Στο Μεικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας αναβίωσε σήμερα η υπόθεση της δολοφονίας του 11χρονου Μάριου Σαλούκου, του παιδιού που τραυματίστηκε θανάσιμα από αδέσποτη σφαίρα μέσα στο προαύλιο του σχολείου του στο Μενίδι, την ημέρα της καλοκαιρινής γιορτής τον Ιούνιο του 2017.
Κατηγορούμενοι είναι δύο Ρομά, που κάθισαν στο εδώλιο καθώς η διαδικασία διεξάγεται σε δικαστική αίθουσα κατάμεστη από κόσμο.
Στη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, συμμαθητές του Μάριου, φορώντας μαύρες μπλούζες με τυπωμένο το όνομα του με λευκά γράμματα, καθώς και πολλοί εκπαιδευτικοί και συνεργάτες της μητέρας του θύματος, παρακολούθησαν με ορατή συγκίνηση και κάποια από τα πρόσωπα με δάκρυα στα μάτια τις καταθέσεις.
Διονυσία Σαλούκου, μητέρα και δασκάλα του Μάριου, κατέθεσε με τρεμάμενη φωνή και, πέρα από την περιγραφή της τραγικής στιγμής που της στέρησε το παιδί, αναφέρθηκε εκτενώς στην κατάσταση της περιοχής και στην επαναληπτικότητα των πυροβολισμών:
“ Όσοι πυροβολούν στην περιοχή που είναι πυκνοκατοικημένη είναι εν δυνάμει δολοφόνοι”
“Ήμουν στο ίδιο σχολείο που φοιτούσε ο γιος μου. Την ημέρα εκείνη ήταν η γιορτή η καλοκαιρινή του σχολείου. Ήμουν και η δασκάλα του στην Πέμπτη Δημοτικού. Ο Μάριος ήταν πολύ πρόθυμο και χαρούμενο παιδί. Περίμενε με αγωνία εκείνη τη μέρα. Η γιορτή ήταν να ξεκινήσει στις οκτώ. Δίπλα στο παιδί μου ήταν μαζί του οι συμμαθητές του που είναι σήμερα όλοι εδώ. Κάποια στιγμή άκουσα τη φωνή ενός παιδιού, που έλεγε “κυρία ο Μάριος έπεσε”. Επεσε μπρούμυτα, τον γύρισα και είδα το αίμα να τρέχει ποτάμι. κατέθεσε η μητέρα του μικρού Μάριου η οποία έχει δηλώσει μαζί το σύζυγό της παράσταση προς υποστήριξη της κατηγορίας ζητώντας την τιμωρία των υπευθύνων για τη δολοφονία του παιδιού τους .
Πρόεδρος: Εκείνη την ώρα δεν πήγε το μυαλό σας ότι ήταν σφαίρα.
Μάρτυρας: Έβλεπα το αίμα να κυλάει και έλεγα κάπου χτύπησε. Δεν πήγε στο μυαλό μου ότι ήταν σφαίρα. Οι πυροβολισμοί ήταν συχνοί και σαν φαινόμενο δυστυχώς εξακολουθεί και σήμερα. Τα γλέντια τους είναι με πυροβολισμούς και τη μουσική στο διαπασών.
Στην κατάθεσή της η μάρτυρας κατήγγειλε επίσης ελλείψεις στην έρευνα και καθυστερήσεις της αστυνομίας:
“Στο νοσοκομείο μας έλεγαν για αιμορραγικό επεισόδιο. Τελικα διαπιστώσαμε την άλλη μέρα ότι ήταν από βολίδα. Εγιναν πολλά λάθος πράγματα στην έρευνα. Καθυστέρησε η Αστυνομία να μπει στα σπίτια. Τα στοιχεία χάθηκαν, τα όπλα πετάχτηκαν οι ένοχοι εξαφανίστηκαν ” συμπλήρωσε η μάρτυρας .
Και, αναφερόμενη στην καθημερινότητα στην περιοχή, πρόσθεσε:
” η παραβατικότητα στο Μενίδι ήταν θέμα χρόνων και εξακολουθεί να είναι. Ο κόσμος βρίσκει βολίδες στις ταράτσες των σπιτιών στα μπαλκόνια,έχει πέσει σφαίρα στα πόδια παιδιού που περπατούσε, άλλη φορά παιδί στο νηπιαγωγείο τραυματίστηκε παιδί στο μάγουλο. Οποιος πυροβολεί εκεί είναι εν δυνάμει δολοφόνος” .
Τη συνέχεια των καταθέσεων έδωσε ο πατέρας του παιδιού, Αθανάσιος Σουλούκος, ο οποίος περιέγραψε πώς μια γιορτινή μέρα μετατράπηκε σε τραγωδία και τις προσπάθειές του να συγκεντρώσει πληροφορίες για το περιστατικό:
“Το παιδί έφυγε . Εκείνο το βράδυ πίεσα το γιατρό και μου έλεγε ότι ήταν από ανεύρυσμα. Πίεσα το γιατρό να μάθω γιατί έφυγε το παιδί μου. Την επόμενη μέρα μάθαμε ότι το παιδί είχε χτυπηθεί από σφαίρα στο κεφάλι. Νιώθω μεγάλες ενοχές γιατί πήγα εκεί την οικογένειά μου και το πληρώσαμε “, κατέθεσε ο μάρτυρας .
Ο κ. Σουλούκος περιέγραψε επίσης την εικόνα των συνεχών γλεντιών και των πυροβολισμών στην περιοχή:
“Κάθε βράδυ είχε γλέντια και κάθε βράδυ τηλεφωνούσαν στην αστυνομία . Και κάθε βράδυ σφαίρες . Όλοι έχουν από ένα περιστατικό. Ακόμα και σήμερα συνεχίζει αυτό το φαινόμενο. Στην αρχή πήραν κάποια μέτρα αλλά μετά χαλάρωσαν με αποτέλεσμα ακόμα και σήμερα να γίνονται πυροβολισμοί”.
Και πρόσθεσε: “Αυτή η κατάσταση, πρόσθεσε, εκεί πάνω έχει πολλά χρόνια. Είναι μια πόλη εγκαταλειμμένη. Μια φορά μπήκα μέσα στον καταυλισμό να μάθω πληροφορίες. Οντως έμαθα ότι είχαν γλέντι εκείνο το βράδυ στο σπίτι ενός των δύο κατηγορουμένων. Η αστυνομία είχε συλλάβει την αδερφή του ενός κατηγορούμενου, η οποία αφέθηκε ελεύθερη και ο κύριος έβγαλε το κουμπούρι…”.
Η δίκη συνεχίζεται με καταθέσεις μαρτύρων μέσα σε μία κατάμεστη από κόσμο δικαστική αίθουσα.
