Είναι, πραγματικά, από τις στιγμές που δεν βρίσκεις τα λόγια. Αφήνεις την καρδιά και τις αναμνήσεις να σε συνεπάρουν. Δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς αν αγαπάς το ποδόσφαιρο, δεν μπορείς να το δεις με άλλη, πιο ψυχρή ματιά.
Γιατί αυτός είναι το ποδόσφαιρο. Αυτός, σε μεγάλο βαθμό, μάς έκανε να το δούμε όπως δεν το έχουμε ξαναδεί. Αυτός μας χάρισε μοναδικές στιγμές μαγείας, δάκρυα χαράς, ενθουσιασμού και τώρα ένα βουρκωμένο, ένα πληγωμένο «αντίο» κι ας ξέρει και ο ίδιος μέσα του πως έχει καταφέρει τα πάντα.
Την Κυριακή, μετά τον τελικό και τον πανάξιο παγκόσμιο τίτλο της Ισπανίας, λύγισε. Δεν ήταν τόσο για την ήττα, όσο για το γεγονός πως αγωνίστηκε για τελευταία φορά στη μεγάλη σκηνή (τη μεγαλύτερη) του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Ήταν το δικό του συγκινητικό αντίο στους οπαδούς της Αλμπισελέστε, ο δικός του τρόπος να πει «ευχαριστώ» κι ας του τα χρωστάμε όλα εμείς.
Με δύο λέξεις; Λιονέλ Μέσι. Pulga.
ΔΕΙΤΕ ΤΟΝ, ΝΙΩΣΤΕ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ, ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΘΑ ΤΗ ΔΙΗΓΟΥΜΑΣΤΕ ΣΕ ΠΑΙΔΙΑ, ΕΓΓΟΝΙΑ ΚΑΙ Ο,ΤΙ ΕΥΛΟΓΗΘΕΙ ΝΑ ΖΗΣΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ
