα από 44 χρόνια στη σκηνή βγήκα στη σύνταξη με 17.000 δραχμές». Η φράση αυτή υπογραμμίζει τη διαφορά ανάμεσα στην καλλιτεχνική επιτυχία και την οικονομική ασφάλεια.
Η στενή σχέση με τον ανιψιό της φαίνεται πως αποτυπώθηκε και στην επιλογή της για τη μεταβίβαση της περιουσίας: σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η ίδια είχε αποφασίσει να περάσουν σε εκείνον όσα περιουσιακά στοιχεία διέθετε. Δεν πρόκειται, δηλαδή, για μια μεγάλη κληρονομιά με πολλά ακίνητα ή σημαντικά χρηματικά ποσά, αλλά για μια προσωπική απόφαση εμπιστοσύνης.
Η ιστορία της Μάρως Κοντού αναδεικνύει μια λιγότερο γνωστή όψη της ζωής των ανθρώπων του θεάματος: η δημοφιλία και η καλλιτεχνική καταξίωση δεν συνεπαγόταν αναγκαστικά οικονομική άνεση, ακόμη και για όσους πρωταγωνίστησαν επί δεκαετίες.
Πέρα όμως από αριθμούς και ακίνητα, η κληρονομιά που αφήνει η Μάρω Κοντού είναι πρωτίστως καλλιτεχνική: ερμηνείες που πέρασαν στην ιστορία, μνήμες από παραστάσεις και ταινίες, και μια παρουσία που συνεχίζει να συνδέεται με ένα κομμάτι της ελληνικής σκηνής και οθόνης.
Τελικά, η τελευταία της επιθυμία αποτυπώνει περισσότερο μια προσωπική επιλογή παρά μια οικονομική υπόθεση: να μεταβιβαστούν όσα είχε σε κάποιον που στάθηκε κοντά της, μακριά από την εικόνα μιας εντυπωσιακής κληρονομιάς.
