Ο γραμματέας της Πειραιώς έσπευσε να απορρίψει τα πρωτοσέλιδα που περιέγραψαν τις εμπρηστικές επιθέσεις στα σπίτια στελεχών της ΝΔ ως «τυφλό χτύπημα» και επέλεξε άλλη γραμμή: να επισημάνει ότι οι δράστες «έβλεπαν πού χτυπούσαν». «Αυτοί οι τρομοκράτες έβλεπαν πού χτυπούσαν. Επέλεξαν συνειδητά να χτυπήσουν στο σπίτι, την πολυκατοικία απλών ανθρώπων, αναλαμβάνοντας την ευθύνη να σκοτώσουν. Εβλεπαν πολύ καλά την πολιτική ιδιότητα απλών ανθρώπων, που στη θέση τους μπορούσε να είναι ο καθένας από εμάς», είπε από τηλεπλατό, επιχειρώντας να δώσει πολιτική διάσταση στα περιστατικά.
Προηγουμένως, σε άλλο τηλεοπτικό σταθμό, είχε περιγράψει τα γκαζάκια ως «αντίποινα», συνδέοντάς τα ευθέως με τις παρεμβάσεις της παράταξής του στην τήρηση της νομιμότητας στα πανεπιστήμια — «έκανε τις καταλήψεις, βιβλιοθήκες», όπως είπε — και υπέδειξε ότι το κύμα βίας αποτελεί αντίδραση σε αυτές τις κινήσεις. Παράλληλα, απαίτησε από τη Δικαιοσύνη «να κάνουν καλά τη δουλειά τους», καλώντας σε γρήγορη και αποτελεσματική διαλεύκανση των υποθέσεων.
Ο ίδιος δεν σταμάτησε στην καταγγελτική ρητορική απέναντι στους δράστες. Ζήτησε να αναζητηθούν και οι πολιτικοί υπεύθυνοι για το περιβάλλον που επέτρεψε τέτοιες ενέργειες, κατηγορώντας τους πολιτικούς αντιπάλους και ειδικά τον Τσίπρα ότι καλλιέργησαν ένα «εμφυλιοπολεμικό» κλίμα, το οποίο, κατά την ερμηνεία του, διευκόλυνε την δράση των αντιεξουσιαστών.
Η αντίδραση από την πλευρά της αντιπολίτευσης και ανεξάρτητων παρατηρητών ήταν άμεση: σημειώνουν ότι η μετατόπιση της ευθύνης στο πολιτικό περιβάλλον και η επιμονή σε μικροκομματικά επιχειρήματα δεν αποσυνδέει την κυβέρνηση από την ίδια τη ρητορική της. Όπως τονίζεται, ο άνθρωπος που ανέλαβε να «ξυπνήσει» τον μηχανισμό του κυβερνώντος κόμματος επενδύει σε μια ρητορική που, ενώ καταδικάζει τον «ακραίο» πολιτικό λόγο, συμβάλλει και η ίδια στην πόλωση.
Στο πολιτικό παρασκήνιο επισημαίνεται ότι η όξυνση δεν είναι μονομερής: η τοξική ατμόσφαιρα γεννιέται και τρέφεται από συμπεριφορές και μηνύματα και από τις δύο πλευρές. Το συμπέρασμα που κυριαρχεί είναι ότι το «εμφυλιοπολεμικό» κλίμα θέλει πάντα δύο — και ότι η προσπάθεια να μεταφερθεί εξ ολοκλήρου η ευθύνη στους αντιπάλους εξυπηρετεί όσο και την άμυνα του πολιτικού μηχανισμού που καλείται να υπερασπιστεί τις επιλογές του.
