Ο Βασίλης Σπανούλης μίλησε για τον Κόμπι Μπράιαντ και πως μόνο εκείνος πλησίασε τον Μάικλ Τζόρνταν όσο κανείς άλλος, θυμήθηκε στιγμές που ο θρύλος των Λέικερς τον πλησίασε και του μίλησε, ενώ τόνισε πως ήταν ο μοναδικός παίκτης που άγγιξε την τελειότητα.
Αναλυτικά όσα είπε ο ηγέτης του Ολυμπιακού:
«Βγήκαμε για δείπνο το 2011. Για μένα αυτό το δίωρο της φοβερής κουβέντας ήταν ένα όνειρο. Έζησα αυτό που ονειρεύεται κάθε παιδί. Φερόταν πολύ απλά και φιλικά, μου έδινε συμβουλές. Δεν θα έβγαινε μαζί μου αν δεν ήταν απλός! Θυμάμαι ότι τα λόγια του απέπνεαν παθολογική αγάπη για το μπάσκετ. Ήταν γεννημένος νικητής, κοίταζε πάντοτε τον επόμενο στόχο. Την επόμενη μέρα. Όλα όσα λένε για τον χαρακτήρα του είναι αλήθεια», ανέφερε αρχικά ο αρχηγός του Ολυμπιακού, προτού προσθέσει:
«Είμαι πολύ μικρός εγώ για να μιλήσω για τον Κόμπι Μπράιαντ. Πλησίασε τον Μάικλ Τζόρνταν όσο κανείς άλλος. Υπήρξε πρότυπο για τους μπασκετμπολίστες που μεγαλώσαμε μαζί του. Ενέπνευσε και μένα, όπως τόσος και τόσους άλλους. Άγγιξε την τελειότητα».
Σχετικά με αυτά που έκαναν ξεχωριστό τον Μπράιαντ: «Το πνεύμα του νικητή και την εργασιομανία. Την “refuse to lose” νοοτροπία. Αρνιόταν την ήττα και δεν τον πτοούσε τίποτα. Όλοι περνούν κακές στιγμές ή χρονιές. Εκείνος ανακάλυπτε καινούριους στόχους κάθε μέρα. Ήταν ασύλληπτα δυνατός πνευματικά. Είχε εκπληκτικούς ελιγμούς, σουτ, εκείνο το fadeaway που έκανε, το απαράμιλλο footwork. Για να γίνεις φαινόμενο και να πλησιάσεις τον Τζόρνταν πρέπει να τα έχεις όλα».
Ο «Kill Bill» θυμήθηκε και μία στιγμή από την εποχή που πέρασε στο ΝΒΑ με πρωταγωνιστή τον Κόμπι, σε έναν αγώνα ανάμεσα στους Χιούστον Ρόκετς και τους Λος Άντζελες Λέικερς: «Κέρδισα ένα φάουλ στην δεύτερη περίοδο και ετοιμαζόμουν να εκτελέσω βολές όταν ο Κόμπι με πλησίασε και με χτύπησε φιλικά στην πλάτη. “Κάνατε φοβερή δουλειά το καλοκαίρι”, μου είπε. Και εννοούσε την Σαιτάμα. Αυτή η χειρονομία δείχνει τον χαρακτήρα του. Εγώ ήμουν ένα τίποτα στο ΝΒΑ. Δεν είχε καμία υποχρέωση να με πλησιάσει και να μου μιλήσει. Τον διέκρινε μεγαλείο καρδιάς και ψυχής, όπως όλους τους σπουδαίους αθλητές. Είναι αδύνατο να γίνει κάποιος μεγάλος παίκτης αν δεν είναι μεγάλος άνθρωπος».
Για το σοκ που προκάλεσε η απώλεια του Κόμπι και για τον θάνατο του Ντράζεν Πέτροβιτς, λίγα χρόνια πριν: «Βάζω και τον εαυτό μου στη θέση τους. Ίδια ζωή κάνουμε. Τελειώνουμε την προπόνηση, παίζουμε στους αγώνες, επιστρέφουμε στα παιδιά μας. Τι να πω, είναι ανείπωτη η τραγωδία. Προσεύχομαι να βρει δύναμη και κουράγιο η οικογένειά του για να αντέξει την απώλειά του. Η γυναίκα του και οι κόρες του που έμειναν πίσω. Άδραξε την μέρα γιατί δεν ξέρεις τι ξημερώνει. Μπορεί να ακούγεται απλοϊκό, αλλά τα σημαντικότερα διδάγματα στην ζωή είναι απλά».
