Η αποτυχημένη εκτέλεση της 50χρονης Κρίστα Πάικ στο Τενεσί επαναφέρει με ένταση τη συζήτηση για την αξιοπιστία της θανατηφόρου ένεσης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Η Πάικ δεν πέθανε ούτε μετά την πρώτη ούτε μετά τη δεύτερη θανατηφόρο δόση πεντοβαρβιτάλης. Παρέμεινε ζωντανή και, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, εξακολουθούσε να αναπνέει, με αποτέλεσμα η διαδικασία να ανασταλεί.
Στη συνέχεια μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, όπου, σύμφωνα με τον δικηγόρο της, νοσηλεύεται και οι γιατροί προσπαθούν να την κρατήσουν στη ζωή.
Το περιστατικό προκάλεσε άμεση αντίδραση στην πολιτεία. Ο κυβερνήτης του Τενεσί, Μπιλ Λι, ανέστειλε τις εκτελέσεις και διέταξε ανεξάρτητη έρευνα, προκειμένου να διαπιστωθεί τι ακριβώς συνέβη και αν τηρήθηκαν τα προβλεπόμενα πρωτόκολλα.
Αυτό που εκτυλίχθηκε στο Τενεσί δεν είχε ξαναδεί ο Μάικλ Γκρατσικ, δημοσιογράφος του Associated Press, ο οποίος εδώ και σχεδόν μισό αιώνα καλύπτει εκτελέσεις κρατουμένων. Στο διάστημα αυτό έχει παρακολουθήσει σχεδόν 500 εκτελέσεις και έχει καταγράψει προβλήματα με ενέσεις, βελόνες που μετακινούνταν και διαδικασίες που καθυστερούσαν.
«Μου φαινόταν ότι ήταν απλώς θέμα χρόνου», δήλωσε, αναφερόμενος στο ενδεχόμενο μιας εκτέλεσης που δεν θα ολοκληρωνόταν όπως είχε σχεδιαστεί.
Ο Γκρατσικ συνταξιοδοτήθηκε το 2018, ωστόσο εξακολουθεί να καλύπτει εκτελέσεις ως συνεργάτης του AP. Θεωρεί ότι η παρουσία δημοσιογράφων σε αυτές τις διαδικασίες αποτελεί κρίσιμο στοιχείο δημόσιου ελέγχου.
«Κάποιος πρέπει να είναι εκεί για να δει τι συνέβη και να το πει στους άλλους».
Η υπόθεση φέρνει παράλληλα στο προσκήνιο και την 19χρονη Κόλιν Σλέμερ, η οποία δολοφονήθηκε το 1995 και ήταν το θύμα της Πάικ. Η μητέρα της, Μέι Μαρτίνεζ, βρισκόταν στο Τενεσί την ημέρα της αποτυχημένης εκτέλεσης και χαρακτήρισε τη διαδικασία «ένα χάος».
Από το 1976, όταν το Ανώτατο Δικαστήριο επανέφερε τη θανατική ποινή, έχουν πραγματοποιηθεί στις ΗΠΑ 1.683 εκτελέσεις. Το Τέξας βρίσκεται στην πρώτη θέση, με 602.
Για τον Γκρατσικ, πάντως, μία από τις πιο ανεξίτηλες αναμνήσεις του δεν συνδέεται με αποτυχημένη εκτέλεση. Αφορά τον Τζόναθαν Νομπλς, ο οποίος το 1998, λίγο πριν από τον θάνατό του, άρχισε να τραγουδά το «Silent Night».
Σταμάτησε στη μέση του τραγουδιού, καθώς το φάρμακο είχε αρχίσει να δρα. Σχεδόν τρεις δεκαετίες αργότερα, η ανάμνηση παραμένει μαζί του.
