Η Κίνα και η ελληνική ναυτιλιακή διαχείριση ξεχωρίζουν ως οι βασικοί παράγοντες που θα διαμορφώσουν την επόμενη μέρα της παγκόσμιας ναυτιλίας, προκύπτει από την έρευνα Global Shipping Outlook 2026 της Kapa Research. Η μελέτη βασίζεται σε 314 συνεντεύξεις με πλοιοκτήτες και ανώτατα στελέχη ναυτιλιακών ομίλων, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν τον Μάιο και τον Ιούνιο του 2026, στην κορύφωση της κρίσης στα Στενά του Ορμούζ.
Η πιο εντυπωσιακή διαπίστωση είναι η μεταστροφή προς την Ανατολή: το 76% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η Ανατολή, και ειδικότερα η Κίνα και η Ινδία, θα καθορίσουν τις εξελίξεις στη ναυτιλία, ενώ μόλις το 17% δείχνει προτίμηση στις δυτικές δυνάμεις (ΗΠΑ, Ευρωπαϊκή Ένωση, Ιαπωνία, Καναδάς).
Στην αξιολόγηση συγκεκριμένων παραγόντων, η Κίνα κυριαρχεί: το 69% τη θεωρεί κορυφαία ναυπηγική δύναμη, το 62% την αναδεικνύει ως τον πλέον ανταγωνιστικό στόλο και το 72% την τοποθετεί ως τον μεγαλύτερο οικονομικό παράγοντα στη διεθνή ναυτιλία. Επιπλέον, το 96% των στελεχών αξιολογεί θετικά τον ρόλο της Κίνας για την ενίσχυση του κλάδου, σε σύγκριση με 79% για την ΕΕ και 73% για τις ΗΠΑ.
Παρά την άνοδο της Ανατολής, η Ελλάδα διατηρεί ισχυρή θέση: είναι η μοναδική χώρα που με 48% μπαίνει στη «διπλή» κορυφή μαζί με την Κίνα (62%) όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα του στόλου. Στην αξιολόγηση του management, μάλιστα, η Ελλάδα προηγείται με 42%, αφήνοντας την Κίνα στο 17%.
Η έρευνα καταγράφει επίσης σαφή προτίμηση απέναντι σε ηγεσίες που θεωρούνται πιο προβλέψιμες για τον επιχειρηματικό σχεδιασμό. Ο Σι Τζινπίνγκ προηγείται με καθαρό δείκτη θετικών απόψεων +44 μονάδες, ακολουθούμενος από τον πρωθυπουργό της Ινδίας Ναρέντρα Μόντι (+24), τον Πέδρο Σάντσεθ (+20) και τον Κυριάκο Μητσοτάκη (+19). Θετικό ισοζύγιο εμφανίζουν ακόμη ο Αντόνιο Γκουτέρες (+18) και η Τζόρτζια Μελόνι (+14), ενώ ο Εμανουέλ Μακρόν κινείται σχεδόν ουδέτερα (+1).
Στον αντίποδα, ιδιαίτερα αρνητικές αξιολογήσεις σημειώνονται για ηγέτες συνδεόμενους με μεγάλες γεωπολιτικές συγκρούσεις: Μπενιαμίν Νετανιάχου -55, Ταγίπ Ερντογάν -42, Βολοντίμιρ Ζελένσκι -39, Ντόναλντ Τραμπ -36 και Βλαντίμιρ Πούτιν -34. Η Kapa Research επισημαίνει ότι αυτή η εικόνα ενισχύει την αντίληψη πως η Ανατολή προσφέρει μεγαλύτερη προβλεψιμότητα, ενώ οι δυτικές γεωπολιτικές αντιπαραθέσεις προσθέτουν αβεβαιότητα.
Οι γεωπολιτικές κρίσεις —Ουκρανία, Ερυθρά Θάλασσα, Μέση Ανατολή— αναδεικνύονται ως το σοβαρότερο πρόβλημα για το 76% των στελεχών. Παρ’ όλα αυτά, ένα σημαντικό τμήμα της αγοράς βλέπει και επιχειρηματικές ευκαιρίες: στην περίπτωση των Στενών του Ορμούζ, το 40% χαρακτηρίζει τη κρίση ως πηγή νέων ευκαιριών για την εταιρεία του, το 36% δηλώνει ότι δεν έχει ουσιαστική επίδραση και το 23% ότι δημιουργεί σημαντικά εμπόδια. Σε εταιρείες με στόλους άνω του 1 εκατ. dwt, όσοι βλέπουν ευκαιρίες ανεβαίνουν στο 47%.
Γενικότερα, το 46% των στελεχών θεωρεί ότι η ναυτιλία μπορεί να ωφεληθεί από τις αναταράξεις, με τα στελέχη που εδρεύουν στην Ελλάδα να φτάνουν στο 55%. Το 94% δηλώνει αισιόδοξο ή μάλλον αισιόδοξο για την πορεία της δικής του εταιρείας.
Στο μέτωπο της «πράσινης» μετάβασης, το 70% θεωρεί τη σχέση ανάμεσα σε περιβαλλοντικούς κανονισμούς και ανταγωνιστικότητα ως κεντρικό ζήτημα για το μέλλον. Η Kapa Research εντοπίζει μια βαθύτερη σύγκρουση Δύσης–Ανατολής: ενώ η Ευρώπη αυξάνει το κόστος συμμόρφωσης στην πράσινη μετάβαση, η Κίνα επενδύει στη ναυπηγική και την παραγωγική ανταγωνιστικότητα. Όπως συνοψίζει ένας έλληνας πλοιοκτήτης: «Εμείς πληρώνουμε για να γίνουμε “πράσινοι”. Εκείνοι πληρώνουν για να γίνουν ανταγωνιστικοί».
Σχεδόν το 68% των στελεχών εμφανίζεται απαισιόδοξο για την επίτευξη του net zero του IMO έως το 2050, ενώ το 55% θεωρεί ότι το EU ETS πλήττει κυρίως την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα — στην Ελλάδα το ποσοστό ανεβαίνει στο 65%.
Οι αμφιβολίες γίνονται εμφανείς και στις επιλογές καυσίμων για το 2035: τα βιοκαύσιμα θεωρούνται βιώσιμη επιλογή από το 40%, το LNG από το 37%, ενώ το 30% εξακολουθεί να θεωρεί το diesel ως το μόνο βιώσιμο καύσιμο. Κύρια εμπόδια καταγράφονται η διαθεσιμότητα των εναλλακτικών καυσίμων (56%) και το κόστος (44%).
