Στα άκρα φτάνει η UEFA προκειμένου να σταματήσει το σχέδιο-έκτρωμα του Τζιάνι Ινφαντίνο για πώληση μετοχών του Μουντιάλ σε ιδιώτες επενδυτές.
Αν και η FIFA προσπάθησε να κατευνάσει τα πλήθη, η UEFA αποφάσισε να δράσει άμεσα και για αυτό μετά την έκτακτη συνεδρίαση των 55 ευρωπαϊκών ομοσπονδιών αποφασίστηκε το μποϊκοτάζ σε όλες τις διοργανώσεις που είναι υπό τον έλεγχο της παγκόσμιας ομοσπονδίας. Αυτό σημαίνει πως καμία ευρωπαϊκή εθνική ομάδα δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε Μουντιάλ (οποιασδήποτε ηλικιακής κατηγορίας και φύλου) και προφανώς επηρεάζεται και το Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων.
Η UEFA ξεκαθάρισε πως δεν σκοπεύει να κάνει πίσω και έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα πως «το παγκόσμιο κύπελλο δεν πωλείται», τονίζοντας ότι αυτό το μοντέλο δεν έχει καμία θέση στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο.
Η ανακοίνωση:
«Η UEFA και οι 55 εθνικές της ομοσπονδίες στέκονται ενωμένες. Απορρίπτουμε ομόφωνα και κατηγορηματικά την πρόταση της FIFA να μεταβιβάσει ιδιοκτησιακά δικαιώματα στο Παγκόσμιο Κύπελλο και σε άλλες διοργανώσεις της FIFA σε ιδιώτες επενδυτές.
Το Παγκόσμιο Κύπελλο δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως επενδυτικό προϊόν. Αποτελεί μία από τις σημαντικότερες κληρονομιές του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Χτίστηκε επί γενιές από ποδοσφαιριστές, εθνικές ομάδες και φιλάθλους σε κάθε ήπειρο. Κανένα μέρος αυτής της κληρονομιάς δεν πρέπει ποτέ να παραχωρηθεί σε ιδιώτες επενδυτές. Το Παγκόσμιο Κύπελλο δεν πωλείται.
Είναι ταυτόχρονα ανεύθυνο και αδικαιολόγητο το γεγονός ότι μια πρόταση τόσο μεγάλης σημασίας για το ποδόσφαιρο σχεδιάστηκε μυστικά και έφτασε ένα βήμα πριν από την έγκρισή της, χωρίς καμία ουσιαστική διαβούλευση με όσους έχουν την ευθύνη να διαφυλάσσουν το άθλημα. Δεν πρόκειται απλώς για μια βαθιά αποτυχία ηγεσίας, αλλά για πλήρη εγκατάλειψη του καθήκοντος της FIFA ως θεματοφύλακα του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Οι εθνικές ομοσπονδίες σε όλο τον κόσμο βρίσκονται πλέον αντιμέτωπες με ένα τελεσίγραφο: είτε θα αποδεχθούν την αμετάκλητη παραχώρηση των κορυφαίων διοργανώσεων του ποδοσφαίρου είτε θα υποστούν τις συνέπειες. Αυτό δεν αποτελεί «δημοκρατική απόφαση», αλλά διακυβέρνηση μέσω εκφοβισμού – μια πράξη εξαναγκασμού ανάξια ενός οργανισμού που έχει αναλάβει τη διαχείριση του παγκόσμιου παιχνιδιού.
Ωστόσο, η αντίθεσή μας ξεπερνά κατά πολύ τη διαδικασία.
Από τη στιγμή που εξωτερικοί επενδυτές αποκτούν ιδιοκτησιακά δικαιώματα στις διοργανώσεις της FIFA, το ποδόσφαιρο αλλάζει για πάντα. Η εμπορική απόδοση μετατρέπεται σε μόνιμη υποχρέωση. Οι απαιτήσεις των επενδυτών γίνονται καθημερινή πίεση. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, κάθε απόφαση για το διεθνές αγωνιστικό ημερολόγιο, κάθε απόφαση για τη μορφή των διοργανώσεων και κάθε απόφαση που διαμορφώνει το μέλλον του ποδοσφαίρου δεν θα λαμβάνεται με γνώμονα το συμφέρον του αθλήματος, αλλά με γνώμονα το συμφέρον των μετόχων.
Αυτό το μοντέλο δεν έχει θέση στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο. Το μέλλον του αθλήματος δεν μπορεί να καθορίζεται από τις προσδοκίες όσων πρωταρχικό τους καθήκον είναι η μεγιστοποίηση της οικονομικής απόδοσης. Ούτε τα συμφέροντα των εθνικών ομοσπονδιών, των λιγκών, των συλλόγων, των ποδοσφαιριστών και των φιλάθλων μπορούν να υποτάσσονται στις αποδόσεις των επενδυτών. Το ποδόσφαιρο δεν μπορεί να υποθηκεύσει το μέλλον του για οικονομικό όφελος.
Η θέση της Ευρώπης είναι ξεκάθαρη. Δεν πρόκειται ποτέ να νομιμοποιήσουμε αυτό το μοντέλο. Κανείς δεν έχει το ηθικό δικαίωμα να πουλήσει κάτι που απλώς κρατά ως παρακαταθήκη για την επόμενη γενιά.
Ως αποτέλεσμα της σημερινής συζήτησης, καμία εθνική ομάδα-μέλος της UEFA δεν θα συμμετάσχει σε οποιαδήποτε διοργάνωση της FIFA όσο αυτές οι προτάσεις παραμένουν ενεργές, εκτός εάν η συγκεκριμένη πρόταση αποσυρθεί πλήρως και δοθούν δεσμευτικές εγγυήσεις ότι η FIFA δεν θα ανοίξει ποτέ ξανά τη διακυβέρνηση ή τις διοργανώσεις της σε ιδιωτική ιδιοκτησία.
Κανείς δεν πρέπει να έχει την παραμικρή αμφιβολία: η UEFA και οι εθνικές της ομοσπονδίες θα αντιταχθούν σε αυτά τα σχέδια με απόλυτη αποφασιστικότητα.
Υπάρχουν στιγμές που οι θεσμοί κρίνονται όχι από όσα είναι διατεθειμένοι να αποδεχθούν, αλλά από όσα αρνούνται να διαπραγματευτούν. Αυτή είναι μία από αυτές τις στιγμές.
Ορισμένα πράγματα είναι απλώς πολύ σημαντικά για να πωληθούν. Το Παγκόσμιο Κύπελλο της FIFA ανήκει στο ποδόσφαιρο. Πάντα ανήκε και πάντα θα ανήκει σε αυτό. Και όσο η Ευρώπη έχει φωνή, δεν θα είναι ποτέ προς πώληση».
