Η στρατηγική επιλογή της χώρας να επενδύσει σε μια ασύμμετρη τεχνολογική υπεροχή αποδεικνύεται σήμερα ρεαλιστική και έξυπνη: αντί να εγκλωβιστεί σε μια εξαντλητική κούρσα ποσοτικών εξοπλισμών με την Τουρκία, επιδιώκει να διαμορφώσει πλεονεκτήματα που δεν μετρώνται απλώς με τον αριθμό των πλοίων.
Με άλλα λόγια, αυτό που στην έννοια της αποτροπής ονομάζουμε «ισχύ» δεν περιορίζεται πια στην πληθωρική παρουσία επιφανειακών μονάδων. Η εποχή που κρινόταν η υπεροχή αποκλειστικά από τη ρυμούλκηση πολεμικών μέσων έχει περάσει· παίζουν ρόλο οι δυνατότητες συλλογής πληροφοριών, η ισχύς στο ηλεκτρονικό πεδίο και η διαχείριση αυτόνομων συστημάτων.
Οι εξελίξεις στην Ουκρανία και οι αναταράξεις στη Μέση Ανατολή έχουν μεταβάλει ραγδαία το πλαίσιο των συγκρούσεων και υπενθυμίζουν ότι η προετοιμασία πρέπει να αλλάξει. Ο συγκερασμός κλασικών συμβατικών μέσων με προηγμένες τεχνολογίες αποτελεί πια βασική προϋπόθεση για όποια χώρα επιδιώκει αξιόπιστη άμυνα.
Στο θαλάσσιο περιβάλλον μάλιστα, μεγάλο μέρος του συσχετισμού δυνάμεων θα κριθεί κάτω από το νερό. Εδώ απαιτείται ποιοτικός εξοπλισμός, επένδυση σε ανθυποβρυχιακές δυνατότητες και στην ανάπτυξη ολοκληρωμένων δικτύων αισθητήρων· και πολύ κρίσιμη είναι η συγκρότηση της Διοίκησης Αυτόνομων Συστημάτων Ναυτικών Επιχειρήσεων (ΔΑΣΝΕ).
Οι γεωπολιτικές προκλήσεις και οι ασύμμετροι κίνδυνοι πολλαπλασιάζονται· δεν αφορούν μόνο τη θάλασσα, αλλά η θάλασσα είναι ένα πεδίο όπου μπορούμε και πρέπει να ανανεώσουμε δόγμα και μέσα ισχύος. Η νέα εποχή έχει ήδη δείξει πως το να πας σε εμπλοκές με κλασικούς τρόπους είναι «σαν να θες να αναμετρηθείς με μια ψηφιακή εποχή φορώντας αναλογικό ρολόι».
Συμπερασματικά, η επένδυση σε τεχνολογική υπεροχή, η ενίσχυση των υποβρυχίων και των αυτόνομων δυνατοτήτων και η αναδιάρθρωση των διοικητικών σχηματισμών είναι επιλογές που καθορίζουν πολύ περισσότερο από μια απλή λογιστική των πλοίων το μέλλον της ασφάλειας στο Αιγαίο και στην ευρύτερη περιοχή.
