Χρειάστηκε να περάσει ένας χρόνος προκειμένου να ηττηθεί ο Ολυμπιακός στο ΟΑΚΑ. Μετά το σερί νικών σε όλες τις διοργανώσεις που ξεκίνησε από τον περυσινό τρίτο τελικό και που ολοκληρώθηκε με τον ανεπανάληπτο θρίαμβο του πρόσφατου φάιναλ φορ και της 4ης Ευρωλίγκας, οι Ερυθρόλευκοι αποχώρησαν ηττημένοι από το Μαρούσι. Το μπάσκετ βεβαίως έχει περάσει ήδη σε δεύτερη μοίρα, ακριβώς όπως συνέβη και πέρυσι τέτοια εποχή.
Σε έναν ωκεανό τοξικότητας που φέρει φαρδιά πλατιά την υπογραφή του πράσινου οργανισμού και του ιδιοκτήτη του, ό,τι συμβαίνει εντός των τεσσάρων γραμμών θα έχει δευτερεύουσα σημασία. Το δόγμα «νίκη με κάθε τρόπο και κάθε κόστος» συνεχίζει να βρίσκει εφαρμογή με θύμα το ελληνικό μπάσκετ. Και προκειμένου να έρθει αυτή η νίκη, θα επιστρατευτεί κάθε μέσο: από ντου του Δημήτρη Γιαννακόπουλου για να βρίσει χυδαία τους διαιτητές μέσα στον αγωνιστικό χώρο(!) μέχρι και βρώμικα χτυπήματα όπως του Λεσόρ στον Χολ που λίγο έλειψε να τραυματιστεί πολύ σοβαρά χτυπώντας στη βάση της μπασκέτας.
Την ώρα που συνέβαιναν όλα αυτά τρεις δύστυχοι τύποι με γκρι μπλούζες έκαναν ακριβώς ό,τι τους ζήτησαν εκείνοι που τους έστειλαν στο ΟΑΚΑ. Ειδικά το σεσημασμένο δίδυμο Παπαπέτρου – Τηγάνη αποτελούσε από την αρχή μια διαρκή υπενθύμιση πως ο ΠΑΟ έπρεπε να νικήσει με κάθε τρόπο και κάθε κόστος. Το έργο τους διευκολύνθηκε βεβαίως από τη συνολικά κακή εικόνα των παικτών του Μπαρτζώκα, που μετά το πολύ καλό τους ξεκίνημα σταμάτησαν να βρίσκουν λύσεις στην επίθεση και σιγά-σιγά έκαναν χώρο στους Πράσινους.
Αυτή τη φορά ο Χέιζ-Ντέιβις δεν ήταν τουρίστας, το δίδυμο Βεζένκοφ – Πίτερς ήταν σε άλλο γήπεδο και δίχως ίχνος υπερβολής ο Αμερικανός ήταν από μόνος του αρκετός για να οδηγήσει τον ΠΑΟ σε μια εύκολη νίκη. Από την άλλη, ο Ολυμπιακός έμοιαζε με ομάδα χωρίς σφυγμό με το που ξεκίνησε το δεύτερο ημίχρονο και από τη στιγμή που οι γηπεδούχοι βρέθηκαν με διψήφια διαφορά ήταν σαφές ότι δεν θα υπάρξει γυρισμός.
Προσπαθήσαμε να δώσουμε χώρο στο μπάσκετ, όμως είπαμε και πιο πάνω ότι το άθλημα στην Ελλάδα αιμορραγεί όποτε έρχεται η ώρα των τελικών της GBL. Όχι ότι όλα είναι υπέροχα το υπόλοιπο διάστημα, ωστόσο με το που μπαίνει ο Ιούνιος τα επίπεδα της τοξικότητας εκτοξεύονται πολύ πάνω από το όριο του συναγερμού.
Η μοναδική σε παγκόσμιο επίπεδο ασυλία που απολαμβάνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος από τις αθλητικές Αρχές αλλά και ένα ολόκληρο κράτος μας υπενθυμίζουν ειδικά κάθε τέτοια εποχή πως η Ελλάδα απέχει ακόμα πάρα πολύ από οτιδήποτε μπορεί να περιγράψει κάποιος ως «κανονική χώρα». Η τοξικότητα θα θριαμβεύει όσο οι αρμόδιοι κάνουν ό,τι βρέχει ενώ τους φτύνει ένας οργανισμός υπό αυτό το καθεστώς της πλήρους ασυλίας και το ελληνικό μπάσκετ θα συνεχίσει να αιμορραγεί ακατάσχετα και να γίνεται ρεζίλι των σκυλιών σε όλη την Ευρώπη…
ΟΙ ΔΙΑΙΤΗΤΕΣ: Παπαπέτρου, Τηγάνης, Θεονάς
ΤΑ ΔΕΚΑΛΕΠΤΑ: 9-15, 29-30, 48-38, 68-58
ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ (Αταμάν): Όσμαν 11 (4/4 δίποντα, 0/5 τρίποντα, 6 ριμπάουντ), Χέιζ-Ντέιβις 23 (4/8 δίποντα, 5/8 τρίποντα, 3 ριμπάουντ), Γκραντ 8 (1/3 τρίποντα, 4 ασίστ), Ναν 4 (0/1 δίποντο, 1/9 τρίποντα, 5 ασίστ), Λεσόρ 4 (8 ριμπάουντ), Σορτς 4, Ρογκαβόπουλος 5 (1/3 τρίποντα), Τολιόπουλος 7 (1/2 τρίποντα), Μήτογλου 2 (3 ριμπάουντ)
ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (Μπαρτζώκας): Γουόκαπ 3 (4 ασίστ), Βεζένκοφ 9 (1/3 τρίποντα, 5 ριμπάουντ), Παπανικολάου 9 (1/3 τρίποντα, 5 ριμπάουντ), Μιλουτίνοφ 5 (3 ριμπάουντ), Φουρνιέ 15 (3/6 τρίποντα, 7 ριμπάουντ, 7 ασίστ, 6 λάθη), Νιλικίνα, Λαρεντζάκης, Πίτερς 2 (6 ριμπάουντ), Τζόσεφ 4 (2 ριμπάουντ), Χολ 11 (3 ριμπάουντ)
Τα ομαδικά στατιστικά του Παναθηναϊκού: 17/33 δίποντα, 9/30 τρίποντα, 7/9 βολές, 32 ριμπάουντ (9 επιθετικά – 23 αμυντικά), 7 λάθη, 9 κλεψίματα
Τα ομαδικά στατιστικά του Ολυμπιακού: 14/28 δίποντα, 6/23 τρίποντα, 12/14 βολές, 35 ριμπάουντ (6 επιθετικά – 29 αμυντικά), 16 ασίστ, 14 λάθη, 2 κλεψίματα, 3 μπλοκ
