Η επικράτηση του διπλού ρίσκου και αυτά που καλείται να βρει ο βελτιωμένος Ολυμπιακός

Share

Ο Παναθηναϊκός ρίσκαρε στον μέγιστο δυνατό βαθμό, ο Ολυμπιακός άφησε καλές εντυπώσεις στο μπλοκ και ο Ανδρέας Καταχανάς σχολιάζει τη μεγάλη εικόνα του πρώτου ντέρμπι της σεζόν

Από τα πιο συναρπαστικά σε διακύμανση ντέρμπι (όχι το πιο ποιοτικό λόγω των 78 λαθών) ήταν αυτό ανάμεσα σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό στο Μετς, με τους Πράσινους να παίρνουν τους δύο βαθμούς της νίκης σε ένα τάι μπρέικ που έμοιαζε με τεντωμένο σχοινί για αμφότερες τις ομάδες.

Ο Δημήτρης Ανδρεόπουλος μετά το τέλος του αγώνα δήλωσε μεταξύ άλλων ότι: «Κρατήσαμε κάποια στοιχεία της τακτικής μας, αλλάξαμε άλλα και προσπαθούσαμε να διαβάσουμε ο ένας τις κινήσεις του άλλου». Παρότι δεν το διευκρίνισε, ενδεχομένως να αναφερόταν και στην παρουσία του Τιμοτέ Καρλ όχι μόνο στην πεντάδα των ξένων αλλά και στο βασικό σχήμα, δίνοντας έτσι πιο επιθετική προσέγγιση στον Παναθηναϊκό.

Σου αρέσει να διαβάζεις τον ΑΘΛΟ;Βλέπε συχνότερα τις ειδήσεις μας στις Κορυφαίες Ειδήσεις της Google.

Το κερδισμένο διπλό ρίσκο του Παναθηναϊκού

Οι Πράσινοι έχουν κλειδώσει τη φράση «ομάδα ρίσκου» τα τελευταία χρόνια, μόνο που το Σάββατο, το πήγαν ένα βήμα παραπέρα αφού επέλεξαν να βγάλουν το ντέρμπι με δύο κεντρικούς στη 14άδα. Πέρα από το σύνηθες ρίσκο στο σερβίς δηλαδή, έκαναν κάτι που δεν έχει ξαναγίνει και που εκ του αποτελέσματος τους βγήκε σε καλό: Λέμε εκ του αποτελέσματος, γιατί ασχέτως του αν οι κεντρικοί αποδώσουν καλά, στον πάγκο δεν έχεις και ποσοτικά μια επιλογή, αν συμβεί κάτι.

Τελικά, το δίδυμο των κεντρικών του Παναθηναϊκού ολοκλήρωσε το ντέρμπι με τους 7 από τους 14 άσους της ομάδας του και με 13/21 επιθέσεις. Και ο Γκάσμαν και ο Βουλκίδης τα πήγαν εξαιρετικά από τα εννέα μέτρα και προφανώς στην επίθεση.

Καλύτερος στην άμυνα, υστέρησε επιθετικά

Σε μεγάλο βαθμό, το ντέρμπι κρίθηκε στην άμυνα. Ο Παναθηναϊκός έβγαλε 13 παραπάνω (49-36) από τον Ολυμπιακό που υπήρχαν σημεία – ειδικά στο τάι μπρέικ – που έκανε παιδικά λάθη στην προσπάθεια να κρατήσει ζωντανή τη φάση: και εδώ μπαίνει ο παράγοντας της χημείας, των αυτοματισμών και της συνολικής λειτουργίας που οι Ερυθρόλευκοι θα βελτιώνουν μόνο μέσα από τις προπονήσεις και τα παιχνίδια αφού μιλάμε για μια νέα ομάδα.

Επιθετικά, μπορεί ο Παναθηναϊκός να μην έθελξε και λόγω του καλού διαβάσματος που έκανε ο Ολυμπιακός στον Νίλσεν και τον Γιάντσουκ (είχαν 27/62 επιθέσεις αλλά έδωσαν 14 πόντους στους Ερυθρόλευκους είτε δεχόμενοι μπλοκ, είτε αστοχώντας), ωστόσο όταν ένα παιχνίδι κρίνεται στις λεπτομέρειες, προφανώς και μια καλή κόντρα μπάλα, μια σωστή απόφαση μετά από καλή υποδοχή (και σε αυτόν τον τομέα οι Πράσινοι πήγαν καλύτερα) θα παίξει τον ρόλο της.

Αυτός που βοήθησε παραπάνω ήταν ο Καρλ, με τον Γάλλο ακραίο να τελειώνει και κάποιες δύσκολες ψηλές μπάλες στη μικρή διαγώνιο: δεν είναι ο ακραίος που ταιρίαζει απόλυτα στο στυλ παιχνιδιού του Παναθηναϊκού (και λόγω του κακού σερβίς του) αλλά στο πρώτο ντέρμπι τη δουλειά του την έκανε και με το παραπάνω.

Πάντως, τόσο στο πρώτο σετ όσο και στο τάι μπρέικ τη διαφορά την έκανε ο Γιάντσουκ με τα σερβίς του. Κι αν στο πρώτο από τα δύο στο πέμπτο σετ ο Ατανάσοφ μπορούσε ενδεχομένως να έχει καλύτερη αντίδραση, στον άσο που η μπάλα βρίσκει γραμμή και τελειώνει το παιχνίδι, ο Βούλγαρος ακραίος δεν θα μπορούσε να έχει άλλη αντίδραση.

Η συνέπεια του Παναθηναϊκού στο σερβίς (14 άσοι με τους τρεις στο τάι μπρέικ για 34 χαμένα) υπερκάλυψε όλα τα υπόλοιπα, ακόμα και το προβληματικό μπλοκ: για να είμαι ειλικρινής, δεν θεωρώ εύκολο να λείψει από τα επόμενα ντέρμπι ο Κόλεφ αφού είναι ο μοναδικός που μπορεί να δώσει στην ομάδα του Ανδρεόπουλου αυτό το στοιχείο σε ατομικό επίπεδο.

Η ομάδα του Δημήτρη Ανδρεόπουλου σίγουρα αισθάνεται μεγαλύτερη άνεση στη διεκδίκηση της πρώτης θέσης λόγω της ήττας του Ολυμπιακού από τον Φλοίσβο, ωστόσο και από τις δηλώσεις του ίδιου του Έλληνα προπονητή φάνηκε πως τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο σε μια σεζόν με τόσα παιχνίδια.

Τα καλά στοιχεία στο kill μπλοκ του Ολυμπιακού

Ο Ολυμπιακός, από την άλλη, επιβεβαίωσε πως το παιχνίδι με τον Φλοίσβο ήταν μια κακή παρένθεση. Η εικόνα σε μεγάλο κομμάτι του πρώτου, η κατάκτηση του δεύτερου και η ανατροπή στο τέταρτο είναι στοιχεία που δεν μπορούν να μην αφήνουν ικανοποιημένο τον Αλμπέρτο Τζουλιάνι, ο οποίος επανέλαβε όπως και μετά τις νίκες της ομάδας του πως ακόμα το σύνολο είναι μακριά από το επίπεδο του βόλεϊ που θέλει να παίξει.

Η ανετοιμότητα του Πιτακούδη των λίγων προπονήσεων (έλειψε τις προηγούμενες εβδομάδες λόγω τραυματισμού) αλλά και του Ρερς – παρότι ο Γερμανός ακραίος είχε κάποια πολύ εντυπωσιακά διαστήματα στην επίθεση – ήταν εμφανή, με τον Έλληνα κεντρικό να βοηθάει σημαντικά στο σερβίς: στοιχεία που κανείς από τους άλλους δύο κεντρικούς δεν μπορεί να δώσει, ενώ και ο Βαϊόπουλος έχει δείξει πως επιθετικά είναι limited.

Ο Ιταλός προπονητής έκανε αρκετές αλλαγές για να διαχειριστεί τις καταστάσεις στο παιχνίδι (Κωτσάκης σε δύσκολες υποδοχές, Χασμπάλα για τα εξαιρετικά σερβίς του και Ράπτη – που ενδεχομένως να είχε βοηθήσει νωρίτερα χωρίς όμως να είναι κι αυτό σίγουρο -) και είδε μια ομάδα που θέριζε στο kill μπλοκ με 14 έναντι 5 των Πράσινων.

Ο αριθμός είναι εντυπωσιακός αν αναλογιστεί κανείς πως οι Ερυθρόλευκοι δεν έχουν έναν φύσει μπλοκέρ στο ρόστερ τους, αλλά είναι και δείγμα καλού διαβάσματος του Σπίριτο ειδικά σε κάποιες κόντρα μπάλες και φυσικά προϊόν καθημερινής δουλειάς στο μπλοκ άμυνα. Ναι, οι Πειραιώτες στην άμυνα δεν έχουν πάρει καλό βαθμό, στο kill μπλοκ έδειξαν όμως κάποια τρομερά στοιχεία.

Ο κορυφαίος Σπένσερ και ο Χέινς του ενστίκτου

Στο κομμάτι αυτό, αλλά και επιθετικά (όχι με την ίδια συνέπεια) βοήθησε ο Ατανάσοφ παρότι στο δυνατό του σημείο (υποδοχή) πήρε κακό βαθμό. Γενικότερα, ο Ολυμπιακός είχε κορυφαίο τον Σπένσερ που τα έκανε όλα και ίσως να χρειαζόταν να πάρει περισσότερες μπάλες σε συνθήκες καλής υποδοχής. Ο αριστερόχειρας κεντρικός από το Πράσινο Ακρωτήρι είναι ικανός να πάρει μεγάλο όγκο επιθέσεων (τον είδαμε να τελειώνει και από το “2”!) και το ζήτημα για τον Ολυμπιακό είναι αυτό το ατού να το αξιοποιήσει όπως είχε κάνει πριν χρόνια με τον Παγένκ.

Εκεί που χρειάζεται δρόμος ακόμα – πέρα από τη συνολική δουλειά – είναι στο να «καλουπωθεί» στον τρόπο που επιτίθεται ο Τζέικ Χέινς, που φάνηκε ακόμα πως ψάχνεται με τον Μικέλε Μπαρανόβιτς (ο οποίος στο σερβίς ήταν συγκλονιστικός): Ο Αμερικανός διαγώνιος έχει μάθει, όπως είχαμε γράψει και το καλοκαίρι, να βασίζεται στο ένστικτο, είναι μαχητής στο γήπεδο και ζει έντονα τα παιχνίδια. Το ένστικτο όμως κάποιες φορές μπορεί να στοιχίσει και να οδηγήσει σε επιπόλαια λάθη: για αυτό και μοιάζει τρομακτικά απρόβλεπτος από πόντο σε πόντο και από σετ σε σετ, χωρίς αυτό φυσικά να αφαιρεί το παραμικρό της ποιότητας που έχει στο κομμάτι της δύναμης.

Κι επειδή κανένας τίτλος δεν κρίνεται τον Νοέμβριο (θυμίζουμε παλαιότερες σεζόν που ένα πρώτο νικηφόρο ντέρμπι δεν έκρινε τίποτα) το στοίχημα για τον Ολυμπιακό είναι να αρχίσει να βρίσκει πιο εύκολους πόντους στην επίθεση. Όχι απαραίτητα προσπαθώντας να αιφνιδιάσει τον αντίπαλο, αλλά κάνοντας απλώς το… λογικό.

Εν καιρώ η λογική λέει πως οι διεθνείς που επιβαρύνθηκαν από VNL και ευρωπαϊκό πρωτάθλημα θα έρθουν σε καλύτερη κατάσταση και όταν ο Αλμπέρτο Τζουλιάνι καταλήξει σε σχήματα και πρόσωπα θα δημιουργηθεί και η χημεία, για να δούμε πόσο υψηλό είναι τελικά το ταβάνι του Ολυμπιακού.

ΥΓ.1: Φέτος είναι χρονιά που ο Τζιάβρας θα χρειαστεί να κάνει step up ξανά στην άμυνα και να βελτιωθεί σε αυτόν τον τομέα. Αν και στο ντέρμπι έβγαλε μερικές, στη συνολική του εικόνα δείχνει πως θα χρειαστεί δουλειά.

ΥΓ.2: Η κάλυψη για ένα τέτοιο παιχνίδι σε επίπεδο πλάνων δεν ήταν καθόλου καλή. Τα περισσότερα ριπλέι δημιουργούσαν απορίες.

ΥΓ.3: Προσωπική άποψη: το βαρόμετρο του Παναθηναϊκού στα δύσκολα θα είναι ο Πρωτοψάλτης, ειδικά όταν η πίεση στην υποδοχή θα είναι μεγαλύτερη.

ΟΙ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ
ΟΙ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΔΟΣΕΙΣ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ