Ένα ηλικιωμένο σκυλί, που έχει παραλύσει στα πίσω άκρα και αδυνατεί ακόμη και να πιει νερό χωρίς ανθρώπινη βοήθεια, παραμένει κλειδωμένο σε σπίτι στο Αμπελάκι Σαλαμίνας, ενώ εθελοντές και κάτοικοι της περιοχής ζητούν την άμεση απομάκρυνσή του. Ωστόσο, όπως καταγγέλλει η πρόεδρος του φιλοζωικού σωματείου ΚΑΡΔΙΑ, Βικτωρία Στρατηγού, μέχρι στιγμής ο εισαγγελέας Πειραιώς δεν έχει διατάξει την αφαίρεση του ζώου.
Το σκυλί ζούσε επί χρόνια σε αυλή στην οδό Αγίου Κωνσταντίνου, μετά τον θάνατο των ανθρώπων που το φρόντιζαν. Η κόρη τους, η οποία ανέλαβε στη συνέχεια την ευθύνη για το ζώο, φέρεται να το επισκεπτόταν μόλις μία ή δύο φορές τον μήνα, ενώ την καθημερινή σίτιση και την παροχή νερού είχαν στην πράξη αναλάβει γείτονες και εθελοντές.
Η κατάσταση του ζώου δεν είναι καινούργιο θέμα. Σύμφωνα με πληροφορίες, πριν από περίπου τέσσερα χρόνια είχε υπάρξει δημόσια καταγγελία για τις συνθήκες διαβίωσής του και μέλος φιλοζωικού σωματείου είχε αναλάβει τότε τη θεραπεία και τη σίτισή του. Στη συνέχεια, όμως, η πρόσβαση εθελοντών και γειτόνων στο ζώο περιορίστηκε, καθώς η υπεύθυνη φέρεται να δήλωσε ότι θα αναλάμβανε η ίδια τη φροντίδα του.
Μάλιστα, στο παρελθόν είχε βρεθεί και οικογένεια που ενδιαφερόταν να υιοθετήσει το ζώο μέσω άλλου φιλοζωικού σωματείου, όμως η ιδιοκτήτρια φέρεται να αρνήθηκε, καθώς το ήθελε για φύλακα.
«Αυτό το ζώο και πριν από ενάμιση χρόνο ήταν πάλι αποστεωμένο. Είχα δεχθεί ξανά καταγγελίες για τις συνθήκες διαβίωσής του», δηλώνει στα «ΝΕΑ» η Βικτωρία Στρατηγού.
Η κ. Στρατηγού περιγράφει ότι σε συνεννόηση με άλλη εθελόντρια οργανώθηκε εκ νέου η καθημερινή φροντίδα του σκύλου, με δικά της έξοδα. «Παρακάλεσα εθελόντρια να πηγαίνει να το ταΐζει και να το ποτίζει. Μου έλεγε, όμως, ότι συχνά κατέστρεφαν τους κουβάδες που χρησιμοποιούσε και αναγκαζόταν να βρίσκει άλλους τρόπους για να του παρέχει τροφή και νερό. Στη συνέχεια ενημερώσαμε τη γειτόνισσα που μένει απέναντι και την παρακαλέσαμε να το φροντίζει. Μέχρι και σήμερα, με δικές μου δαπάνες, το φρόντιζαν γείτονες και εθελοντές», αναφέρει.
Κατά τη διάρκεια των έντονων βροχών, η κατάσταση του ζώου επιβαρυνόταν λόγω των προβλημάτων στις αρθρώσεις του. Εθελόντρια προσπαθούσε να τοποθετεί το σπιτάκι του σε υπερυψωμένο σημείο για να προστατεύεται από τα νερά, ωστόσο, όπως καταγγέλλει η κ. Στρατηγού, αυτό μετακινούνταν εκ νέου στην πίσω αυλή.
Τα ξημερώματα της 18ης Αυγούστου γειτόνισσα διαπίστωσε ότι το σκυλί δεν μπορούσε πλέον να στηρίξει τα πίσω πόδια του και ενημέρωσε το φιλοζωικό σωματείο. «Το ζώο ούρλιαζε. Δεν μπορούσε να σηκωθεί, δεν μπορούσε ούτε να πάει μόνο του στο νερό ούτε στο φαγητό», δηλώνει η κ. Στρατηγού.
Ένας ακόμη γείτονας προχώρησε σε τηλεφωνική καταγγελία και ενημερώθηκε η Αστυνομία. Στις 19 Αυγούστου η υπεύθυνη για το ζώο εμφανίστηκε και, μαζί με εθελόντρια, το μετέφερε σε κτηνίατρο. Η κ. Στρατηγού καταγγέλλει ότι μέχρι εκείνη τη στιγμή το σκυλί δεν έφερε ηλεκτρονική σήμανση και ότι τοποθετήθηκε microchip κατά την επίσκεψή του στον κτηνίατρο.
Οι εθελοντές ζήτησαν είτε να μεταφερθεί το ζώο σε χώρο όπου θα μπορούσε να έχει συνεχή φροντίδα είτε να τους παραδοθούν τα κλειδιά του σπιτιού, ώστε να μπορούν να έχουν πρόσβαση και να το ταΐζουν, να το ποτίζουν και να το περιποιούνται. Όπως καταγγέλλουν, κάτι τέτοιο δεν έγινε. Αντίθετα, το ζώο κλειδώθηκε μέσα στο σπίτι και η υπεύθυνη αποχώρησε. «Το ζώο έχει μείνει μόνο του, ενώ δεν μπορεί να μετακινηθεί για να πιει νερό ή να φάει. Δεν μπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί», λέει η κ. Στρατηγού.
Παρά την κατάσταση και τις επανειλημμένες καταγγελίες, μέχρι στιγμής δεν έχει εκδοθεί εντολή για την αφαίρεσή του. «Ο εισαγγελέας Πειραιώς αρνείται να αφαιρέσει το ζώο, γιατί κρίνει ότι είναι μεγάλο σε ηλικία, έχει προβλήματα υγείας και φροντίζεται», δηλώνει η Βικτωρία Στρατηγού στα «ΝΕΑ».
Η Ειδική Γραμματεία για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς έχει ενημερωθεί από το πρωί για την υπόθεση και, σύμφωνα με την πρόεδρο του σωματείου, «είναι από το πρωί στο πλευρό μας». Παράλληλα, έχει υπάρξει παρέμβαση τόσο στο Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας όσο και στο τοπικό Αστυνομικό Τμήμα. Για την υπόθεση έχει ενημερωθεί και ο δήμαρχος Σαλαμίνας, Γιώργος Παναγόπουλος.
Ιδιαίτερα σοβαρή είναι και η μαρτυρία γειτόνισσας στα «ΝΕΑ», σύμφωνα με την οποία συγγενικό πρόσωπο και γείτονας ζητούσαν να σταματήσουν να σιτίζουν το ζώο «για να πεθάνει», επειδή, όπως φέρονται να υποστήριζαν, οι ακαθαρσίες του προκαλούσαν έντονη δυσοσμία.
Οι εθελοντές αναρωτιούνται πώς μπορεί να θεωρείται ότι ένα ζώο «φροντίζεται», όταν είναι παράλυτο, έχει μείνει μόνο του και δεν μπορεί να φτάσει ούτε στο νερό ούτε στο φαγητό του. Και κυρίως, πόσο ακόμη θα πρέπει να επιδεινωθεί η κατάστασή του προκειμένου να κριθεί αναγκαία η απομάκρυνσή του;
