Η παρουσία του Κυριάκου Πιερρακάκη στη Σύνοδο των υπουργών Οικονομικών και κεντρικών τραπεζιτών του G7 στο Παρίσι, στις 18 και 19 Μαΐου, απέκτησε σαφές πολιτικό βάρος: για πρώτη φορά ένας έλληνας υπουργός Οικονομικών συμμετείχε όχι ως εκπρόσωπος μίας χώρας που πριν λίγα χρόνια ήταν σε μνημόνια και υπό αυστηρή εποπτεία, αλλά ως πρόεδρος του Eurogroup.
Το πλαίσιο ήταν απολύτως απαιτητικό. Οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν στις διεθνείς επιπτώσεις της κρίσης στη Μέση Ανατολή, στις εμπορικές εντάσεις, στην αβεβαιότητα γύρω από τα επιτόκια και τον πληθωρισμό, και στο πώς αυτές οι παράμετροι επηρεάζουν την παγκόσμια ανάπτυξη. Οι εργασίες του G7 προετοίμασαν τη Σύνοδο Κορυφής που θα γίνει τον Ιούνιο στο θέρετρο Εβιάν, και διαμόρφωσαν τρεις βασικές κατευθύνσεις: οι ΗΠΑ να περιορίσουν το έλλειμμά τους, η Κίνα να αυξήσει την εσωτερική κατανάλωση και η Ευρώπη να επενδύσει περισσότερο στην τεχνολογία, στην άμυνα, στην ενέργεια, στις υποδομές και στις κρίσιμες πρώτες ύλες.
Παρά το έντονο διεθνές περιβάλλον, το γενικό κλίμα στο Παρίσι περιγράφηκε ως θετικό, με τους υπουργούς και τους κεντρικούς τραπεζίτες των κρατών – μελών του G7 να επιβεβαιώνουν «τη δέσμευσή τους για πολυμερή συνεργασία» για τη διαχείριση των κινδύνων που αντιμετωπίζει η παγκόσμια οικονομία, να ζητούν το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ και να διατηρούν την πίεση προς τη Ρωσία, συνεχίζοντας τη στήριξη προς την Ουκρανία.
Ο γάλλος υπουργός Οικονομικών Ρολάν Λεσκίρ, οικοδεσπότης της Συνόδου, έκανε λόγο για «ειλικρινείς συζητήσεις, σε κάποιες περιπτώσεις δύσκολες, άμεσες για την εξεύρεση μακροπρόθεσμων και βραχυπρόθεσμων λύσεων στις μεγάλες οικονομικές προκλήσεις παγκοσμίως, προκειμένου να διασφαλιστεί η οικονομική σταθερότητα».
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο Κυριάκος Πιερρακάκης φάνηκε άνετος και προετοιμασμένος. Προσωπικές σχέσεις που είχε καλλιεργήσει στο παρελθόν με πολλούς από τους συμμετέχοντες έπαιξαν ρόλο: είχε ήδη συναντηθεί δύο φορές με τον υπουργό Οικονομικών των ΗΠΑ Σκοτ Μπέσεντ πριν εκλεγεί πρόεδρος του Eurogroup, είχε προσκαλέσει τον καναδό υπουργό ΦρανσουάΦιλίπ Σαμπάν στη συνεδρίαση του Eurogroup τον Φεβρουάριο, και είχε τη στήριξη του Ρολάν Λεσκίρ και του γερμανού ομολόγου Λαρς Κλίνγκμπαϊλ στην υποψηφιότητά του. Παράλληλα, διατηρεί συνεργασία με την Κριστίν Λαγκάρντ και στενή σχέση με τον Βάλντις Ντομπρόβσκις.
Ο ίδιος ο έλληνας υπουργός, όπως μεταφέρουν συνομιλητές του, θεωρεί ότι το πραγματικό μέγεθος της ευθύνης το αντιλήφθηκε στις Βρυξέλλες, όταν ως πρόεδρος του Eurogroup χτύπησε για πρώτη φορά το καμπανάκι έναρξης της συνεδρίασης: εκεί ένιωσε «το βάρος του ρόλου». Στο Παρίσι όμως κινήθηκε με την άνεση ενός ανθρώπου που νιώθει γνώριμο έδαφος.
Αυτή η άνεση δεν περιορίστηκε σε τεχνικά θέματα. Ο Κυριάκος Πιερρακάκης χρησιμοποίησε τη σκηνή του G7 για να προβάλλει το όραμα μιας Ευρώπης που θα διεκδικήσει ρόλο στον παγκόσμιο τεχνολογικό ανταγωνισμό. Υποστήριξε ότι η Ευρώπη πρέπει να δημιουργήσει τη δική της «Silicon Valley» και τόνισε πως «Χωρίς παραγωγή δεν υπάρχει ισχύς», επιμένοντας στην επιτάχυνση πρωτοβουλιών όπως η τραπεζική ένωση και η ενοποίηση των κεφαλαιαγορών.
Στο περιθώριο των εργασιών, ο υπουργός έλαβε μια ευχάριστη είδηση: δύο μαθήτριες από το Γενικό Λύκειο Δρυμού στη Θεσσαλονίκη κέρδισαν την πρώτη θέση στον Ευρωπαϊκό Διαγωνισμό Γνώσεων για το Χρήμα, European Money Quiz, ανάμεσα σε περίπου 100.000 μαθητές από περισσότερες από 30 χώρες. Αμέσως επικοινώνησε με τις νικήτριες και με τον διευθυντή του σχολείου για να τους συγχαρεί, σημειώνοντας ότι «Σε μια Ευρώπη που αλλάζει γρήγορα, η γνώση, η ταχύτητα σκέψης και η αυτοπεποίθηση της νέας γενιάς είναι ίσως το σημαντικότερο εθνικό κεφάλαιο. Μας κάνατε υπερήφανους».
Η προσωπική του σχέση με τη Γαλλία, που προηγείται της πολιτικής του καριέρας, φάνηκε επίσης καθοριστική: έχει δηλώσει «Αγαπώ τη Γαλλία», επισημαίνοντας τη χημεία που υπάρχει μεταξύ των δύο χωρών. Αυτή η σχέση, η διπλωματική του εμπειρία και η θεσμική του θέση ως πρόεδρος του Eurogroup, τον τοποθετούν στο επίκεντρο των ευρωπαϊκών οικονομικών συζητήσεων σε μια στιγμή που οι αποφάσεις έχουν παγκόσμια εμβέλεια.
