Σήμερα, Τρίτη 23 Ιουλίου, σύμφωνα με το εορτολόγιο, η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Προφήτου Ιεζεκιήλ καθώς και των Ιερομαρτύρων Απολλιναρίου και Βιταλίου, επισκόπων Ραβέννης.
Ανάμεσα στα πιο γνωστά επεισόδια του Προφήτου Ιεζεκιήλ είναι το όραμα της θαυματουργικής «ζωογόνησης των γυμνών οστών», όπου τα άψυχα οστά αναβιώνουν δια της εντολής του Θεού. Η προφητεία αυτή διαβάζεται στους Ιερούς Ναούς κατά τον Εσπερινό του Μεγάλου Σαββάτου —τη βραδιά μετά την περιφορά του Επιταφίου— και ερμηνεύεται ως προεικόνιση της ανάστασης των νεκρών, που θα πραγματοποιηθεί κατά τη Δευτέρα Παρουσία του Χριστού.
Ο Προφήτης Ιεζεκιήλ έζησε κατά τους χρόνους του Ναβουχοδονόσορα, τον έκτο αιώνα π.Χ. (κατ’ άλλους το 477 π.Χ.). Γεννήθηκε σε ιερατική οικογένεια· ο πατέρας του, Βουζί, ήταν ιερέας και οδηγήθηκε αιχμάλωτος στη Βαβυλώνα μετά την πρώτη κατάληψη της Ιερουσαλήμ, το 598 π.Χ.
Η ανατροφή του υπήρξε βαθιά δεσμευμένη στα πατροπαράδοτα ήθη και στη θρησκευτική αυστηρότητα. Ο Ιεζεκιήλ ξεχώριζε για την αδιάλλακτη στάση του απέναντι στην αμαρτία και την ειδωλολατρία· δεν δίσταζε να καταδικάζει με θάρρος την υπεροψία και την αλαζονεία των άρχοντων. Λόγω αυτού είχε μεγάλη απήχηση στο λαό, και πολλοί —συμπεριλαμβανομένων και πρεσβυτέρων Ιουδαίων— προσέφευγαν σε αυτόν για συμβουλή.
Το βιβλίο του Ιεζεκιήλ διαιρείται παραδοσιακά σε τρία μέρη: το πρώτο περιλαμβάνει προειδοποιήσεις για την επικείμενη καταστροφή της Ιερουσαλήμ, το δεύτερο αφορά προφητείες καταδίκης εναντίον διάφορων ειδωλολατρικών εθνών, και το τρίτο συγκεντρώνει προφητικές αναφορές σε ποικίλα θέματα, μεταξύ των οποίων και το όραμα των οστών.
Η παράδοση θέλει τον Ιεζεκιήλ να πέφτει θύμα μίας τοπικής σύγκρουσης· αναφέρεται ότι φονεύθηκε από μέλη της φυλής του Γάδ επειδή αντιτάχθηκε στις ειδωλολατρικές τους ροπές. Η ταφή του τοποθετείται, σύμφωνα με την παράδοση, στη σημερινή Βαγδάτη του Ιράκ.
