Κατ’ αυτές τις πηγές, ο Αραγτσί τις τελευταίες εβδομάδες λειτουργεί περισσότερο ως συνεργάτης του Αχμάντ Βαχίντι παρά ως υπουργός της κυβέρνησης, κινούμενος σε πλήρη συντονισμό με τον διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης. Η στάση αυτή έχει προκαλέσει σοβαρή δυσαρέσκεια στον πρόεδρο Πεζεσκιάν, ο οποίος φέρεται να έχει διαμηνύσει ότι θα επιδιώξει την απομάκρυνσή του αν η συμπεριφορά συνεχιστεί.
Οι διενέξεις αυτές έρχονται να προστεθούν σε παλαιότερες αναφορές για ρήγματα στο κορυφαίο πολιτικό επίπεδο της Ισλαμικής Δημοκρατίας. Στις 28 Μαρτίου, δημοσιεύματα έκαναν λόγο για σοβαρές διαφωνίες ανάμεσα στον Πεζεσκιάν και τον Βαχίντι, με τον τελευταίο να αναδεικνύεται ως η πλέον ισχυρή προσωπικότητα εντός των Φρουρών της Επανάστασης.
Πηγές που είχαν μιλήσει τότε στο Iran International απέδωσαν τη σύγκρουση στον «τον χειρισμό του πολέμου και τις καταστροφικές συνέπειές του για το βιοτικό επίπεδο των πολιτών και την οικονομία της χώρας». Τρεις ημέρες μετά, το ίδιο μέσο μετέδωσε ότι ο Πεζεσκιάν εμφανιζόταν απογοητευμένος, καθώς είχε περιέλθει σε «πλήρες πολιτικό αδιέξοδο» και του είχε αφαιρεθεί ακόμη και η αρμοδιότητα να διορίζει αντικαταστάτες κυβερνητικών αξιωματούχων που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Αχμάντ Βαχίντι φέρεται να τόνισε ότι, λόγω της κρίσιμης πολεμικής κατάστασης, οι βασικές και ευαίσθητες διοικητικές θέσεις πρέπει, μέχρι νεωτέρας, να επιλέγονται και να ελέγχονται απευθείας από τους Φρουρούς της Επανάστασης — μια θέση που ενισχύει την εικόνα συγκέντρωσης εξουσίας γύρω από τον στρατιωτικό κορμό της χώρας.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί ερωτήματα για την εσωτερική σταθερότητα της ηγεσίας και για το κατά πόσο οι αποφάσεις που αφορούν τη διαχείριση κρίσεων, όπως οι διαπραγματεύσεις για το πυρηνικό πρόγραμμα και οι επιπτώσεις του πολέμου, λαμβάνονται πλέον υπό τον αποκλειστικό έλεγχο των Φρουρών της Επανάστασης ή εντός του συμβατικού κυβερνητικού πλαισίου.
