Καθώς ο πόλεμος στο Ιράν εισέρχεται στον τρίτο μήνα, η σύγκρουση στοχεύει πλέον και σε γεωπολιτικές παρερμηνείες: για την Κίνα αποτελεί πολύτιμο πεδίο δοκιμής σεναρίων που θα μπορούσαν να επαναληφθούν σε σύγκρουση με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι πρώτες εβδομάδες μάχης στον Περσικό Κόλπο αποκαλύπτουν τόσο τεχνολογικά κενά όσο και στρατηγικά μαθήματα που δεν πρέπει να αγνοηθούν στο Πεκίνο.
Το CNN μίλησε με ειδικούς από την Κίνα, την Ταϊβάν και άλλες περιοχές, οι οποίοι συμφωνούν ότι η εμπειρία του Ιράν δείχνει πόσο γρήγορα ένας τοπικός πόλεμος μπορεί να αποκτήσει παγκόσμιες διαστάσεις και ποια στοιχεία θα καθορίσουν την έκβαση σε μια σύγκρουση μεγάλης κλίμακας.
Από τη μεριά του PLA, η εικόνα είναι διφυής: ενώ το Πεκίνο έχει επενδύσει τα τελευταία χρόνια στην επιθετική ισχύ —με υπερηχητικούς πυραύλους, πλατφόρμες εκτόξευσης και μαχητικά πέμπτης γενιάς J-20 που, σύμφωνα με το RUSI, μπορεί να φτάσουν τα 1.000 αεροσκάφη— η άμυνα δείχνει να παραμένει ευάλωτη σε απλές, χαμηλού κόστους επιθέσεις.
Ο Φου Τσιανσάο, πρώην συνταγματάρχης της Πολεμικής Αεροπορίας της Κίνας, επισημαίνει ότι το Ιράν κατόρθωσε να παρακάμψει αμερικανικά συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας, όπως τα Patriot και THAAD, αξιοποιώντας φθηνά drones Shahed και βαλλιστικούς πυραύλους χαμηλού κόστους. «Πρέπει να αφιερώσουμε σημαντική προσπάθεια στον εντοπισμό των αδυναμιών της αμυντικής μας πλευράς ώστε να παραμείνουμε ανίκητοι σε μελλοντικούς πολέμους», δήλωσε ο Φου στο CNN.
Οι ΗΠΑ, από την πλευρά τους, ανταπάντησαν με συνδυασμένες αεροπορικές επιχειρήσεις —F-35, B-2 αλλά και μαζικές ρίψεις κατευθυνόμενων πυρομαχικών από B-1, B-52 και F-15— πλήττοντας εκτοξευτές, πλοία και υποδομές. Ο Φου προειδοποιεί ότι το Πεκίνο πρέπει να προετοιμαστεί για έναν τέτοιο συνδυασμό επιχειρήσεων και να ενισχύσει την προστασία κρίσιμων στόχων: «Πρέπει να εμβαθύνουμε ώστε να προστατεύσουμε αποτελεσματικά κρίσιμες εγκαταστάσεις, αεροδρόμια και λιμάνια από επιθέσεις και αιφνιδιαστικά χτυπήματα», πρόσθεσε.
Η διάσταση της Ταϊβάν
Η εμπειρία από τον Περσικό Κόλπο φωτίζει άμεσα το πιθανό σενάριο για την Ταϊβάν. Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κίνας έχει δεσμευθεί να «επανενώσει» το νησί και στο Πεκίνο εξετάζουν πώς η συνδυαστική χρήση ρουκετών μακρού βεληνεκούς και σμηνών drones μπορεί να αλλάξει τις ισορροπίες.
Στην Ταϊβάν οι αναλυτές διαπιστώνουν ότι η στρατηγική του Πεκίνου μοιάζει με την ιρανική: υψηλή τεχνολογία ακριβείας μαζί με μαζική παραγωγή φθηνών μη επανδρωμένων οχημάτων. «Οι ρουκέτες μακράς εμβέλειας και οι σμήνοι drones θα διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στις κοινές στρατιωτικές επιχειρήσεις της Κίνας κατά της Ταϊβάν», δήλωσε ο Τσιέ Τσουνγκ, ερευνητής στο Ινστιτούτο Εθνικής Άμυνας και Ασφάλειας της Ταϊβάν.
Οι εκθέσεις ασφαλείας της Ταϊβάν προειδοποιούν ότι τα υπάρχοντα αντίμετρα δεν επαρκούν και ότι κρίσιμες υποδομές και στρατιωτικές βάσεις βρίσκονται σε σοβαρό κίνδυνο. Ταυτόχρονα, ιδιωτικές εταιρείες όπως η Thunder Tiger αυξάνουν την παραγωγή—ο διευθύνων σύμβουλός της, Τζιν Σου, κάλεσε για μαζική εγχώρια παραγωγή: «Πρέπει να παράγουμε αδιάκοπα, μέρα και νύχτα, για να αντιμετωπίσουμε τους εχθρούς μας», είπε.
Οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν επίσης τη μετατόπιση του κόστους του πολέμου. Ο ναύαρχος Σάμιουελ Παπάρο, διοικητής της Διοίκησης Ινδο-Ειρηνικού, τόνισε ότι τα drones καθιστούν τον πόλεμο πολύ πιο δαπανηρό για την επιτιθέμενη πλευρά, καθώς φτηνά μη επανδρωμένα μέσα μπορούν να καταστρέψουν πολύ ακριβότερους στόχους όπως πλοία ή αεροσκάφη μεταφοράς στρατευμάτων.
Μαθήματα από το Ιράν
Ένα κρίσιμο συμπέρασμα από τη σύγκρουση στο Ιράν είναι ότι ο αντίπαλος μαθαίνει γρήγορα και προσαρμόζεται. Αναλυτές παραδέχονται ότι η Ουάσιγκτον δεν προέβλεψε πλήρως τον κίνδυνο αποκλεισμού των Στενών του Ορμούζ, ενώ η Τεχεράνη κατάφερε να διαταράξει παγκόσμιες αλυσίδες εφοδιασμού—ένα στοιχείο που το Πεκίνο δεν μπορεί να αγνοήσει.
«Οι τακτικές νίκες δεν ισοδυναμούν με πολιτικά αποτελέσματα», δήλωσε ο Κρεγκ Σίνγκλετον, ανώτερος συνεργάτης στο Foundation for Defense of Democracies. «Η στρατιωτική πίεση δεν μεταφράζεται απαραίτητα σε βιώσιμη πολιτική λύση. Για την Κίνα, αυτό αποτελεί υπενθύμιση ότι η επιτυχία στο πεδίο δεν εγγυάται το επιθυμητό τελικό αποτέλεσμα».
Επιπλέον, η απουσία εμπειρίας μάχης του PLA παραμένει βασική αδυναμία. Ο PLA δεν έχει εμπλακεί σε πραγματικές μάχες από το 1979, ενώ οι αμερικανικές δυνάμεις διαθέτουν μακρά εμπειρία σε διάφορα πεδία μάχης. «Αυτό είναι το πώς μοιάζει ο πραγματικός πόλεμος», σχολίασε ο Κινέζος στρατιωτικός αναλυτής Σονγκ Ζονγκπίνγκ για τη σύγκρουση στο Ιράν.
Η ιστορία διδάσκει επίσης ότι η ποιότητα του προσωπικού μετράει: όπως υπενθύμισε ο Ντρου Τόμπσον, «Ένας εξαιρετικός πιλότος σε μέτριο αεροσκάφος θα υπερισχύει πάντα ενός μέτριου πιλότου σε εξαιρετικό αεροσκάφος». Το μήνυμα για το Πεκίνο είναι σαφές—η τεχνολογία πρέπει να συνοδεύεται από εκπαίδευση, εμπειρία και ευέλικτη στρατηγική επιβίωσης απέναντι σε ασύμμετρες απειλές.
