Το παράδοξο στις ελληνικές επιχειρήσεις: Το 63% σχεδιάζει να αυξήσει τις επενδύσεις στη βιωσιμότητα, αλλά μόλις το 16% διαθέτει κοστολογημένο σχέδιο

Share

Οι οικονομικοί περιορισμοί παραμένουν το μεγαλύτερο εμπόδιο για τις ελληνικές επιχειρήσεις, παρά τη διάθεση για ενίσχυση των επενδύσεων στη βιωσιμότητα.

Η βιωσιμότητα αποκτά ολοένα πιο ουσιαστικό ρόλο στη λειτουργία των ελληνικών επιχειρήσεων, χωρίς ωστόσο να έχει ενσωματωθεί πλήρως στη στρατηγική, στη διαχείριση κινδύνων και στον οικονομικό σχεδιασμό τους. Αυτό προκύπτει από την έρευνα «C-suite Sustainability Survey» της Deloitte, η οποία καταγράφει τις προτεραιότητες, τις δράσεις και τις προθέσεις των ελληνικών οργανισμών για τα επόμενα χρόνια.

Σου αρέσει να διαβάζεις τον ΑΘΛΟ;Βλέπε συχνότερα τις ειδήσεις μας στις Κορυφαίες Ειδήσεις της Google.

Το 57% των οργανισμών θεωρεί τους οικονομικούς περιορισμούς το σημαντικότερο εμπόδιο για την υλοποίηση δράσεων βιωσιμότητας. Το ποσοστό είναι σχεδόν τετραπλάσιο σε σχέση με τον παγκόσμιο μέσο όρο, ο οποίος διαμορφώνεται στο 16%. Παράλληλα, τα διαθέσιμα εργαλεία πράσινης χρηματοδότησης, οι ευρωπαϊκοί χρηματοδοτικοί μηχανισμοί και τα δάνεια που συνδέονται με στόχους βιωσιμότητας δεν αξιοποιούνται στον βαθμό που θα μπορούσαν, καθώς μόλις το 13% δηλώνει ότι οι επιχορηγήσεις, τα κίνητρα ή η ευνοϊκή χρηματοδότηση επηρεάζουν τις επενδυτικές αποφάσεις.

Παρά τις δυσκολίες, το 63% των οργανισμών σχεδιάζει να αυξήσει τις επενδύσεις του στη βιωσιμότητα μέσα στους επόμενους 12 μήνες. Το 26% προγραμματίζει σημαντική αύξηση και το 37% μικρότερη, ενώ το 44% είχε διατηρήσει αμετάβλητες τις σχετικές επενδύσεις κατά το προηγούμενο έτος. Με τα ευρωπαϊκά ρυθμιστικά πλαίσια, όπως το CSRD, να βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη, οι επιχειρήσεις καλούνται να κινηθούν με βάση τις κανονιστικές προθεσμίες και όχι αποκλειστικά σύμφωνα με τον βαθμό εσωτερικής ετοιμότητάς τους.

Κύριοι λόγοι για τους οποίους οι ελληνικές επιχειρήσεις στρέφονται στη βιωσιμότητα είναι η εταιρική φήμη και οι εταιρικές αξίες, που συγκεντρώνουν ποσοστό 58%, η κανονιστική συμμόρφωση με 56% και η εξοικονόμηση ενεργειακού κόστους με 44%. Η τάση αυτή δείχνει ότι η βιωσιμότητα μετακινείται σταδιακά από το επίπεδο της εταιρικής εικόνας προς μια ευρύτερη κανονιστική και οικονομική αναγκαιότητα, η οποία συνδέεται με την πρόσβαση σε χρηματοδότηση και τη μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα των οργανισμών.

Ωστόσο, μόνο το 26% των επιχειρήσεων έχει ενσωματώσει πλήρως τις προκλήσεις βιωσιμότητας στη διαχείριση επιχειρηματικού κινδύνου. Το 48% έχει προχωρήσει σε μερική ενσωμάτωση, το 19% εξετάζει τα ζητήματα αυτά άτυπα, ενώ το 7% δεν τα έχει εντάξει καθόλου στη διαδικασία διαχείρισης κινδύνων. Η απουσία ολοκληρωμένης προσέγγισης μπορεί να οδηγήσει σε αποφάσεις για την κατανομή κεφαλαίων και τον επιχειρηματικό σχεδιασμό χωρίς επαρκή πληροφόρηση.

Η εικόνα είναι αντίστοιχη και σε επίπεδο στρατηγικής. Το 31% των στελεχών δηλώνει ότι η βιωσιμότητα έχει ενσωματωθεί στη στρατηγική και στην κατανομή κεφαλαίων, όμως μόλις το 16% διαθέτει κοστολογημένο σχέδιο υλοποίησης, συνδεδεμένο με τον οικονομικό προγραμματισμό και τη λογοδοσία της διοίκησης. Το 21% έχει θέσει στόχους χωρίς να διαθέτει πλήρες σχέδιο, ενώ το 20% δεν έχει καθορίσει επίσημους στόχους. Μόλις το 6% αναφέρει ότι η βιωσιμότητα μετασχηματίζει το επιχειρηματικό μοντέλο του οργανισμού, έναντι 18% παγκοσμίως.

Σε ό,τι αφορά τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, μόλις το 29% των ελληνικών επιχειρήσεων αναμένει σημαντικό ή πολύ σημαντικό αντίκτυπο μέσα στην επόμενη τριετία, όταν το αντίστοιχο ποσοστό σε παγκόσμιο επίπεδο φτάνει το 63%. Το 61% προβλέπει μέτριο αντίκτυπο. Παρ’ όλα αυτά, οι πιο άμεσοι κίνδυνοι έχουν ήδη αρχίσει να επηρεάζουν τη λειτουργία των επιχειρήσεων, με τις τιμές ενέργειας να καταγράφονται στο 77%, την κανονιστική συμμόρφωση στο 53% και την ανθεκτικότητα της εφοδιαστικής αλυσίδας στο 47%.

Τα οφέλη που αποδίδουν οι επιχειρήσεις στις δράσεις βιωσιμότητας αφορούν κυρίως την εμπιστοσύνη στο brand και την εταιρική φήμη, με ποσοστό 62%, τη μακροπρόθεσμη ανθεκτικότητα με 34% και τη βελτιωμένη πρόσβαση σε χρηματοδότηση και την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των επενδυτών με 30%. Τα εμπορικά οφέλη, ωστόσο, παραμένουν περιορισμένα: μόλις το 11% συνδέει τη βιωσιμότητα με αύξηση εσόδων ή πρόσβαση σε νέες αγορές, ενώ το 10% δεν έχει καταγράψει μέχρι σήμερα κανένα μετρήσιμο αποτέλεσμα.

Η τεχνολογία και ειδικότερα η Τεχνητή Νοημοσύνη αποτελούν την κορυφαία προτεραιότητα βιωσιμότητας για την επόμενη τριετία, με ποσοστό 58%. Παρ’ όλα αυτά, το 47% των οργανισμών εξακολουθεί να βασίζεται σε χειροκίνητη καταγραφή (26%) ή δεν διαθέτει επίσημα ψηφιακά εργαλεία (21%). Μόλις το 3% έχει ενσωματώσει την Τεχνητή Νοημοσύνη και την προηγμένη ανάλυση δεδομένων σε μεγάλη κλίμακα.

Κενά καταγράφονται και στην εταιρική διακυβέρνηση. Το 11% των επιχειρήσεων δεν έχει ορίσει συγκεκριμένο υπεύθυνο για θέματα βιωσιμότητας, ενώ το 8% κατανέμει τη σχετική ευθύνη σε διαφορετικά τμήματα, με περιορισμένο συντονισμό. Η ανάπτυξη κατάλληλων συστημάτων δεδομένων και σαφών δομών διακυβέρνησης θεωρείται απαραίτητη, ώστε οι επενδύσεις και οι στόχοι βιωσιμότητας να μετατρέπονται σε μετρήσιμη επιχειρηματική αξία.

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2026, με τη συμμετοχή περισσότερων από 65 στελεχών C-level, και εντάσσεται στο πλαίσιο της ετήσιας παγκόσμιας έρευνας βιωσιμότητας της Deloitte.

ΟΙ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ
ΟΙ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ