Η Γαλλία βρίσκεται μπροστά στη σοβαρότερη οικονομική και πολιτική δοκιμασία της τελευταίας δεκαετίας, με τις αγορές να αποτιμούν πλέον ως ιδιαίτερα υψηλό το πολιτικό ρίσκο και την κοινωνική ένταση να περιορίζει δραματικά τα περιθώρια της κυβέρνησης.
Η πίεση αποτυπώνεται ήδη στην αγορά ομολόγων. Η απόδοση των γαλλικών κρατικών δεκαετών τίτλων (OATs) εκτινάχθηκε στο 4,91%-4,94%, καταγράφοντας τα υψηλότερα επίπεδα από το 2002, καθώς οι διεθνείς επενδυτές ανησυχούν για τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών της χώρας.
Στο επίκεντρο της κρίσης βρίσκεται ο κρατικός προϋπολογισμός και το τεράστιο πακέτο δημοσιονομικής προσαρμογής που επιχειρεί να εφαρμόσει η κυβέρνηση. Το δημόσιο χρέος της Γαλλίας κινείται γύρω στο 119% του ΑΕΠ, ενώ το έλλειμμα διαμορφώνεται κοντά στο 5,4%.
Η κυβέρνηση μειοψηφίας βρίσκεται εγκλωβισμένη ανάμεσα στις πιέσεις των Βρυξελλών για αυστηρότερη δημοσιονομική πειθαρχία και στην έντονη αντίδραση των πολιτών, που έχουν βγει μαζικά στους δρόμους.
Οι κινητοποιήσεις έχουν κλιμακωθεί, λαμβάνοντας σε αρκετές περιπτώσεις βίαια χαρακτηριστικά. Καταστροφές σε δημόσια κτίρια και ιστορικά δημαρχεία, όπως εκείνο στη Λιμόζ, ενίσχυσαν την ανησυχία στις αγορές και δημιούργησαν ένα εκρηκτικό σκηνικό στο εσωτερικό της χώρας.
Ωστόσο, πίσω από τις εικόνες χάους και τις συγκρούσεις με τις δυνάμεις ασφαλείας, η πραγματική “καρδιά” του προβλήματος βρίσκεται στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και στην αγορά κρατικού χρέους, όπου κρίνεται η οικονομική αντοχή του γαλλικού κράτους.
Το spread, δηλαδή η διαφορά ανάμεσα στις αποδόσεις των γαλλικών και των γερμανικών ομολόγων, έχει διευρυνθεί αισθητά. Η εξέλιξη αυτή αντανακλά την απώλεια εμπιστοσύνης των επενδυτών και την αυξανόμενη ανησυχία για το λεγόμενο “πολιτικό ρίσκο” της Γαλλίας.
Οι επιπτώσεις έχουν περάσει και στο Χρηματιστήριο του Παρισιού. Ο βασικός δείκτης CAC 40 καταγράφει σημαντικές απώλειες, ενώ οι μετοχές μεγάλων γαλλικών τραπεζών, όπως η BNP Paribas και η Société Générale, δέχονται ισχυρότατους κραδασμούς.
Οι εγχώριες τράπεζες διακρατούν τεράστιους όγκους κρατικού χρέους. Ως εκ τούτου, η πτώση της αξίας των ομολόγων πλήττει τα κεφάλαιά τους και ενισχύει τους φόβους για αλυσιδωτές επιπτώσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ευρύτερη ευρωπαϊκή τραπεζική κρίση.
Το βασικό ζήτημα που απασχολεί τα οικονομικά επιτελεία είναι πλέον η αδυναμία της κυβέρνησης να προωθήσει από τη Βουλή τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. Η κοινωνική αναταραχή, σε συνδυασμό με την έλλειψη κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την ψήφιση των μέτρων.
Σε πολιτικό επίπεδο, η πίεση προς τον πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν είναι ασφυκτική. Η αδυναμία εξεύρεσης κοινοβουλευτικών συμμαχιών και η κοινωνική κατακραυγή διαμορφώνουν ένα σκηνικό πολιτικής παράλυσης, την ώρα που τα συνδικάτα προετοιμάζουν νέο γύρο γενικών απεργιών.
Παράλληλα, οίκοι αξιολόγησης, όπως η Moody’s, ετοιμάζονται για κρίσιμες αξιολογήσεις της γαλλικής οικονομίας. Το Παρίσι μοιάζει να χάνει τον έλεγχο της οικονομικής του μοίρας, με τον “ασθενή” της Ευρωζώνης να εξελίσσεται σε πιθανή απειλή για το σύνολο της ευρωπαϊκής οικονομίας.
