Σήμερα, Πέμπτη 23 Απριλίου, το εορτολόγιο τιμά τη μνήμη πολλών αγίων, ανάμεσά τους τους Αγίους Θεοχάρη και Απόστολο τα αυτάδελφα, τον Άγιο Γεώργιο τον Μεγαλομάρτυρα, καθώς και τους Μάρτυρες Ανατόλιο, Πρωτολέοντα, Δονάτο και Θερρινό.
- Θεοχάρης, Θεοχαρούλα, Χαρούλα*
- Γεώργιος, Γεωργής, Γιώργος,
- Γιώργης, Γιορίκας, Γεωργία,
- Γιωργία, Γεωργούλα, Γωγώ,
- Τζωρτζίνα, Γεωργιάννα.
Ο βίος του Αγίου Γεωργίου, του γνωστού σε όλον τον λαό Μεγαλομάρτυρα και Τροπαιοφόρου, αποτελεί παράδειγμα πίστης και ανδρείας. Γεννήθηκε περίπου το 275 μ.Χ. στην Καππαδοκία από χριστιανούς γονείς. Ο πατέρας του μαρτύρησε για την πίστη όταν ο Γεώργιος ήταν περίπου δέκα ετών, οπότε η μητέρα του τον πήρε στην πατρίδα της, την Παλαιστίνη, όπου είχε κτήματα.
Στα 18 του μπήκε στο ρωμαϊκό στρατό και, λόγω του παρασήμου και του ήθους του, προήχθη γρήγορα σε ανώτερα αξιώματα. Ο Διοκλητιανός και οι συνεργάτες του τον εκτιμούσαν ιδιαίτερα για τις επιδόσεις του στον πόλεμο και το ανάστημα του.
Η περίοδος από την εποχή του αυτοκράτορα Δεκίου μέχρι την άνοδο του Διοκλητιανού, το 283 μ.Χ., χαρακτηρίστηκε από ανάπτυξη της Χριστιανικής Εκκλησίας: ειρήνη, ανέλιξη χριστιανών σε δημόσιες θέσεις, ανέγερση ναών, ίδρυση σχολείων και οργάνωση διοίκησης και φιλανθρωπίας.
Όταν ο Διοκλητιανός σταθεροποίησε τα σύνορα και εξουδετέρωσε τους εξωτερικούς εχθρούς, στράφηκε στην εσωτερική αναδιοργάνωση και, δυστυχώς, στην προσπάθεια επαναφοράς της ειδωλολατρίας. Το 303 μ.Χ. συγκάλεσε στην πρωτεύουσα τους Καίσσαρες και τους στρατηγούς του για να οργανώσουν την καταστολή της Χριστιανικής πίστης. Ανάμεσα στους παρόντες βρισκόταν και ο 28χρονος Γεώργιος, που είχε ήδη διακριθεί σε πολλές μάχες.
Κατά τη γενική σύσκεψη, ο Διοκλητιανός κάλεσε σε απόφαση εξόντωσης της Χριστιανικής θρησκείας. Τότε ο Γεώργιος σηκώθηκε και με θάρρος απευθύνθηκε στους άρχοντες: «Γιατί, βασιλιά και άρχοντες, θέλετε να χυθεί αίμα δίκαιο και άγιο και να εξαναγκάσετε τους Χριστιανούς να προσκυνούν και να λατρεύουν τα είδωλα»; Και διακήρυξε την αλήθεια της Χριστιανικής Θρησκείας και την Θεότητα του Χριστού.
Η ομολογία του προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση. Παρά τις προσπάθειες να τον μεταπείσουν, ο Γεώργιος παρέμεινε αμετακίνητος στην πίστη του. Συνελήφθη και κλείστηκε στη φυλακή· τη νύχτα είδε όνειρο με τον Χριστό, που του προανήγγειλε το στεφάνι του μαρτυρίου και την αιώνια ζωή.
Το επόμενο πρωί παρουσιάστηκε μπροστά στον Διοκλητιανό. Όταν ο βασιλιάς τον προέτρεψε να θυσιάσει στο είδωλο του Απόλλωνα, ο Γεώργιος μπήκε στον ναό, έκανε το σημείο του σταυρού και διέταξε το είδωλο να πέσει. Το άγαλμα καταστράφηκε σε κομμάτια, γεγονός που εξόργισε τόσο τον ιερέα όσο και τον λαό, οι οποίοι απαίτησαν την τιμωρία του.
Τελικά ο Διοκλητιανός διέταξε την εκτέλεση του Αγίου Γεωργίου· ο Μεγαλομάρτυρας υπέστη αποκεφαλισμό και έδωσε μαρτυρικό τέλος στην επίγειο ζωή του, παραμένοντας πρότυπο πίστεως και ανδρείας για τους χριστιανούς αιώνες μετά.
