Τα παχύδερμα μεταφέρθηκαν αεροπορικώς στο πάρκο εντός της εβδομάδας. «Τους επανεισάγουμε στο φυσικό περιβάλλον τους», δήλωσε ο διαχειριστής του πάρκου, Μάικλ Πέλχαμ, σχολιάζοντας την επιχείρηση που χρειάστηκε λεπτομερή σχεδιασμό και συνεργασία μεταξύ τοπικών και διεθνών φορέων.
Η κίνηση αυτή έχει ιστορικό υπόβαθρο: στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η λαθροθηρία χτύπησε ανελέητα το Ματουσαντόνα, μειώνοντας τον πληθυσμό από 250 σε μόλις 16 ζώα μέσα σε ένα χρόνο. Ο συνολικός αριθμός των μαύρων ρινόκερων στην κοιλάδα του ποταμού Ζαμβέζη κατρακύλησε τότε από 3.500 σε 400, σύμφωνα με στοιχεία που υπενθύμισε ο Πέλχαμ.
«Υπό αυτές τις συνθήκες, φοβόμασταν ότι θα χάναμε όλη τη γενετική κληρονομιά τους και για τον λόγο αυτό τα ζώα που επέζησαν μετακινήθηκαν αλλού», σημείωσε ο ίδιος, εξηγώντας γιατί είχαν απομακρυνθεί ρινόκεροι προς άλλα πάρκα της Ζιμπάμπουε καθώς και περίπου είκοσι στην Αυστραλία και το Τέξας.
Ο Πέλχαμ τόνισε ότι η πρωτοβουλία στο Ματουσαντόνα είναι πρωτοποριακή για την Αφρική: σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η πρώτη φορά στην Αφρική που εφαρμόζεται ένα τόσο εκτεταμένο πρόγραμμα επανεισαγωγής ζώων που κινδυνεύουν με εξαφάνιση, και θεωρείται πρότυπο για παρόμοιες προσπάθειες που στοχεύουν στην ανάκτηση ειδών που έχουν πληγεί από τη λαθροθηρία και την απώλεια οικοτόπων.
Αναφερόμενος στους ίδιους τους ρινόκερους, ο Πέλχαμ πρόσθεσε: «Κάποια από τα ζώα που βγάλαμε από το Ματουσαντόνα στις αρχές της δεκαετίας του 1990 ζουν ακόμη, αλλά είναι πολύ γέρικα για να επιστρέψουν και πάλι εδώ. Αλλά οι απόγονοί τους ήρθαν», εκφράζοντας συγκίνηση για την επιστροφή των απογόνων στο φυσικό τους περιβάλλον.
Για να μειωθεί ο κίνδυνος νέων επιθέσεων από λαθροθήρες, τα κέρατα των ρινόκερων έχουν κοπεί προληπτικά, ενώ στο πάρκο εφαρμόζονται σύγχρονες τεχνολογίες επιτήρησης, όπως μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πομποί παρακολούθησης. Άλλοι 20 ρινόκεροι αναμένεται να μεταφερθούν στο πάρκο μέσα στο επόμενο έτος, ενισχύοντας τον πληθυσμό και τις πιθανότητες ανάκαμψης.
Τα ιστορικά στοιχεία δείχνουν την κρισιμότητα της κατάστασης: το 1970 υπήρχαν περίπου 65.000 μαύροι ρινόκεροι παγκοσμίως, ενώ μέσα σε δύο δεκαετίες ο αριθμός τους κατέρρευσε στα 2.300, σύμφωνα με το Διεθνές Ίδρυμα Ρινόκερων. Χάρη στις εντατικές προσπάθειες προστασίας, ο πληθυσμός έχει πλέον αυξηθεί στα 6.800 ζώα, δίνοντας ελπίδα για τη μακροπρόθεσμη επιβίωση του είδους.
