Συμφωνία με τους ιδιοκτήτες του διαμερίσματος ανοίγει τον δρόμο για την επιστροφή της 87χρονης Μαρικάρμεν Αβασκάλ στο σπίτι της στη Μαδρίτη, όπου έζησε σχεδόν 70 χρόνια. Η υπόθεση της έξωσής της είχε προκαλέσει μαζικές κινητοποιήσεις και έντονες αντιδράσεις σε ολόκληρη την Ισπανία.
Η δικηγόρος της, Μπεατρίζ Ντούρο, ανακοίνωσε πως οι δύο πλευρές κατέληξαν σε συμφωνία, η οποία αναμένεται να οριστικοποιηθεί με την υπογραφή των σχετικών εγγράφων. Τότε η ηλικιωμένη γυναίκα θα μπορέσει να επιστρέψει στην κατοικία της, στο κέντρο της ισπανικής πρωτεύουσας.
Η Μπεατρίθ Ντούρο δήλωσε στους δημοσιογράφους πως «εάν υπογραφεί η συμφωνία στην οποία καταλήξαμε, προφανώς θα ήταν η καλύτερη και πιο χαρμόσυνη λύση για όλον τον κόσμο». Όπως πρόσθεσε, η συμφωνία «θα μπορούσε να συμβάλλει ώστε να αλλάξει το μοντέλο σε ό,τι αφορά τη στέγαση γενικότερα».
Η Μαρικάρμεν Αμπασκάλ είχε εισαχθεί σε νοσοκομείο μετά την έξωσή της από το διαμέρισμα, ενώ η υπόθεσή της εξελίχθηκε σε σύμβολο της στεγαστικής κρίσης που αντιμετωπίζει η Ισπανία.
Χιλιάδες πολίτες διαδήλωσαν τις προηγούμενες ημέρες, ενώ από το βράδυ του Σαββάτου πολλοί έστησαν έναν «καταυλισμό συμπαράστασης» στο κέντρο της Μαδρίτης. Οι συγκεντρωμένοι ζητούσαν λύση για την 87χρονη, αλλά και ουσιαστικές παρεμβάσεις στη στεγαστική πολιτική, ώστε να αντιμετωπιστεί η κρίση στέγης στη χώρα.
Οι αντιδράσεις έφεραν στο προσκήνιο και την κυβέρνηση. Ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ προανήγγειλε μέτρα ανακούφισης στον τομέα της στέγασης, ενόψει της συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου την Τρίτη.
Η ιστορία της Μαρικάρμεν συνδέεται με τα παλαιά μισθωτήρια συμβόλαια και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν πολλοί ενοικιαστές στη Μαδρίτη. Ήταν έφηβη όταν ο πατέρας της υπέγραψε, το 1956, το μισθωτήριο για το διαμέρισμα κοντά στο πάρκο Ρετίρο. Μετά τον θάνατό του, το ακίνητο πέρασε στη μητέρα της και στη συνέχεια στην ίδια.
Η 87χρονη παρέμεινε μόνιμη κάτοικος του διαμερίσματος, καταβάλλοντας περίπου 500 ευρώ τον μήνα, βάσει του παλαιού συμβολαίου. Η ισπανική νομοθεσία περιορίζει, ωστόσο, τη μεταβίβαση του δικαιώματος μίσθωσης σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Οι ιδιοκτήτες υποστήριξαν ότι το δικαίωμά της έληξε το 2007, δύο χρόνια μετά τον θάνατο της μητέρας της, θέση που επικύρωσε το Ανώτατο Δικαστήριο.
Το 2018 το κτίριο πωλήθηκε και το διαμέρισμα πέρασε στην Urbagestion, μια μικρή επενδυτική εταιρεία ακινήτων. Η εταιρεία επιχείρησε επανειλημμένα να αυξήσει το ενοίκιο σε επίπεδα που η Μαρικάρμεν, με σύνταξη 1.350 ευρώ, δεν μπορούσε να αντέξει.
Σύμφωνα με την οργάνωση ενοικιαστών Sindicato de Inquilinas, η Urbagestión ζήτησε αρχικά περίπου 2.650 ευρώ τον μήνα και στη συνέχεια μείωσε το ποσό στα 1.650 ευρώ. Η εταιρεία διέψευσε τα συγκεκριμένα ποσά και απέρριψε τους χαρακτηρισμούς περί “vulture fund”, χωρίς όμως να αρνηθεί ότι είχε πρόθεση να προχωρήσει σε έξωση.
Ένας ανώνυμος πολίτης προσφέρθηκε να καλύψει τη διαφορά του ενοικίου, όμως η εταιρεία αρνήθηκε, σύμφωνα με τη δικηγόρο της Μπεατρίζ Ντούρο.
Σε συνέντευξη Τύπου, η δικηγόρος της Αμπασκάλ έκανε λόγο για «καλή θέληση και από τις δύο πλευρές» και ανέφερε πως η Μαρικάρμεν θα συνεχίσει να καταβάλλει παρόμοιο ποσό ενοικίου, μέσω νέας σύμβασης, αποφεύγοντας έτσι μια σημαντική αύξηση.
Η Μπεατρίζ Ντούρο υπογράμμισε, τέλος, ότι η συμφωνία, η οποία δεν έχει ακόμη υπογραφεί, ήταν «αποτέλεσμα της κινητοποίησης της κοινωνίας».
