Το Αυτόφωρο Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας επέβαλε ποινή φυλάκισης δεκαοκτώ μηνών, μετατρέψιμη προς δέκα ευρώ την ημέρα, στην 72χρονη ιδιοκτήτρια του παράτυπου γηροκομείου στους Αμπελόκηπους. Η κατηγορούμενη κρίθηκε ένοχη για απόπειρα εκβίασης για ποσό 150 ευρώ (και όχι για τα 2.000 ευρώ που αρχικά αναφέρονταν), για μία πράξη έκθεσης από τις τρεις που περιλάμβανε το κατηγορητήριο, καθώς και για απείθεια. Οι δικαστές δεν αναγνώρισαν κανένα ελαφρυντικό, ούτε του σύννομου βίου ούτε της ειλικρινούς μεταμέλειας.
Σκληρές ήταν οι περιγραφές που προέκυψαν από την κατάθεση του κοινωνικού λειτουργού που έκανε τον έλεγχο στο διαμέρισμα τον περασμένο Απρίλιο προκειμένου να διαπιστωθεί αν λειτουργούσε νόμιμα. ” Καταρχάς εκεί μέσα υπήρχε μια δυσωδία μάλλον από τα ζώα. Ήταν τέσσερα σκυλιά και μια γάτα. Όταν μπήκαμε βρήκαμε τέσσερα άτομα σε τέσσερα ξεχωριστά δωμάτια”, είπε ο μάρτυρας.
Μάρτυρας: Βρήκαμε μια κυρία αφυδατωμενη υποσιτισμένη. Αν δεν είχε γίνει αυτή η επιχείρηση η γυναίκα θα είχε πεθάνει. Ήταν πραγματικά ετοιμοθάνατη.
Ο μάρτυρας περιέγραψε ακόμη ότι ο χώρος δεν έμοιαζε με δομή φροντίδας· δεν υπήρχε προσωπικό, ούτε ιατρικοί φάκελοι, ούτε εξοπλισμός. «Μόνο η μία κυρία ήξερε τι φάρμακα να πάρει. Οι άλλοι ασθενείς ήταν εκεί σαν παρκαρισμένοι για να πεθάνουν. Τα τρόφιμα που είδα στο ψυγείο ήταν ληγμένα. Ζώα και άνθρωποι ήταν ένα πράγμα. Δεν υπήρχε καθαριότητα», είπε.
Αντίθετα, μάρτυρες υπεράσπισης υποστήριξαν ότι η κατηγορούμενη παρείχε άψογες υπηρεσίες φροντίδας στους γονείς τους, επισημαίνοντας διαφορετική εμπειρία από αυτή που κατέθεσε ο κοινωνικός λειτουργός.
Στην απολογία της η 72χρονη υποστήριξε ότι το διαμέρισμα το είχε ενοικιάσει πριν από 1,5 χρόνο και περιέγραψε την κατάσταση στην οποία είχε παραλάβει τη μητέρα της καταγγέλλουσας από το νοσοκομείο, ισχυριζόμενη ότι εκείνη βρήκε ασθενοφόρο για να τη γυρίσουν πίσω στο νοσοκομείο.
Πρόεδρος: Γιατί δεν ανοίγατε τη πόρτα στους αστυνομικούς;
Μάρτυρας: Την άνοιξα την πόρτα ….Είμαι άνθρωπος της προσφοράς. Δε θα ζήταγα από μια φτωχή γυναίκα 2.000 ευρώ.
Η κατηγορούμενη υποστήριξε ότι για τις «υπηρεσίες» που προσέφερε ζητούσε «πέντε με έξι κατοστάρικα το μήνα», ενώ για την ποιότητα της τροφής είπε: «Το γιαούρτι που λένε τρεις ημέρες είχες λήξει. Και σε μωρό να το δώσεις αυτό δεν παθαίνει κάτι», είπε.
Εισαγγελέας: Από την καταγγέλλουσα πόσα χρήματα είχατε πάρει;
Κατηγορούμενη: 300 ευρώ. Όταν διάβασα στα χαρτιά της τι προβλήματα είχε αυτή η γυναίκα έγινα θηρίο. Αν αυτή είχε να δώσει 2.000 σε εμένα θα έρχονταν κύριε εισαγγελέα; Ήταν μια φτωχή γυναίκα δε θα της ζήταγα ποτέ τόσα λεφτά. Μου έλεγε δώσε μου τα 300 ευρώ για να πάρω τη μάνα μου. Εγώ της πλήρωσα και το ασθενοφόρο 75 ευρώ. Της είπα ότι θα της κρατήσω 150 για το ασθενοφόρο και τις ζημιές που έκανε η μητέρα της, μου είχε καταστρέψει τα μαξιλάρια. Εγώ τόσο αξιολόγησα τη δουλειά μου.
Χαρακτηριστική ήταν και η κατάθεση της γυναίκας που είχε μεταφέρει την άρρωστη μητέρα της στο παράτυπο γηροκομείο. Η μάρτυρας περιέγραψε την αναζήτηση λύσης μετά το εξιτήριο από το νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς» και τις μεγάλες δυσκολίες της Μεγάλης Εβδομάδας:
«Έχω την μητέρα μου με προβλήματα υγείας 72 ετών. Την Μεγάλη Πέμπτη η μητέρα μου πήρε αιφνιδιατικά εξιτήριο από το νοσοκομείο “Γ. Γεννηματάς”. Έπρεπε να βρω μια δομή και Μεγάλη Εβδομάδα ήταν δύσκολο. Έψαχνα γηροκόμο για το σπίτι αλλά δεν βρήκα. Βρήκα αυτή την αγγελία της κατηγορούμενης στην εφημερίδα”, είπε η μάρτυρας και συνέχισε: ” Έψαχνα μια προσωρινή λύση για τη μητέρα μου. Ήταν Μεγάλη Πέμπτη. Τηλεφώνησα και ρώτησα αν μπορούσα να επισκεφθώ το συγκεκριμένο χώρο Δέχθηκε και πήγα:.
Πρόεδρος: Πως σας φάνηκε ο χώρος ;
Μάρτυρας: Δεν μου φάνηκε ύποπτος. Αν έβλεπα κάτι ύποπτο, αν έβλεπα κάτι δεν θα άφηνα τη μητέρα μου. Συμφωνήσαμε τα χρήματα και άφησα προκαταβολή. Την ίδια ημέρα πήγε η μητέρα μου εκεί. Το άλλο πρωί χτύπησε το τηλέφωνο μου. Ήταν η κατηγορούμενη και σε έξαλλη κατάσταση αξίωνε χρήματα για να μη πετάξει τη μητέρα μου. Έλεγε ότι την κορόιδεψα γιατί ήταν ένα δύσκολο περιστατικό. Ήθελε από 1500 έως 2000 ευρώ αλλιώς έλεγε ότι θα την πετάξει στον κάδο απορριμάτων. Της έλεγα να μου δώσει λίγο χρόνο να την πάρω από εκεί, να βρω ένα ασθενοφόρο. Δεν μπορούσα να συνεννοηθώ. Πήγα στο διαμέρισμα αλλά δεν μου άνοιξε. Πήρα την Αστυνομία δεν άνοιγε όμως ούτε στους αστυνομικούς. Οι αστυνομικοί με πήγαν στο Τμήμα να καταθέσω. Η κατηγορούμενη συνέχισε με μηνύματα να με απειλεί και να με βρίζει. Τελικά βρήκα ένα ασθενοφόρο μπόρεσα να πάρω τη μητέρα μου.
Η δίκη ολοκληρώθηκε με την επιβολή της προαναφερόμενης ποινής και τη μη αναγνώριση ελαφρυντικών, ενώ το δικαστήριο κρίθηκε ότι οι πράξεις της κατηγορουμένης συνιστούν τα τυπικά στοιχεία των πλημμεληματικών πράξεων για τις οποίες καταδικάστηκε.
